Monday, October 7, 2013

മോഡി പ്രധാനമന്ത്രിയായാൽ

ബി.ആർ.പി. ഭാസ്കർ

നരേന്ദ്ര മോഡി പ്രധാനമന്ത്രിയാകാനുള്ള സാധ്യതയില്ലെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നയാളാണ് ഈ ലേഖകൻ. ഒരുപക്ഷെ അത് ആഗ്രഹചിന്തയാകാം. ആ സാധ്യത ഏതായാലും പൂർണ്ണമായി തള്ളിക്കളയാനാകില്ല. കഴിഞ്ഞ പതിനഞ്ചു കൊല്ലക്കാലത്ത് രണ്ട് മുന്നണികളാണ് കേന്ദ്രം ഭരിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടിയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള നാഷനൽ ഡമോക്രാറ്റിക് അലയൻസ് (എൻ.ഡി.എ) 1998 മുതൽ 2004 വരെ ഭരിച്ചു. പിന്നീട് കോൺഗ്രസിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള യുണൈറ്റഡ് പ്രോഗ്രസ്സീവ് അലയൻസ് (യു.പി.എ) വന്നു. പത്തു കൊല്ലം തുടർച്ചയായി അധികാരത്തിലിരുന്ന് നിരവധി അഴിമതി ആരോപണങ്ങൾ വിളിച്ചുവരുത്തിയ മുന്നണിയെന്ന നിലയിലാണ് യു.പി.എ 2014ൽ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് നേരിടാൻ പോകുന്നത്. കോൺഗ്രസ് കനത്ത തിരിച്ചടി നേരിടുമെന്നാണ് അഭിപ്രായ വോട്ടെടുപ്പുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ആ നിലയ്ക്ക് തങ്ങൾക്ക് വീണ്ടും അവസരം ലഭിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷ വെച്ചുപിലർത്തുന്ന ബി.ജെ.പി. മോഡിയെ പ്രധാനമന്ത്രി സ്ഥാനാർത്ഥിയായി പ്രഖ്യാപിച്ചു കഴിഞ്ഞു. ഗുജറാത്തിൽ തുടർച്ചയായി മുന്നു തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളിൽ പാർട്ടിയെ വിജയത്തിലേക്ക് നയിച്ച നേതാവെന്ന നിലയിൽ മോഡി അജയ്യനാണെന്ന ധാരണയിലാണ് ബി.ജെ.പി.യുടെ പിന്നിലെ ശക്തിസ്രോതസായ രാഷ്ട്രീയ സ്വയംസേവക് സംഘ് (ആർ.എസ്.എസ്) സമ്മർദ്ദം ചെലുത്തി അദ്ദേഹത്തെ പ്രധാനമന്ത്രി സ്ഥാനാർത്ഥിയായി പ്രഖ്യാപിപ്പിച്ചത്.

മുഖ്യമന്ത്രിയെന്ന നിലയിലുള്ള മോഡിയുടെ പ്രവർത്തനം പരിശോധിച്ചാൽ പ്രധാനമന്ത്രിപദം ലഭിച്ചാൽ അദ്ദേഹം എന്തു ചെയ്യുമെന്നതു സംബന്ധിച്ച ചില സൂചനകൾ  ലഭിക്കും. കേശുഭായ് പട്ടേലിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ബി.ജെ.പി. സർക്കാരിനെതിരെ നിരവധി അഴിമതി ആരോപണങ്ങൾ ഉയരുകയും ഉപതെരഞ്ഞെടുപ്പുകളിൽ പാർട്ടി തോൽക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ 2003ലെ നിയമസഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പിനുമുമ്പ് പുതിയ മുഖ്യമന്ത്രി വേണമെന്ന് പാർട്ടിയുടെ കേന്ദ്ര നേതൃത്വം തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെ വടക്കേ ഇന്ത്യൻ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ സംഘടനാ പ്രവർത്തനത്തിലേർപ്പെട്ടിരുന്ന നരേന്ദ്ര മോഡി 2001ൽ ഗുജറാത്തിൽ മുഖ്യമന്ത്രിയായി. അടൽ ബിഹാരി വാജ്പേയ് ആണ് അന്ന് പ്രധാനമന്ത്രി. സഖ്യകക്ഷികൾ പിന്തുണയ്ക്കാത്തതുകൊണ്ട് സംഘ പരിവാർ കർസേവകർ പൊളിച്ച അയോദ്ധ്യയിലെ ബാബ്രി മസ്ജിദ് നിന്നിടത്ത് രാമക്ഷേത്രം നിർമ്മിക്കാനുള്ള ബി.ജെ.പിയുടേ പദ്ധതി എൻ.ഡി.എ. സർക്കാരിന്റെ അജണ്ടയിലുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ അയോദ്ധ്യാ പ്രശ്നം സജീവമായി നിലനിർത്താൻ പരിവാർ വിവിധ പരിപാടികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യുകയും അതിൽ പങ്കെടുക്കാൻ രാജ്യത്തിന്റെ നാനാഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും കർസേവകരെ അയക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. അയോദ്ധ്യയിൽ നിന്ന് മടങ്ങുന്ന ഏതാനും കർസേവകർ ഉൾപ്പെടെ 58 പേർ (അവരിൽ 25 പേർ സ്ത്രീകളും 15 പേർ കുട്ടികളുമായിരുന്നു) 2002 ഫെബ്രുവരി 27ന് ഗോധ്ര റയിൽ‌വേ സ്റ്റേഷനിൽ വെച്ച് ഒരു കോച്ചിന് തീപിടിച്ചു മരിച്ചു. വണ്ടി സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നപ്പോൾ കർസേവകരും പ്ലാറ്റ്ഫോമിലെ കച്ചവടക്കാരും തമ്മിൽ വഴക്കുണ്ടായെന്നും വണ്ടി നീങ്ങിയപ്പോൾ ആരൊ ചങ്ങല വലിച്ച് നിർത്തിയശേഷം കോച്ചിന്  തീയിടുകയായിരുന്നെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. വിഭജനകാലം മുതൽ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് വർഗ്ഗീയ ലഹള നടന്നിട്ടുള്ള സ്ഥലമാണ് ഗോധ്ര. രണ്ടായിരത്തോളം മുസ്ലിംകളടങ്ങുന്ന ആൾകൂട്ടം വണ്ടി ആക്രമിക്കുകയായിരുന്നെന്ന് പൊലീസ് പറഞ്ഞു. മോഡി ഒരുപടി കൂടി മുന്നോട്ടുപോയി പാകിസ്ഥാൻ ചാരസംഘടനയായ ഐ.എസ്.ഐയുടെ പിന്തുണയുള്ള തീവ്രവാദികളാണ് അക്രമം നടത്തിയതെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു.

അടുത്ത ദിവസം വിശ്വഹിന്ദു പരിഷത്ത് ആഹ്വാനം ചെയ്ത ഹർത്താൽ നടക്കുമ്പോൾ സംസ്ഥാനത്ത് മുസ്ലിംകൾക്കെതിരെ വ്യാപകമായി അക്രമം നടന്നു. അഹമ്മദാബാദ്, വഡോദര എന്നീ വൻ‌നഗരങ്ങളുൾപ്പെടെ പലയിടങ്ങളിലും ഒരേസമയം അക്രമം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടതും പട്ടണങ്ങളിൽ മദ്ധ്യവർഗ്ഗത്തിൽ പെട്ടവരും ഗ്രാമങ്ങളിൽ ദലിതരുമൊക്കെ അതിൽ പങ്കാളികളായതും അതിന്റെ പിന്നിൽ മുൻ‌കൂട്ടിയുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുണ്ടായിരുന്നെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഒളിക്യാമറ ഉപയോഗിച്ച് ടെഹൽക പിൽക്കാലത്ത് നടത്തിയ അന്വേഷണത്തിൽ ഇത് തെളിയിക്കപ്പെട്ടു. അക്രമം നടക്കുമ്പോൾ പൊലീസ് നിഷ്ക്രിയമായിരുന്നു. ഹിന്ദുക്കൾക്ക് വികാരം പ്രകടിപ്പിക്കാൻ അവസരം നൽകണമെന്ന് മോഡി നിർദ്ദേശിച്ചിരുന്നതായി ചില ഉയർന്ന പൊലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാർ പിന്നീട് വെളിപ്പെടുത്തുകയുണ്ടായി. വർഗ്ഗീയ ലഹളകൾ അമർച്ച ചെയ്യുന്നതിൽ പൊലീസ് ശുഷ്കാന്തി കാട്ടാതിരുന്ന ധാരാളം സംഭവങ്ങൾ രാജ്യത്തുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഒരു വിഭാഗത്തിന് പ്രതികാരം ചെയ്യാൻ അവസരം നൽകാൻ മറ്റൊരു മുഖ്യമന്ത്രിയും പൊലീസിനോട് ആവശ്യപ്പെട്ട ചരിത്രമില്ല. സംസ്ഥാന സർക്കാരിന്റെ കണക്കനുസരിച്ച് അക്രമസംഭവങ്ങളിൽ 790 മുസ്ലിംകളും 254 ഹിന്ദുക്കളുമാണ് കൊല്ലപ്പെട്ടത്. എന്നാൽ മുസ്ലിംകൾക്കെതിരായ വംശഹത്യാശ്രമമായാണ് അനൌദ്യോഗിക അന്വേഷണ സംഘങ്ങൾ അവയെ വിലയിരുത്തിയിട്ടുള്ളത്.

ഗോധ്രാ സംഭവം സംബന്ധിച്ച് 54 മുസ്ലിംകൾക്കെതിരെ പോട്ട വകുപ്പുകൾ കൂടി ചേർത്ത് കേസെടുത്ത ഗുജറാത്ത് സർക്കാർ ഹിന്ദു അക്രമികൾക്കെതിരെ നടപടിയെടുക്കുന്നതിൽ അതേ ഉത്സാഹം കാട്ടിയില്ല. മനുഷ്യാവകാശ പ്രവർത്തകയായ ടീസ്റ്റാ സെതൽവാദിന്റെ പ്രതിബദ്ധതയോടെയുള്ള പ്രവർത്തനത്തിന്റെ ഫലമായി സുപ്രീം കോടതി ഒരു പ്രത്യേക അന്വേഷണ സംഘത്തെ നിയോഗിച്ചപ്പോൾ മോഡി മന്ത്രിസഭയിൽ അംഗമായിരുന്ന മായാ കോഡ്നാനി, ബജ്രം‌ഗ് ദൽ നേതാവ് ബാബു ബജ്രം‌ഗി തുടങ്ങിയ ഉന്നതർ കുടുങ്ങി. മുഖ്യമന്ത്രി പൊലീസിനെ നിർവീര്യമാക്കിയതിനെ നിസ്സഹായനായി നോക്കിനിൽക്കേണ്ടി വന്ന അന്നത്തെ ഇന്റലിജൻസ് അഡിഷനൽ ഡി.ജി.പി ആർ. ബി ശ്രീകുമാറിന്റെ സഹകരണം ടീസ്റ്റാ സെതൽ‌വാദിന്റെ നിയമ പോരാട്ടത്തിൽ നിർണ്ണായകമായി. സംസ്ഥാന സർക്കാർ നിയമിച്ച നാനാവതി കമ്മിഷനും സുപ്രീം കോടതിക്കും നൽകിയ സത്യവാങ്മൂലങ്ങളിൽ മോഡി പൊലീസിന് കൊടുത്ത നിർദ്ദേശത്തെ കുറിച്ച് ശ്രീകുമാർ പരാമർശിച്ചിരുന്നു.

അക്രമത്തിനു കുടപിടിച്ച മുഖ്യമന്ത്രി രാജിവെക്കണമെന്ന ആവശ്യം രാജ്യവ്യാപകമായി ഉയർന്നു. എന്നാൽ 2003ൽ നടക്കേണ്ട നിയമസഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് നേരത്തേയാക്കി വർഗ്ഗീയ ചേരിതിരിവിൽ നിന്ന് രാഷ്ട്രീയ ലാഭം കൊയ്യാനാണ് മോഡി തീരുമാനിച്ചത്. കലാപം കഴിഞ്ഞ് ആറാഴ്ച തികയും മുമ്പെ അദ്ദേഹം തെരഞ്ഞെടുപ്പ് നേരത്തേ നടത്തുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു. ബി.ജെ.പി. കേന്ദ്ര നേതൃത്വം അനുമതി വൈകിപ്പിച്ചു. പക്ഷെ മോഡി ‘ഗുജറാത്ത് ഗൌരവ് (അഭിമാന) യാത്ര’യോടെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രചരണം ആരംഭിച്ചു. തുടർന്ന് ജൂലൈയിൽ തെരഞ്ഞെടുപ്പിന് കളമൊരുക്കാനായി നിയമസഭ പിരിച്ചുവിടുകയും ചെയ്തു. കലുഷിതമായ അന്തരീക്ഷത്തിൽ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് നടത്താൻ ഇലക്ഷൻ കമ്മിഷൻ തയ്യാറായില്ല. പക്ഷെ ആറു മാസത്തിനുള്ളിൽ പുതിയ നിയമസഭ ഉണ്ടാകേണ്ടതുകൊണ്ട് വർഷാവസാനം വരെ മാത്രമെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് വൈകിപ്പിക്കാനായുള്ളു. മോഡിയുടെ കണക്കുകൂട്ടൽ തെറ്റിയില്ല. പോൾ ചെയ്ത വോട്ടിന്റെ 49.85 ശതമാനം നേടിക്കൊണ്ട് നിയമസഭയിലെ 182 സീറ്റുകളിൽ 127 എണ്ണം പിടിച്ചെടുക്കാൻ ബി.ജെ.പിക്കായി. 

ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കു മുമ്പ് ഉത്തർ പ്രദേശിലെ മുസഫർനഗർ ജില്ലയിൽ നടന്ന വർഗ്ഗീയ കലാപത്തിൽ ആ ചരിത്രം ആവർത്തിക്കുന്നതിന്റെ സൂചനകളുണ്ട്. ലോക് സഭയിൽ ഏറ്റവുമധികം (80) സീറ്റുകളുള്ള സംസ്ഥാനമാണ് യു.പി.  കോൺഗ്രസ് ക്ഷയിച്ചപ്പോൾ ബി.ജെ.പിക്ക് അവിടെ ഉയരാനും അധികാരം നേടാനും കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാൽ പിന്നീട് അതിന്റെ  ശക്തിയും ക്ഷയിക്കുകയും നിയമസഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളിൽ മായാവതിയുടെ ബഹുജൻ സമാജ് പാർട്ടിയും മുലായം സിങ് യാദവിന്റെ സമാജ്‌വാദി പാർട്ടിയും ഒറ്റയ്ക്ക് ഭൂരിപക്ഷം നേടി അധികാരത്തിലേറുകയും ചെയ്തു. കഴിഞ്ഞ ലോക് സഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ അവിടെ വിവിധ പാർട്ടികൾക്ക് കിട്ടിയ സീറ്റുകൾ ഇങ്ങനെയാണ്: എസ്.പി 23, കോൺഗ്രസ് 21, ബി.എസ്.പി. 20, ബി.ജെ.പി. 10, രാഷ്ട്രീയ ലോക് ദൾ 5, സ്വതന്ത്രൻ ഒന്ന്. ഇതിൽ ബി.ജെ.പി. ഒഴികെയുള്ള കക്ഷികൾ ഇപ്പോൾ യു.പി.എ സർക്കാരിനെ പിന്തുണക്കുകയാണ്.  എന്നാൽ അവരെല്ലാം തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ കോൺഗ്രസിനൊപ്പം നിൽക്കുന്നവരല്ല. ദേശീയ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രചാരണത്തിന്റെ ചുമതല ബി.ജെ.പി മോഡിക്കു നൽകിയപ്പോൾ തന്നെ അദ്ദേഹം യു.പിയെ പാർട്ടിക്ക് കൂടുതൽ സീറ്റുകൾ നേടാൻ കഴിയുന്ന സംസ്ഥാനമായി കണ്ടുകൊണ്ട് തെരഞ്ഞെടുപ്പു പ്രവർത്തനത്തിന് ചുക്കാൻ പിടിക്കാൻ തന്റെ വിശ്വസ്ഥനും ഗുജറാത്തിലെ മുൻ ആഭ്യന്തരമന്ത്രിയുമായ അമിത് ഷായെ അങ്ങോട്ടയച്ചു. സോറബുദ്ദീൻ ഷേഖിന്റെ വ്യാജ ഏറ്റുമുട്ടൽ കൊല സംബന്ധിച്ച കേസിൽ ഏതാനും ഉയർന്ന ഐ.പി.എസ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാർക്കൊപ്പം സി.ബി.ഐ. പ്രതിയാക്കിയതിനെ തുടർന്ന് ഷായ്ക്ക് മോഡി മന്ത്രിസഭയിൽ നിന്ന് രാജി വെക്കേണ്ടി വന്നു. ഗുജറാത്തിൽ പ്രവേശിക്കരുതെന്ന ഉപാധിയോടെ കോടതി ജാമ്യം നൽകിയതിനെ തുടർന്ന് മുംബൈയിൽ കഴിയുമ്പോഴാണ് മോഡി ഷായെ യു.പി. ദൌത്യം ഏല്പിച്ചത്. ഗുജറാത്തിലെന്നപോലെ യു.പി.യിലും വർഗ്ഗീയ ധ്രുവീകരണത്തിലൂടെ നേട്ടമുണ്ടാക്കാനാകുമെന്ന് അവർ കണക്കുകൂട്ടുന്നുണ്ടാകണം.

മോഡിയെ ഗുജറാത്തിനെ വികസനത്തിന്റെ പാതയിലേക്ക് നയിച്ച ഭരണാധികാരിയായി ചിത്രീകരിച്ചുകൊണ്ട് വംശഹത്യയുടെ പാപഭാരം മറയ്ക്കാനാകുമെന്ന് ബി.ജെ.പി. കരുതുന്നു. എന്നാൽ മോഡി ജനിക്കുന്നതിനു മുമ്പു തന്നെ വ്യാവസായിക മുന്നേറ്റം തുടങ്ങിയ പ്രദേശമാണ് ഗുജറാത്ത് എന്നതാണ് വാസ്തവം. തദ്ദേശീയരായ സംരഭകർ നിരവധി തുണി മില്ലുകൾ സ്ഥാപിച്ചതിന്റെ ഫലമായി കൊളോണിയൽ കാലത്തു തന്നെ അഹമ്മദാബാദ് ഇന്ത്യയിലെ മാഞ്ചസ്റ്റർ എന്ന പേര് നേടിയിരുന്നു. ആദ്യ മിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത് പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ്. അന്ന് അഹമ്മദാബാദിൽ റയിൽ‌വേ പാത എത്തിയിരുന്നില്ല. മില്ലിനായി ഇറക്കുമതി ചെയ്ത യന്ത്രങ്ങൾ കാംബേ തീരത്തിറക്കി തറയിലൂടെ വലിച്ചാണ് അവിടെ എത്തിച്ചത്. സ്വാതന്ത്ര്യപ്രാപ്തിക്കുശേഷം പൊതുമേഖലയും സ്വകാര്യമേഖലയും എണ്ണ ഉത്പാദനം, എണ്ണശുദ്ധീകരണം, രാസവളനിർമ്മാണം എന്നിങ്ങനെ പല പ്രവർത്തനങ്ങൾ അവിടെ തുടങ്ങി. മോഡിക്ക് വൻതോതിൽ വിദേശ നിക്ഷേപം ആകർഷിക്കാനാകുന്നെന്ന ധാരണ ബി.ജെ.പി പരത്തിയിട്ടുണ്ട്. സമൂഹ്യപ്രവർത്തകയായ ശബ്നം ഹാഷ്മി മോഡിയുടെ വികസനം സംബന്ധിച്ച അവകാശവാദങ്ങളെ ഔദ്യോഗിക കണക്കുകൾ ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട് ഈയിടെ പൊളിച്ചുകാട്ടുകയുണ്ടായി. റിസർവ് ബാങ്ക് കണക്കുകളനുസരിച്ച് വിദേശ നിക്ഷേപത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഗുജറാത്ത് അഞ്ചാം സ്ഥാനത്തു മാത്രമാണ്. പത്തു കൊല്ലക്കാലത്ത് ഗുജറാത്തിൽ 60,000 ചെറുകിട വ്യവസായങ്ങൾ അടച്ചു പൂട്ടപ്പെട്ടതായി സംസ്ഥാന സർക്കാർ 2011-12ൽ പുറത്തിറക്കിയ റിപ്പോർട്ട് പറയുന്നു. എല്ലാ ഗ്രാമങ്ങളിലും വൈദ്യുതി എത്തിച്ചെന്നതാണ് മോഡിയുടെ ഒരു വലിയ നേട്ടമായി ചൂണ്ടികാണിക്കപ്പെടുന്നത്. ഗുജറാത്ത് കൃഷി വകുപ്പിന്റെ റിപ്പോർട്ടനുസരിച്ച് 2011 മാർച്ചിൽ കാർഷികാവശ്യങ്ങൾക്ക് വൈദ്യുതി ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ടുള്ള നാലര ലക്ഷത്തിലധികം അപേക്ഷകൾ തീർപ്പാകാതെ കിടക്കുകയായിരുന്നു. പഞ്ചാബിലെ ഹരിത വിപ്ലവം സാദ്ധ്യമാക്കിയ ഭക്രാ നങ്കൽ പദ്ധതിക്കു ശേഷം രാജ്യം കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ ജലസേചന പദ്ധതി പ്രധാനമായും ഗുജറാത്തിന്റെ താല്പര്യം മുൻ‌നിർത്തി ഏറ്റെടുത്ത നർമ്മദാ പദ്ധതിയാണ്. പക്ഷെ കാർഷിക വളർച്ചയിൽ ഗുജറാത്തിന് എട്ടാം സ്ഥാനമേയുള്ളൂ. കാർഷിക വളർച്ചാ നിരക്ക് മൂന്ന ശതമാനത്തിനു താഴെയാണ്. കേന്ദ്ര ആസൂത്രണ കമ്മിഷന്റെ ഇക്കൊല്ലത്തെ റിപ്പോർട്ടനുസരിച്ച് സംസ്ഥാനത്തെ അഞ്ചു വയസിനു താഴെ പ്രായമുള്ള കുട്ടികളിൽ 44.6 ശതമാനത്തിന് പോഷകാഹാരം കിട്ടുന്നില്ല. ആരോഗ്യ സംരക്ഷണത്തിന് 1990-95 കാലത്ത് സംസ്ഥാന ബജറ്റിന്റെ 4.25 ശതമാനം ചെലവാക്കിയിരുന്നിടത്ത് മോഡി വന്നശേഷം, 2005-10ൽ, ചെലവാക്കിയത് 0.77 ശതമാനം മാത്രമാണെന്ന് മറ്റൊരു കേന്ദ്ര സർക്കാർ റിപ്പോർട്ട് പറയുന്നു. ഈ കണക്കുകൾ ബി.ജെ.പി. പൊക്കിപ്പിടിക്കുന്ന വികസന മാതൃകയുടെ യഥാർത്ഥരൂപം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. പക്ഷെ വ്യവസായ പ്രമുഖർക്ക് മോഡി പ്രിയങ്കരനാണ്. അതിന്റെ കാരണം അവരുടെ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റാൻ അദ്ദേഹം സദാ തയ്യാറാണെന്നതാണ്. ഭൂമി നഷ്ടപ്പെട്ട ജനങ്ങളുടെ എതിർപ്പു മൂലം പശ്ചിമ ബംഗാളിലെ കാർ ഫാക്ടറി ഉപേക്ഷിക്കാൻ ടാറ്റാ നിർബന്ധിതനായപ്പോൾ മോഡി അദ്ദേഹത്തെ ഗുജറാത്തിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുകയും എല്ലാ എതിർപ്പുകളും അവഗണിച്ചുകൊണ്ട് ഭൂമി നൽകുകയും ചെയ്തു.

കരിനിയമങ്ങളെ ആശ്രയിക്കുന്ന ഭരണാധികാരിയാണ് മോഡി. ഗോധ്ര സംഭവത്തിനുശേഷം മുസ്ലിംകൾക്കെതിരായ ഭീകരവാദ ആരോപണം ശക്തിപ്പെടുത്താൻ ഗുജറാത്ത് സർക്കാർ 286 പേർക്കെതിരെ ‘പോട്ട’ ചുമത്തി കേസെടുത്തിരുന്നു. പൊതുസമൂഹത്തിന്റെ എതിർപ്പ് മാനിച്ച് കേന്ദ്രം ആ നിയമം റദ്ദാക്കിയപ്പോൾ മോഡി കൂടുതൽ കർക്കശമായ വകുപ്പുകളുള്ള ഗുജറാത്ത് കൺ‌ട്രോൾ ഓഫ് ഓർഗനൈസെഡ് ക്രൈം ആക്ട് രൂപകല്പന ചെയ്തു. നിയമസഭ പാസാക്കിയ നിയമത്തിൽ രാഷ്ട്രപതി ചില മാറ്റങ്ങൾ നിർദ്ദേശിച്ചു. എന്നാൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്താതെ നിയമസഭ അത് വീണ്ടും പാസാക്കി അയച്ചുകൊടുത്തു. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ മോഡി പ്രധാനമന്ത്രിയായാൽ കേന്ദ്രത്തിൽ നിന്ന് പുതിയ കരിനിയമങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിക്കാവുന്നതാണ്.
ആർ.എസ്.എസ് സമ്മർദ്ദം ചെലുത്തിയതിന്റെ ഫലമായാണല്ലൊ ബി.ജെ.പി. മോഡിയെ പ്രധാനമന്ത്രി സ്ഥാനാർത്ഥിയാക്കിയത്. ആദ്യം ജനസംഘത്തിന്റെയും പിന്നീട് ബി.ജെ.പിയുടെയും ചരടുകൾ പിന്നിൽ നിന്ന് വലിച്ചിരുന്ന ആ സംഘടനക്ക് മോഡിപദ്ധതി നടപ്പിലാക്കാൻ ഒന്നിലധികം തവണ തിരശ്ശീലക്കു മുന്നിലേക്ക് വരേണ്ടിവന്നു. മോഡിയുടെ കീഴിൽ ഇന്ത്യയെ ഹിന്ദുരാഷ്ട്രമായി കാണാനാഗ്രഹിക്കുന്ന ആ സംഘടനയുടേ സ്വാധീനം തീർച്ചയായും വർദ്ധിക്കും.
കഴിഞ്ഞ പതിനഞ്ചു വർഷക്കാലത്ത് തുടർച്ചയായി ക്ഷയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കക്ഷിയാണ് ബി.ജെ.പി. അത് 182 സീറ്റുകളോടെ ആദ്യമായി കോൺഗ്രസിനെ പിന്തള്ളി ലോക് സഭയിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഒറ്റക്കക്ഷിയായതും അധികാരം നേടിയതും 1998ലാണ്. അക്കൊല്ലത്തെ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ അതിനു 25.59 ശതമാനം വോട്ടാണ് കിട്ടിയത്. കോൺഗ്രസിന് കൂടുതൽ വോട്ടു (25.82 ശതമാനം) ലഭിച്ചെങ്കിലും 141 സീറ്റുകളെ കിട്ടിയുള്ളു. എൻ.ഡി.എ. സർക്കാർ നിലം‌പതിച്ചതിനെ തുടർന്ന് 1999ൽ വീണ്ടും തെരഞ്ഞെടുപ്പ് നടന്നപ്പോൾ വോട്ടുവിഹിതം 23.75 ശതമാനമായി കുറഞ്ഞെങ്കിലും ബി.ജെ.പിക്ക് ലോക് സഭയിലെ അംഗബലം നിലനിർത്താനായി. കോൺഗ്രസിന്റെ വോട്ടുവിഹിതം 28.30 ശതമാനമായി വർദ്ധിച്ചെങ്കിലും സീറ്റുകൾ 114 ആയി കുറയുകയാണുണ്ടായത്. ചുരുക്കത്തിൽ തെരഞ്ഞെടുപ്പു സമ്പ്രദായത്തിലെ വൈകൃതമാണ് 1998ലും 1999ലും ബി.ജെ.പിയെ അധികാരത്തിലേറാൻ സഹായിച്ചത്. കൂടുതൽ ക്ഷയിച്ചതിനാൽ വൈകൃതത്തിന്റെ ഗുണം തുടർന്ന് അനുഭവിക്കാൻ അതിനായില്ല. ആറു കൊല്ലം ഭരണത്തിന് നേതൃത്വം നൽകിയശേഷം “ഇന്ത്യ തിളങ്ങുന്നു” എന്ന മുദ്രാവാക്യവുമായി 2004ൽ ജനവിധി തേടിയപ്പോൾ ബി.ജെ.പിക്ക് കിട്ടിയത് 22.16 ശതമാനം വോട്ട് മാത്രമാണ്. കോൺഗ്രസിന് 26.53 ശതമാനം കിട്ടി. ബി.ജെ.പി.യുടെ വോട്ട് വിഹിതം 2009ൽ പിന്നെയും കുറഞ്ഞ് 18.80 ശതമാനമായി. കോൺഗ്രസിന്റേത് കൂടി 28.55 ശതമാനമായി. ഏതാനും വടക്കൻ  സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നേടിയ മേൽകൈയും ദേശീയ മാദ്ധ്യമങ്ങൾ സൌമനസ്യത്തൊടെ നൽകുന്ന പ്രാധാന്യവും ശക്തി ക്ഷയിച്ചപ്പോഴും വളരുകയാണെന്ന പ്രതീതി ജനിപ്പിക്കാൻ ബി.ജെ.പിയെ സഹായിച്ചു.

വീണ്ടും അധികാരത്തിലേറാൻ ബി.ജെ.പിക്ക് വോട്ട് വിഹിതം വർദ്ധിപ്പിക്കണം. അതിനു കഴിയുന്ന നേതാവായാണ് ആർ.എസ്.എസ് മോഡിയെ കാണുന്നത്. നേരത്തെ പരീക്ഷിച്ച ലാൽ കിഷൻ അദ്വാനി രണ്ടു തവണ പരാജയപ്പെട്ടയാളാണ്. അദ്ദേഹം പ്രധാനമന്ത്രിപദ മോഹം ഉപേക്ഷിച്ചില്ലെങ്കിലും 85ആം വയസ്സിൽ പ്രായം എതിരായി. ഇപ്പോൾ കേന്ദ്രതലത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു നേതാവിനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക പിന്തുടർച്ചാവകാശി എന്നവകാശപ്പെടാനുള്ള വലിപ്പമില്ല.  ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് ആർ.എസ്.എസ്. ഗുജറാത്തിനെ ബി.ജെ.പിയുടെ ഉറച്ച കോട്ടയാക്കിയ മോഡിയിൽ പ്രതീക്ഷയർപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. പാർട്ടിയുടെ മറ്റേതൊരു നേതാവിനേക്കാളും ശക്തമായ പ്രചാരണം സംഘടിപ്പിക്കാനുള്ള കഴിവ് അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടെന്ന് ബോധ്യമുള്ളതുകൊണ്ടാണ് അദ്വാനിയെ തഴഞ്ഞു അദ്ദേഹത്തെ പ്രധാനമന്ത്രി സ്ഥാനാർത്ഥിയാക്കാൻ ആർ.എസ്.എസ് തീരുമാനിച്ചത്. മോഡിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ അയോഗ്യതയായി പൊതുസമൂഹവും പാർട്ടിയിലെ തന്നെ ചിലരും കാണുന്ന വംശഹത്യാരോപണം ഹിന്ദുത്വവാദത്തിന്റെ ആചാര്യന്മാരുടെ കണ്ണിൽ ഒരു പോരായ്മയല്ല, യോഗ്യതയാണ്. 

അദ്വാനിയെപ്പോലെ മോഡിയും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ആദ്യവർഷങ്ങളിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളുടെ ലയനം നടത്തി സർദാർ വല്ലഭ്ഭായ് പട്ടേൽ നേടിയ ‘ഉരുക്ക് മനുഷ്യ’ പ്രതിച്ഛായ കൊതിക്കുന്നയാളാണ്. എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമീപനങ്ങളിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്നത് പട്ടേലിന്റെ നിശ്ചയദാർഢ്യമല്ല, സ്ഥാനമോഹിയുടെ കൌശലമാണ്. സെപ്തംബർ ആദ്യം അദ്ധ്യാപകദിന ചടങ്ങിൽ വെച്ച് ഒരു വിദ്യാർത്ഥിയുടെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടിയായി അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത് തനിക്ക് ഗുജറാത്ത് നൽകിയ ജനവിധി 2017 വരെ നീളുന്നതാണെന്നും പ്രധാനമന്ത്രിപദം സ്വപ്നം കാണുന്നില്ലെന്നുമാണ്. “എന്തെങ്കിലും ആകുന്നതിനെ കുറിച്ച് സ്വപ്നം കാണരുത്. എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുന്നതിനെ കുറിച്ചാണ് സ്വപ്നം കാണേണ്ടത്” എന്ന് അദ്ദേഹം കൂട്ടിച്ചേർക്കുകയും ചെയ്തു. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലമാണ് മന്ത്രിയായിരുന്ന മായാ കോഡ്നാനിയെ വംശീയ കലാപക്കേസിൽ പ്രത്യേക കോടതി 28 വർഷം തടവിനു വിധിച്ചത്. കേസ് അന്വേഷിച്ച പ്രത്യേക  സംഘം വധശിക്ഷ ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ട് അപ്പീൽ നൽകാൻ തീരുമാനിച്ചപ്പോൾ മോഡി സർക്കാർ അനുമതി നൽകി. എന്നാൽ ഏതാനും ആഴ്ച മുമ്പ് ആ അനുമതി പിൻ‌വലിച്ചു. ആദ്യ തീരുമാനം അടവ് മാത്രമായിരുന്നു. പട്ടേൽ ദൌത്യം നിർവഹിച്ചത് വി.പി. മേനോനെപ്പോലെ കാര്യശേഷിയുള്ള ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാരെ ഉപയോഗിച്ചാണ്. മോഡി ലക്ഷ്യം നേടാൻ ആശ്രയിക്കുന്നത് അമിത് ഷായെപ്പോലെയുള്ള രാഷ്ട്രീയ സാഹസികന്മാരെയും സോറബുദ്ദീൻ ഷേഖ് കേസിലും ഇസ്രത്ത് ജഹാൻ കേസിലും വിചാരണ കാത്തു ജയിലിൽ കഴിയുന്ന ഡി.ജി.വൻസാറയെപ്പോലെ നിയമം കയ്യിലെടുക്കാൻ തയ്യാറുള്ള പൊലീസുദ്യോഗസ്ഥന്മാരെയുമാണ്.

ബി.ജെ.പിയെ മുസ്ലിംസൌഹൃദ കക്ഷിയാക്കാൻ മോഡി ഇപ്പോൾ നടത്തുന്ന ശ്രമങ്ങളും കൌശലത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ഒരു ലക്ഷം മുസ്ലിംകളെ അംഗങ്ങളാക്കാൻ പാർട്ടിയോട് അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. മുസ്ലിംകൾ തന്റെ റാലിയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ തൊപ്പിയും ബുർഖയും ധരിച്ച് വരണമെന്ന് നിർദ്ദേശിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഗുജറാത്തിലെ മുസ്ലിംകളിൽ 30 ശതമാനം പാർട്ടിക്ക് വോട്ടു ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹം അവകാശപ്പെടുന്നു. മുസ്ലിംകൾക്ക് ഭൂരിപക്ഷമുള്ള പഞ്ചായത്തു വാർഡുകളിൽ ബി.ജെ.പി. വിജയിക്കുന്നുമുണ്ടത്രെ. ഈ കണക്കുകൾ ശരിയാണെങ്കിൽ അതിന്റെ അർത്ഥം ന്യൂനപക്ഷത്തെ ഭയപ്പെടുത്തി കൂടെ നിർത്തുന്നതിൽ മോഡി വിജയിച്ചെന്നാണ്. ഒന്നിലധികം മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെ ന്യൂനപക്ഷത്തിന്റെ പിന്തുണ നേടാനാകും. ഭൂരിപക്ഷത്തോടൊപ്പം നിൽക്കുന്നതാണ് തങ്ങളുടെ താല്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാൻ നല്ലതെന്ന് കരുതുന്നവർ ന്യൂനപക്ഷവിഭാഗങ്ങളിലുണ്ട്. വിജയികൾക്കൊപ്പം  നിൽക്കുന്നത് ഗുണം ചെയ്യുമെന്ന് കണക്കുകൂട്ടുന്നവരുമുണ്ട്. അങ്ങനെയാണ് കശ്മീരിൽ നിന്നുള്ള ഒമർ അബ്ദുള്ളയും കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള പി.സി.തോമസും എൻ.ഡി.എ സർക്കാരിൽ മന്ത്രിമാരായത്.

മോഡിയുടെ കൌശലവും അമിത് ഷായുടെ കുതന്ത്രവും പരിവാർ അണികളുടെ ചിട്ടയായ പ്രവർത്തനവുമൊക്കെ ചേർന്ന് വോട്ടുവിഹിതം അഞ്ചു ശതമാനം വർദ്ധിപ്പിച്ചാൽ ബി.ജെ.പി 1998ലെ നിലയിലെത്തും പക്ഷെ 2014ൽ അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കാൻ അത് മതിയാകില്ല. ഇടതുപക്ഷം മുന്നോട്ടുവെച്ച കോൺഗ്രസിതര, ബിജെപിയിതര സർക്കാർ എന്ന ആശയം ഒരു ഘട്ടത്തിൽ ചെറിയ ദേശീയകക്ഷികളെയും പ്രാദേശിക കക്ഷികളെയും ഉത്തേജിപ്പിച്ചിരുന്നു. അതിന്റെ ഫലമായി ഏതാനും മൂന്നാം മുന്നണി സർക്കാരുകളുണ്ടായി. ചെറിയ കാലയളവിലെ അവ നിലനിന്നുള്ളു. അതുതന്നെയും കോൺഗ്രസിന്റെയൊ ബി.ജെ.പിയുടെയൊ പിന്തുണയോടെയായിരുന്നു. ആ പരീക്ഷണം അവസാനിച്ചപ്പോഴാണ് വർഗ്ഗീയകക്ഷിയെന്ന നിലയിൽ നേരത്തെ മാറ്റിനിർത്തിയിരുന്ന ബി.ജെ.പിയുമായി സഖ്യത്തിലേർപ്പെടാൻ നിരവധി ചെറിയ കക്ഷികൾ തയ്യാറായത്. അവരുടെ കോൺഗ്രസ്‌വിരുദ്ധത ബിജെപിവിരുദ്ധതയേക്കാൾ ശക്തമായിരുന്നതു കൊണ്ടാണ് അവർ ബി.ജെ.പിക്കൊപ്പം പോയത്. അന്നത്തെ സാഹചര്യമല്ല ഇന്നുള്ളത്. അതുകൊണ്ട് ബി.ജെ.പി വീണ്ടും ലോക് സഭയിലെ ഏറ്റവും വലിയ കക്ഷിയായാലും പഴയതുപോലെ സഖ്യകക്ഷികളെ ആകർഷിക്കാൻ കഴിഞ്ഞെന്നു വരില്ല. വാജ്പേയിയുടെ സൌമ്യത മോഡിക്കില്ലെന്നത് ഒരു വലിയ ന്യൂനതയായി അപ്പോൾ അനുഭവപ്പെടാതിരിക്കില്ല. ഇത് മോഡ് മനസിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ലോക് സഭയിൽ ഒറ്റക്ക് ഭൂരിപക്ഷം നേടുകയെന്ന ശ്രമകരമായ ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ് അദ്ദേഹം പ്രചാരണ പരിപാടി ആസൂത്രണം ചെയ്തിട്ടുള്ളത്. 
(മാധ്യമം ആഴ്ചപ്പതിപ്പ്, ഒക്ടോബർ 7, 2013)

Thursday, September 26, 2013

മുഖ്യമന്ത്രിയെ നിലനിർത്തുന്നത് പ്രതിപക്ഷ സമരം

ബി.ആർ.പി. ഭാസ്കർ

സോളാർ തട്ടിപ്പു കേസ് പ്രതി സരിത എസ്. നായർ മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ ആപ്പീസുമായി നിരന്തരം ഫോൺ ബന്ധം പുലർത്തിയിരുന്നെന്ന വിവരം പുറത്തുവന്നയുടൻ തന്നെ പ്രതിപക്ഷം മുഖ്യമന്ത്രി ഉമ്മൻ ചാണ്ടി രാജിവെച്ച് ജുഡിഷ്യൽ അന്വേഷണം നേരിടണമെന്ന ആവശ്യം ഉന്നയിക്കുകയും സമരപ്രഖ്യാപനം നടത്തുകയും ചെയ്തു. സമരം ഇതിനകം പല ഘട്ടങ്ങൾ പിന്നിട്ടു കഴിഞ്ഞു. സാമ്പ്രദായിക രീതിയിലായിരുന്നു തുടക്കം. തലസ്ഥാനത്തും ജില്ലാ ആസ്ഥാനങ്ങളിലും ധർണ്ണകളും പ്രകടനങ്ങളും നടന്നു. അവ ഫലം കാണാതായപ്പോൾ അടുത്ത ഘട്ടത്തിലേക്ക് നീങ്ങി. ഒരു ലക്ഷം പേരെ അണിനിരത്തിക്കൊണ്ട് അനിശ്ചിതകാല സെക്രട്ടേറിയറ്റ് ഉപരോധം നടത്തുമെന്ന് എൽ.ഡി.എഫ് പ്രഖ്യാപിച്ചു. സി.പി.എം മാത്രം 70,000 പേരെ സമരമുഖത്തേക്കയക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അതിനുള്ള ആളും പണവും പാർട്ടിക്കുണ്ടെന്ന കാര്യത്തിൽ ആർക്കും സംശയമുണ്ടായിരുന്നില്ല. മുഖ്യമന്ത്രി രാജി വെക്കുംവരെ ഉപരോധം തുടരുമെന്നും ഒരീച്ചയെ പോലും സെക്രട്ടേറിയറ്റിലേക്ക് കടക്കാൻ അനുവദിക്കില്ലെന്നുമാണ് എൽ.ഡി.എഫ്. കൺ‌വീനർ പറഞ്ഞത്.

ഭരണസ്തംഭനം ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള ആ നീക്കത്തെ സർക്കാർ അതീവ ഗൌരവത്തോടെയും അല്പം ഭയപ്പാടോടെയുമാണ് കണ്ടത്. സി.പി.എമ്മിനോട് ആഭിമുഖ്യം പുലർത്തുന്ന ഒരു വിഭാഗമുള്ള  സംസ്ഥാന പൊലീസിന് ക്രമസമാധാനം നിലനിർത്താനാകുമോയെന്ന് സർക്കാർ സംശയിച്ചിരിക്കണം. അത് കേന്ദ്രസേനകളുടെ സഹായം അഭ്യർത്ഥിച്ചു. സമരഭടന്മാരെ തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്ന  വാഹനങ്ങൾ തടയാനും നഗരത്തിൽ അവർക്ക് താമസ സൌകര്യം നിഷേധിക്കാനും പദ്ധതിയിടുകയും ചെയ്തു. പക്ഷെ പ്രതിബന്ധങ്ങൾ ഫലപ്രദമായില്ല  ഉപരോധത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ സി.പി.എം.ബ്രാഞ്ചുകൾ നിയോഗിച്ചവരിൽ 9,000 ബഹുഭൂരിപക്ഷം പേരുമെത്തി. സെക്രട്ടേറിയറ്റ് പരിസരം അവരെക്കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു.
വളരെ സൂക്ഷ്മമായും വിശദമായുമാണ് സി.പി.എം സമരം ആസൂത്രണം ചെയ്തത്. ഓരോ പാർട്ടി ബ്രാഞ്ചും എത്ര വാളണ്ടിയർമാരെ അയക്കണമെന്നും ഓരോരുത്തർക്കും എത്ര പണം കൊടുക്കണമെന്നും പാർട്ടി നേതൃത്വം തീരുമാനിക്കുകയും കീഴ്ഘടകങ്ങൾക്ക് നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകുകയും ചെയ്തു. തിരുവനന്തപുരത്തെ ശ്രദ്ധാപൂർവ്വമായ ക്രമീകരണങ്ങളിൽ ഓരോ ജില്ലയിൽ നിന്നുമുള്ളവർ സെക്രട്ടേറിയറ്റിന്റെ ഏത് ഭാഗത്ത് നിലയുറപ്പിക്കണമെന്നും ആഹാരത്തിന് എപ്പോൾ എവിടെ എത്തണമെന്നുമുള്ള തീരുമാനങ്ങൾ അടങ്ങിയിരുന്നു. പതിന്നാലിടങ്ങളിലായി 5,000 പേർക്ക് വീതം ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കാനുള്ള ഏർപ്പാടുകൾ തിരുവനന്തപുരം ജില്ലാ കമ്മിറ്റി ചെയ്തു. സി.പി.എമ്മിന്റെ സംഘടനാപാടവത്തിൽ അത്ഭുതസ്തബ്ധരായ മാദ്ധ്യമങ്ങൾ ഐതിഹാസികമായ ഉപരോധ സമരത്തെ വാഴ്ത്തി.

എന്നാൽ സംഘടനാ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ വിജയം സി.പി.എം. നേതൃത്വത്തെ ഭയപ്പെടുത്തി. പ്രമാണികൾ ഹോട്ടൽമുറികൾ തരപ്പെടുത്തി രാത്രിയിൽ സുഖമായി ഉറങ്ങിയശേഷം കുളിയും കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും സമരമുഖത്തെത്തിയപ്പോൾ ബഹുഭൂരിപക്ഷം വാളണ്ടിയർമാരും തെരുവിൽ ഉറങ്ങിയശേഷം പ്രാഥമികകൃത്യങ്ങൾ നിർവഹിക്കാൻ സൌകര്യമില്ലാതെ കുഴങ്ങുകയായിരുന്നു. സമരം നീണ്ടുപോയാൽ ആദ്യദിവസത്തെ ആവേശവും അച്ചടക്കവും നിലനിർത്താനാവില്ലെന്ന് നേതൃത്വം മനസിലാക്കി. അതോടെ സമരം എത്രയും വേഗം അവസാനിപ്പിക്കേണ്ടത് സർക്കാരിനേക്കാൾ പാർട്ടിയുടെ ആവശ്യമായി.

അനിഷ്ടസംഭവങ്ങൾ ഒഴിവാക്കാൻ സർക്കാരും പ്രതിപക്ഷവും ശ്രദ്ധിച്ചു. വിളിച്ചുവരുത്തിയ കേന്ദ്രസേനയെ സർക്കാർ തെരുവിലിറക്കിയില്ല. സെക്രട്ടേറിയറ്റ് പരിസരത്ത് സംസ്ഥാന പൊലീസ് മാത്രമെ വിന്യസിച്ചുള്ളു. മന്ത്രിമാർക്കും ജീവനക്കാർക്കും സെക്രട്ടേറിയറ്റിലെത്താൻ ഒരു ഗേറ്റ് തുറന്നുവെക്കുന്നതിനപ്പുറം ഒരു പ്രതിരോധത്തിനും സർക്കാർ മുതിർന്നില്ല. പ്രതിപക്ഷം അവിടെ തടസം സൃഷ്ടിച്ചുമില്ല. സെക്രട്ടേറിയറ്റിലെത്താൻ മന്ത്രിമാർ ഉപയോഗിച്ച റോഡ് ഉപരോധിക്കാൻ ശ്രമിച്ച സി.പി.എം. പ്രവർത്തകരെ സംസ്ഥാന സെക്രട്ടറി പിണറായി വിജയൻ തന്നെ പാഞ്ഞെത്തി പറഞ്ഞയച്ചു. രണ്ടാം ദിവസം ഉച്ചയോടെ ജുഡിഷ്യൽ അന്വേഷണം നടത്താൻ തയ്യാറാണെന്ന മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ പ്രസ്താവം വരികയും ഉടൻതന്നെ എ.കെ.ജി. സെന്ററിൽ അവലോകന യോഗം നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്ന എൽ.ഡി.എഫ്. നേതാക്കൾ ഉപരോധം അവസാനിപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്തു. പിണറായി വിജയൻ സമരരംഗത്തെത്തി തീരുമാനം പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഉപരോധം തുടങ്ങിയതു മുതൽ അതിന്റെ നേതൃത്വം എൽ.ഡി.എഫ്. കൺ‌വീനറിൽ നിന്ന് പാർട്ടി സെക്രട്ടറി ഏറ്റെടുത്തിരുന്നു.     

ഉപരോധം ഒരു വിജയമായിരുന്നെന്നതിൽ സംശയമില്ല. അതേസമയം അത് വലിയ പരിമിതികളുള്ള സമരരീതിയാണെന്നും പെട്ടെന്ന് വെളിപ്പെട്ടു. ചില അറബ് രാജ്യങ്ങളിൽ നടന്ന മുല്ലപ്പൂ വിപ്ലവവും അമേരിക്കയിലെ വാൾ സ്ട്രീറ്റ് പിടിച്ചടക്കൽ സമരവും പോലെയുള്ള സഹനസമരമാണ് നടക്കാൻ പോകുന്നതെന്നായിരുന്നു നേതാക്കൾ പറഞ്ഞത്. എന്നാൽ അതൊന്നും രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾ സംഘടിപ്പിച്ച പ്രക്ഷോഭങ്ങളായിരുന്നില്ല. ഈജിപ്തിലെ മുസ്ലിം ബ്രദർഹുഡ് മുല്ലപ്പൂ വിപ്ലവത്തിൽ പങ്കെടുകുകയും അതിന്റെ ഗുണഭോക്താവാകുകയും ചെയ്തെങ്കിലും അതൊരു പൊതുസമൂഹ പ്രസ്ഥാനമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഭരണകൂടം പ്രകോപനങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചിട്ടും അത് സമാധാനപരമായി വളരെ ദിവസം തുടർന്നത്. അക്രമസമര പാരമ്പര്യമുള്ള ഒരു രാഷ്ട്രീയ കക്ഷിക്ക് ഒരു അനിശ്ചിതകാല സഹന സമരം നടത്താൻ കഴിയില്ലെന്നതാണ് വാസ്തവം. ഇത് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അനിശ്ചിതകാല ഉപരോധം അതിവേഗം അവസാനിപ്പിച്ച ഇടതുനേതൃത്വം ഇനി അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു സമരത്തിന് മുതിരുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.

ബന്ദും ഘെരാവോയും പോലെ മനുഷ്യാവകാശലംഘനങ്ങളടങ്ങുന്ന സമരമാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെ വളർന്ന സി.പി.എം. പുതിയ പ്രക്ഷോഭരീതികൾ തേടാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് കുറച്ചുകാലമായി. ആ ശ്രമം തുടരുകയാണെന്ന് പിന്നീടുണ്ടായ മുട്ടയേറുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. രോഷം പ്രകടിപ്പിക്കാൻ യൂറോപ്യന്മാർ ചിലപ്പോൾ അവലംബിക്കാറുള്ള മാർഗ്ഗമാണ് ചീമുട്ടയേറ്. പക്ഷെ ചീമുട്ട കാറിന്റെ പുറത്തൊ ദേഹത്തൊ വീണതു കൊണ്ട് ഒരു ഭരണാധികാരിയും ഇതുവരെ സ്ഥാനമൊഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ആ നിലയ്ക്ക് മുട്ടയെറിഞ്ഞ് സർക്കാരിനെ വീഴ്ത്താനാവില്ലെന്ന ആഭ്യന്തരമന്ത്രിയുടെ വാക്കുകൾ ഉചിതം തന്നെ. മുട്ടയെറിഞ്ഞ് ചീഫ് വിപ്പിനെ പുറത്താക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് സ്വന്തം പാർട്ടിക്കാരെ ബോധ്യപ്പെടുത്താനും അദ്ദേഹത്തിന് കഴിയണം.

ആനുകാലികങ്ങളിൽ ഉപരോധസമരം വിശകലനം ചെയ്ത നിരീക്ഷകരൊക്കെയും അത് പരാജയമാണെന്നാണ് വിലയിരുത്തിയിട്ടുള്ളത്. മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ രാജി എന്ന പ്രഖ്യാപിത ലക്ഷ്യം നേടാനായില്ലെന്നതു കൊണ്ട് സമരം പരാജയമായിരുന്നെന്ന് പറയുന്നത് ശരിയല്ല. രണ്ടുമൂന്നു മാസമായി പ്രതിപക്ഷം നടത്തിവരുന്ന സമരത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ രാജിയല്ല. അത് അടുത്ത കൊല്ലത്തെ പാർലമെന്റ് തെരഞ്ഞെടുപ്പിനുള്ള കളമൊരുക്കലാണ്. സി.പി.എമ്മിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ശക്തികേന്ദ്രമായ ത്രിപുര രണ്ട് ലോക് സഭാ സീറ്റ് മാത്രമുള്ള ഒരു ചെറിയ സംസ്ഥാനമാണ്. പശ്ചിമ ബംഗാളിൽ അധികാരം നഷ്ടപ്പെടുകയും പാർട്ടിയുടെ അടിത്തറ തകരുകയും ചെയ്തതിനാൽ അടുത്ത ലോക് സഭയിൽ മാന്യമായ സ്ഥാനം ലഭിക്കാൻ ആശ്രയിക്കാവുന്ന ഏക സംസ്ഥാനം കേരളമാണ്. കേന്ദ്രത്തിൽ അധികാരത്തിലേറാൻ സാധ്യതയുള്ള കക്ഷിയെന്ന നിലയിൽ സാധാരണയായി ലോക് സഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ കോൺഗ്രസിന് കേരളത്തിൽ മുൻ‌കൈ ലഭിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഗ്രൂപ്പ് പോര് ശക്തമായിരുന്ന 2004ൽ അതിനെ തറപറ്റിക്കാൻ എൽ.ഡി.എഫിന് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അന്ന് യു.ഡി.എഫിന് കിട്ടിയ ഏക സീറ്റ് മുസ്ലിം ലീഗിന്റേതായിരുന്നു. അതിന്റെ ബലത്തിൽ ലീഗിന് യു.പി.എ. മന്ത്രിസഭയിൽ സ്ഥാനം ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു. അമേരിക്കയുമായുണ്ടാക്കിയ സിവിൽ ആണവ കരാറിനോടുള്ള എതിർപ്പിന്റെ പേരിൽ യു.പി.എ. സർക്കാരിനുള്ള പിന്തുണ പിൻ‌വലിച്ചുകൊണ്ട് സാമ്രാജ്യത്വവിരുദ്ധ പ്രതിച്ഛായ മിനുക്കി മത്സരിച്ചിട്ടും 2009ൽ എൽ.ഡി.എഫിന് വലിയ തിരിച്ചടിയുണ്ടായി. എന്നാൽ സാഹചര്യങ്ങൾ അനുകൂലമാണെങ്കിൽ എൽ.ഡി.എഫിന് നല്ല പ്രകടനം കാഴ്ചവെക്കാൻ കഴിയുമെന്ന 2004ലെ പാഠം ഇന്നും പ്രസക്തമാണ്.

ഉമ്മൻ ചാണ്ടി രാജിവെക്കുകയും കോൺഗ്രസും യു.ഡി.എഫും സോളാർ പാപഭാരത്തിൽ നിന്ന് മോചനം നേടുകയും ചെയ്താൽ സി.പി.എമ്മിനും എൽ.ഡി.എഫിനും 2014ലെ ലോക് സഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ വലിയ പ്രതീക്ഷ വെച്ചു പുലർത്താനാകില്ല. ഉമ്മൻ ചാണ്ടി തുടരുകയും സോളാർ പ്രശ്നം പുകഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് അവർക്ക് നല്ലത്. തുടർച്ചയായി അഞ്ചു കൊല്ലവും അധികാരത്തിലിരിക്കാൻ സമീപകാലത്തെ ഒരു യു.ഡി.എഫ് മുഖ്യമന്ത്രിക്കും കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. കോൺഗ്രസിനുള്ളിലെ എതിരാളികൾ മുഖ്യമന്ത്രിയെ പുറത്താക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾക്ക് തുടക്കം കുറിക്കുകയും ഗ്രൂപ്പു പോര് ശക്തമാകുമ്പോൾ പ്രമുഖ ഘടകകക്ഷികൾ അദ്ദേഹത്തെ കൈയൊഴിഞ്ഞുകൊണ്ട് നേതൃമാറ്റത്തിന് വഴിയൊരുക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് പതിവ് രീതി. പാർട്ടിക്കകത്തു എതിർപ്പു നേരിടുന്ന ഉമ്മൻ ചാണ്ടിയെ അധികാരത്തിൽ തുടരാൻ ഇപ്പോൾ സഹായിക്കുന്നത് എൽ.ഡി.എഫ് സമരമാണ്. പ്രതിപക്ഷം പ്രക്ഷോഭം സജീവമായി നിലനിർത്തുന്നിടത്തോളം എതിർഗ്രൂപ്പും ഘടക കക്ഷികളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിന്നിൽ ഉറച്ചു നിൽക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരാണ്.(ജനശക്തി, സെപതംബർ 14-27, 2013.

Monday, September 23, 2013

ജീർണ്ണതയുടെ നാൾവഴികൾ

ബി.ആർ.പി. ഭാസ്കർ

പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ കേരള സമൂഹം ജീർണ്ണത ബാധിച്ചതായിരുന്നു. ഇന്ത്യയൊട്ടുക്ക് തൊട്ടുകൂടായ്മ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവിടെയാകട്ടെ ദൃഷ്ടിയിൽ പെട്ടുകൂടാത്തവരും ഉണ്ടായിരുന്നു. സ്ത്രീകൾ മാറു മറയ്ക്കാൻ പാടില്ലായിരുന്നു. രാജാവിന് മുലക്കരം കൊടുക്കുകയും വേണം. നിരപരാധിത്വം തെളിയിക്കാൻ കുറ്റാരോപിതർ തിളയ്ക്കുന്ന എണ്ണയിൽ കൈമുക്കണം. കൊല്ലിനും കൊലയ്ക്കും അധികാരമുള്ള മാടമ്പിമാർ വ്യവസ്ഥയുടെ സംരക്ഷകരായി നിലകൊണ്ടു. തെക്കുനിന്നു വീശിയ മാറ്റത്തിന്റെ കാറ്റ് ആ ജീർണ്ണ വ്യവസ്ഥയെ തൂത്തെറിഞ്ഞു. അങ്ങനെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ കേരളം രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും പുരോഗമനോന്മുഖമായ സംസ്ഥാനമായി. ആളോഹരി വരുമാനം ദേശീയ ശരാശരിക്കുതാഴെ ആയിരുന്നിട്ടും ഉയർന്ന സാക്ഷരതയും കുറഞ്ഞ ശിശുമരണ നിരക്കും സംസ്ഥാനത്തെ സാമൂഹികതലത്തിൽ പാശ്ചാത്യരാജ്യങ്ങൾക്കൊപ്പമെത്തിച്ചു കൊണ്ട് ലോകത്തെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. ഇപ്പോൾ ചിത്രം പിന്നെയും മാറിയിരിക്കുന്നു. ജീർണ്ണത വീണ്ടും പടരുന്നു. 

ജാതിമത സമൂഹങ്ങളുടെ നവീകരണത്തിന് നേതൃത്വം നൽകി കേരള നവോത്ഥാനത്തിന് വഴിയൊരുക്കിയ സംഘടനകൾ സ്വാർത്ഥതല്പരരുടെ കൈകളിൽ പ്രതിലോമശക്തികളായി മാറിയിരിക്കുന്നു. സേവനമനോഭാവത്തോടെ വിദ്യാഭ്യാസസ്ഥാപനങ്ങൾ നടത്തിയവർ ലാഭേച്ഛയോടെ തലവരി സ്ഥാപനങ്ങൾ നടത്തുന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും സമത്വത്തിന്റെയും സന്ദേശം പ്രചരിപ്പിച്ച പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ അധികാരം നേടാനും നിലനിർത്താനുമുള്ള തത്രപ്പാടിൽ ആദർശങ്ങൾക്ക് അവധി നൽകിയിരിക്കുന്നു. ബഹുജനതാല്പര്യങ്ങളല്ല, പാർട്ടിതാല്പര്യങ്ങളാണ് ഇപ്പോൾ അവയെ നയിക്കുന്നത്. മദ്യത്തിന്റെ ഉപഭോഗം കൊല്ലം‌തോറും വർദ്ധിക്കുന്നു. മദ്യപാനം ആരംഭിക്കുന്ന പ്രായം ക്രമേണ കുറഞ്ഞു 13 വയസിലെത്തിയിരിക്കുന്നു. സ്ത്രീകൾക്കിടയിലും മദ്യപാനം വർദ്ധിക്കുന്നതായി പ്രശസ്ത ഭിഷഗ്വരൻ ഡോ. വി.പി. ഗംഗാധരൻ ഈയിടെ പറയുകയുണ്ടായി. സ്ത്രീപീഡനം വ്യാപകമായി റിപ്പോർട്ടു ചെയ്യപ്പെടുന്നു. വീട്ടിനുള്ളിലും സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും സുരക്ഷിതരല്ലാതായിരിക്കുന്നു. കയ്യേറ്റക്കാർ വനഭൂമി തട്ടിയെടുത്തതിന്റെ ഫലമായി നിരാലംബരായ ആദിവാസികളുടെ ഊരുകളിൽ കുഞ്ഞുങ്ങൾ പോഷകാഹാരം കിട്ടാതെ മരിക്കുന്നു. ഭൂപരിഷ്കരണം തഴഞ്ഞ ദലിതരിൽ പകുതിയിലേറെ ചേരികളിൽ ഒതുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കൃഷിഭൂമിക്കു വേണ്ടിയുള്ള അവരുടെ സമരങ്ങളെ പരാജയപ്പെടുത്താൻ രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികൾ കൈകോർക്കുന്നു. പാവപ്പെട്ടവർക്കായി രൂപകല്പന ചെയ്തിട്ടുള്ള ക്ഷേമപദ്ധതികളുടെ ഗുണം ലഭിക്കണമെങ്കിൽ രാഷ്ട്രീയക്കാർ കനിയണം, ഇടനിലക്കാരന് വിഹിതം നൽകുകയും വേണം. സാർവത്രിക പൊതുവിതരണ സംവിധാനത്തിന്റെ പേരിൽ ലഭിക്കുന്ന ധാന്യങ്ങൾ രാഷ്ട്രീയകക്ഷികളുടെ അറിവോടെ അരി മില്ലുകളിലും പൊതുവിപണിയിലുമെത്തുന്നു. സർക്കാരാപ്പീസിൽ പ്രത്യേക പരിഗണന കിട്ടാൻ മാത്രമല്ല, നിയമപ്രകാരം അർഹതപ്പെട്ടത് കിട്ടാനും കൈക്കൂലി നൽകണം. സത്യസന്ധരായ നിരവധി മുഖ്യമന്ത്രിമാർ വന്നുപോയെങ്കിലും ആരും അഴിമതിക്കെതിരെ നടപടിയെടുത്തില്ല.

പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജന്മികുടുംബങ്ങൾ പോലും ഇല്ലായ്മ നേരിട്ടിരുന്നു. ഇന്ന് കേരളം സമ്പന്ന സംസ്ഥാനമാണ്. ആളോഹരി വരുമാനത്തിലും ചെലവിലും രാജ്യത്ത് ഒന്നാം സ്ഥാനത്ത്. നാലു പതിറ്റാണ്ട് മുമ്പ് തുടങ്ങിയ ഗൾഫ് പ്രവാസമാണ് ഈ വലിയ മാറ്റം സാധ്യമാക്കിയത്. ഇപ്പോൾ 60,000 കോടി രൂപയാണ് ഒരു വർഷം പുറത്തുനിന്ന് ഇവിടെ എത്തുന്നത്. പലപ്പോഴും പണം ചെലവാക്കുന്നത് വിദേശത്ത് കഷ്ടപ്പാടുകൾ സഹിച്ച് അതുണ്ടാക്കുന്നവരല്ല, കഷ്ടപ്പാടെന്തെന്നറിയാതെ നാട്ടിൽ കഴിയുന്നവരാണ്.  ഈ പണം ഒഴുകുന്ന ചാലുകൾക്കരികിലുള്ളവർക്ക് അതിന്റെ ഗുണം ഏറിയൊ കുറഞ്ഞൊ ലഭിക്കുന്നു. അതിന്റെ ഗുണം കിട്ടാത്തവർക്ക് ജിവിതം നരകതുല്യമാണ്. പ്രവാസികളിൽ ഒരു വലിയ വിഭാഗം ഇവിടെ വേണ്ടത്ര അവസരങ്ങൾ ലഭിക്കാത്തവരായിരുന്നതുകൊണ്ട് ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ഗൾഫ് പണം അസമത്വങ്ങൾ കുറക്കാൻ സഹായിച്ചു. പിന്നീട് പ്രവാസികളിൽനിന്ന് അതിസമ്പന്നർ ഉയർന്നുവന്നു. അതോടെ അസമത്വം വീണ്ടും വളരാൻ തുടങ്ങി. രാഷ്ട്രീയ രക്ഷാധികാരവും ഉദ്യോഗസ്ഥ സഹകരണവും മാഫിയാ സംരക്ഷണവും ആവശ്യപ്പെടുന്ന ഭൂമികയ്യേറ്റം, മണൽഖനനം, പാറപൊട്ടിക്കൽ തുടങ്ങിയ പ്രവർത്തനങ്ങൾ വ്യാപകമാണ്. അവയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർക്ക് രാഷ്ട്രീയ മതിലുകൾ തടസമല്ല. ഇരുമുന്നണികളുടെ സർക്കാരുകളും ആറന്മുള വിമാനത്താവളത്തിന് ഭൂമി സ്വരൂപിക്കാൻ ഒത്താശ ചെയ്തുകൊടുത്തു. പത്തനംതിട്ട ജില്ലയിലെ ഏറ്റവും വലിയ പാറപൊട്ടിക്കൽ കരാറുകാരൻ കോൺഗ്രസിന്റെയും എൻ.എസ്.എസിന്റെയും നേതാവാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹോദരൻ സി.പി.എം. പാർലമെന്റംഗവും. വർക്കലയിൽ ദലിതരുടെ ഭൂമി കൈക്കലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരിലും കോൺഗ്രസ് സി.പി.എം. സഹോദരന്മാരുണ്ട്.

നവോത്ഥാനധാര ദുർബലപ്പെട്ടപ്പോൾ സാമൂഹ്യ പരിഷ്കർത്താക്കൾ ഉച്ഛാടനം ചെയ്ത ചില തിന്മകൾ തിരിച്ചു വന്നു. അവയെ ഫ്യൂഡൽ ജീർണ്ണതയുടെ തുടർച്ചയായി കാണാം. എന്നാൽ ഇന്നത്തെ കേരള സമൂഹത്തിന് ആധുനികവും ഉത്തരാധുനികവുമായ ഭാവങ്ങളുമുണ്ട്. ഒപ്പം അവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ജീർണ്ണതകളും. അറിയപ്പെടുന്ന വരുമാനമാർഗ്ഗമില്ലാത്തവർ ആർഭാട ജീവിതം നയിക്കുന്ന കാഴ്ച യുവാക്കളെ മോഹിപ്പിക്കുന്നു. അവർ പെട്ടെന്ന് പണമുണ്ടാക്കാനുള്ള മാർഗ്ഗങ്ങൾ ആരായുന്നു. രാഷ്ട്രീയം, ആത്മീയം, വ്യവസായം എന്നിങ്ങനെ പല മേഖലകളിലും അവർ സാധ്യതകൾ കണ്ടെത്തുന്നു. അണികൾക്ക് ജോലി തരപ്പെടുത്തുന്നത് തങ്ങളുടെ ചുമതലയാണെന്ന് രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികൾ കരുതുന്നു. അതിസാഹസികരായ കക്ഷിനേതാക്കൾ മത്സരപ്പരീക്ഷയുടെ ഉത്തരക്കടലാസുകൾ മുക്കി ആ ചുമതല നിർവഹിക്കാൻ തയ്യാറാകുന്നു. സീരിയൽ താരങ്ങളാകാൻ അവസരം തേടുന്ന പെൺകുട്ടികൾ സീരിയൽ ബലാത്സംഗത്തിന് വിധേയരാകുന്നു. സാധാരണഗതിയിൽ ഒരാളിന്റെ മുന്നിൽ ടെലിവിഷൻ ക്യാമറ വെച്ചാൽ താൻ ചെയ്യുന്നതും പറയുന്നതും മറ്റുള്ളവർ കാണുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്യുമെന്ന തിരിച്ചറിവ് നല്ല പെരുമാറ്റം കാഴ്ചവെക്കാൻ അയാളെ പ്രേരിപ്പിക്കും. എന്നാൽ മലയാളിയിലെ നല്ല വശത്തെയല്ല ചീത്ത വശത്തെയാണ് ക്യാമറ പുറത്തുകൊണ്ടു വരുന്നത്.

ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യകരമായ നിലനിൽ‌പ്പിന് ഒരു കുറഞ്ഞ തോതിലുള്ള സത്യസന്ധത കൂടിയേ തീരൂ. ആ തോതിലുള്ള സത്യസന്ധത ഇല്ലാത്തതാണ് കേരളത്തിന്റെ ജീർണ്ണാവസ്ഥക്കു കാരണം. പേഴ്സണൽ സ്റ്റാഫിലെ ഒരാൾ സോളാർ തട്ടിപ്പു കേസിൽ ജയിലിലാകുകയും രണ്ടുപേർ ജോലിയിൽനിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തിട്ടും തന്നെയൊ തന്റെ ആപ്പീസിനെയൊ ജുഡിഷ്യൽ അന്വേഷണത്തിന്റെ പരിധിയിൽ കൊണ്ടുവരേണ്ട കാര്യമില്ലെന്ന് ഇമ വെട്ടാതെ പറയാൻ മുഖ്യമന്ത്രി ഉമ്മൻ ചാണ്ടിക്ക് കഴിയുന്നു. ജുഡിഷ്യൽ അന്വേഷണ തീരുമാനം പ്രഖ്യാപിച്ചപ്പോൾ തന്നെ താനൊ തന്റെ ആപ്പീസൊ അതിന്റെ പരിധിയിൽ വരില്ലെന്ന് മുഖ്യമന്ത്രി പറയുന്നത് ടെലിവിഷനിലൂടെ ജനങ്ങൾ കാണുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്തതാണ്. എന്നിട്ടും താൻ അന്വേഷണ പരിധിയിൽ വരില്ലെന്ന് മുഖ്യമന്ത്രി പ്രസ്താവിച്ചത് എൽ.ഡി.എഫ് ഉപരോധ സമരം പിൻ‌വലിച്ചശേഷമാണെന്ന് പറയാൻ പിണറായി വിജയന് കഴിയുന്നു. ഫ്യൂഡൽ ജീർണ്ണത തുടച്ചുനീക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ തുടങ്ങിയത് ഭരണാധികാരികളായിരുന്നില്ല, പൊതുസമൂഹമായിരുന്നു. ഇന്നത്തെ ജീർണ്ണത നീക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ തുടങ്ങേണ്ടതും പൊതുസമൂഹം തന്നെ. ഇക്കാര്യത്തിൽ മുൻ‌കൈ  എടുക്കാൻ ഭരണാധികാരികൾക്കാവില്ല. അവർ പ്രശ്നത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. അവർക്ക് പരിഹാരം ആകാനാവില്ല. (ഇന്ത്യാ ടുഡെ) 

Wednesday, September 4, 2013

വാർത്തകളുടെ വർത്തമാനം: ശ്രദ്ധിച്ചാൽ മതിയോ, വിശ്വസിക്കേണ്ടേ?

ബി.ആർ.പി. ഭാസ്കർ

ഒന്നര നൂറ്റാണ്ടുകാലം അച്ചടിമാദ്ധ്യമങ്ങളുടെ സ്വാധീനത്തിലായിരുന്ന മലയാളികളെ രണ്ട് പതിറ്റാണ്ടിൽ ദൃശ്യമാദ്ധ്യമങ്ങൾ കീഴ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇന്ത്യയുടെ മണ്ണിൽ നിന്ന് ഉപഗ്രഹത്തിലേക്ക് സിഗ്നൽ അയക്കാൻ അനുവാദമില്ലാതിരുന്ന കാലത്താണ് ആദ്യ സ്വകാര്യ ചാനലായ ഏഷ്യാനെറ്റ് ഏതാനും നിശ്ചിതസമയ ബുള്ളറ്റിനുകളോടെ വാർത്താസം‌പ്രേഷണം ആരംഭിച്ചത്. ഔദ്യോഗിക നയത്തിൽ അയവുണ്ടാവുകയും പുതിയ സാങ്കേതികവിദ്യ ലഭ്യമാവുകയും ചെയ്തതിനെ തുടർന്ന് ടെലിവിഷൻ വാർത്തയുടെ രൂപത്തിലും ഭാവത്തിലും വലിയ മാറ്റങ്ങളുണ്ടായി. ഇന്ന് വാർത്തകൾക്ക് മലയാളികൾ പ്രധാനമായും ആശ്രയിക്കുന്നത് സ്വകാര്യ വാർത്താ ചാനലുകളെയാണ്. ടെലിവിഷൻ മേൽകൈ നേടിയെങ്കിലും പത്രങ്ങളുടെ പ്രചാരത്തിലും വായനയിലും ഇടിവുണ്ടായിട്ടില്ലെന്നാണ് കണക്കുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അമേരിക്കപോലുള്ള രാജ്യങ്ങളിലും ആദ്യകാലത്ത് ടെലിവിഷൻ പത്രവായനയെ പ്രതികൂലമായി ബാധിച്ചിരുന്നില്ല.    

ഇന്ത്യയിലെ മറ്റ് ഭാഷകളിലെ സ്വകാര്യ ചാനലുകൾ ആദ്യകാലത്ത് വാർത്താ ബുള്ളറ്റിനുകൾ റിക്കോർഡ് ചെയ്ത് വിദേശത്തുള്ള അപ്‌ലിങ്ക് കേന്ദ്രങ്ങളിലേക്ക് അയക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. ഏഷ്യാനെറ്റ് മേധാവിയായിരുന്ന ശശി കുമാറിന് വാർത്ത ‘ലൈവ്’ ആയിരിക്കണമെന്ന് നിർബന്ധമുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട് വാർത്താവായനക്കാരെ ഫിലിപ്പീൻസിലെ സുബിക് ബേയിലുള്ള അപ്‌ലിങ്ക് കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് അയച്ചു. തിരുവനന്തപുരത്തെ ന്യൂസ് ഡസ്ക് ബുള്ളറ്റിനുകൾ തയ്യാറാക്കി ഫാക്സ് വഴി അവർക്ക് എത്തിച്ചു കൊടുത്തു. ദൂർദർശൻ ദേശീയതലത്തിലും പ്രാദേശികതലത്തിലും പിന്തുടർന്നിരുന്ന വാർത്ത ‘വായിക്കുന്ന’ രീതിയും ശശി കുമാറിന് സ്വീകാര്യമായിരുന്നില്ല. മാധ്യമപ്രവർത്തകർ വാർത്ത ‘അവതരിപ്പിക്കുക’യാണ് വേണ്ടതെന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു. അതിനാൽ പത്രപ്രവർത്തന പരിചയമുള്ളവരും സുബിക് ബേയിലേക്ക് നിയോഗിക്കപ്പെട്ടു. ദൃശ്യങ്ങൾക്ക് ചാനൽ ആശ്രയിച്ച ഏജൻസി വിദേശത്തുനിന്നുള്ള ധാരാളം ദൃശ്യങ്ങൾ നൽകി. എന്നാൽ ഇന്ത്യയിൽ നിന്ന് ദിവസം രണ്ട് ദൃശ്യവാർത്തകൾ മാത്രമാണ് അവർക്ക് നൽകാനായത്. ഏഷ്യാനെറ്റ് തന്നെ സംഘടിപ്പിക്കുന്ന കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള ദൃശ്യങ്ങൾ അന്നത്തെ സാഹചര്യങ്ങളിൽ അതാത് ദിവസം കാണിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. തിരുവനന്തപുരം കൂടാതെ കൊച്ചിയിലും കോഴിക്കോട്ടും ഏഷ്യാനെറ്റിന് ക്യാമറാ യൂണിറ്റുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അവിടങ്ങളിൽ എഡിറ്റിങ് സംവിധാനമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എല്ലാ ദൃശ്യങ്ങളും തിരുവനന്തപുരത്തെ സ്റ്റുഡിയോവിൽ എഡിറ്റ് ചെയ്തശേഷം ചെന്നൈയും സിംഗപ്പൂരും വഴി വിമാനമാർഗ്ഗം സുബിക്ക് ബേയിലേക്ക് എത്തിക്കുകയായിരുന്നു.

ആ പ്രാകൃതാവസ്ഥയിൽ നിന്നാണ് മലയാള ടെലിവിഷൻ ഒരു ചെറിയ കാലയളവിൽ തത്സമയ സം‌പ്രേഷണ സംവിധാനത്തിലേക്ക് നീങ്ങിയത്. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ടെലിവിഷൻ വാർത്താവിഭാഗത്തെ നയിച്ചിരുന്നതും വാർത്തയുടെ സ്വഭാവം നിർണ്ണയിച്ചതും അച്ചടിമാദ്ധ്യമ സ്വാധീനത്തിൽ വളർന്നവരായിരുന്നു. അവർ ടെലിവിഷൻ വാർത്തയെ മലയാളികൾക്ക് പരിചിതവും സ്വീകാര്യവുമായിരുന്ന ദിനപത്ര ശൈലിയോട് അടുപ്പിച്ച് നിർത്തി. പിന്നീട് വലിയ തോതിൽ അച്ചടിമാദ്ധ്യമ സ്വാധീനം ഉൾക്കൊണ്ടിട്ടില്ലാത്ത പുതിയ തലമുറ രംഗത്തെത്തി ഒരു പുതിയ ടെലിവിഷൻ വാർത്താശൈലി വികസിപ്പിച്ചു. എങ്കിലും ശരിയായ അർത്ഥത്തിൽ ഒരു ദൃശ്യഭാഷ ഇനിയും രൂപപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ചാനൽ ദൃശ്യങ്ങൾ സൂക്ഷ്മമായി വീക്ഷിച്ചാൽ പലപ്പോഴും അവ വാർത്തയെ ചിത്രീകരിക്കുക മാത്രമാണെന്ന് കാണാം. അച്ചടിമാദ്ധ്യമ പ്രവർത്തകരുടെ വിധേയത്വ സ്വഭാവമില്ലാത്ത യുവ ദൃശ്യമാദ്ധ്യമ പ്രവർത്തകർ രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളെ ചങ്കൂറ്റത്തോടെ ചോദ്യം ചെയ്തു. അവർ ഒളിക്യാമറ ഉപയോഗിച്ച് മുടിവെക്കപ്പെടുന്ന പലതും പുറത്തു കൊണ്ടുവന്നു.

പുതിയ കളിപ്പാട്ടം കിട്ടിയ കുട്ടിയുടെ ഉത്സാഹത്തോടെയാണ് ചാനൽ പ്രവർത്തകർ പുതിയ സാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗിച്ചത്. വിവേചനം കൂടാതെയുള്ള തത്സമയ സം‌പ്രേഷണത്തിലൂടെ അവർ പ്രകൃതിദുരന്തങ്ങളെയും അതീവഗൌരവത്തോടെ കൈകാര്യം ചെയ്യേണ്ട രാഷ്ട്രീയ സംഭവങ്ങളെയും ക്രീഡാകാഴ്ചകളാക്കി മാറ്റി. അടുത്തിടെ എൽ.ഡി.എഫ് അനിശ്ചിതകാല സെക്രട്ടേറിയറ്റ് ഉപരോധത്തിന് പതിനായിരങ്ങളെ തിരുവനന്തപുരത്തെത്തിക്കുകയും അതിനെ പ്രതിരോധിക്കാൻ സർക്കാർ വമ്പിച്ച തയ്യാറെടുപ്പ് നടത്തുകയും ചെയ്തപ്പോൾ ചാനലുകൾ നിരവധി ക്യാമറകളുപയോഗിച്ച് രംഗങ്ങൾ ഒപ്പിയെടുക്കുകയും പ്രേക്ഷകർ അഞ്ചു ദിവസം വരെ നീളാവുന്ന ടെസ്റ്റ് ക്രിക്കറ്റ് കാണുന്ന താല്പര്യത്തോടെ ടെലിവിഷൻ സെറ്റുകൾക്കു മുന്നിൽ ഇരിപ്പുറപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. സമരക്കാഴ്ചകൾ പെട്ടെന്ന് അവസാനിച്ചത് പലരെയും നിരാശപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടാകണം.

ചാനലുകൾ മത്സരിച്ച് വാർത്ത പൊട്ടിക്കുമ്പോൾ (‘ബ്രേക്കിങ് ന്യൂസ്’) പ്രസക്തമായ വസ്തുതകൾ ശേഖരിച്ച് ആവശ്യമായ പശ്ചാത്തല വിവരങ്ങളോടെ നൽകുന്നതിനു പകരം റിപ്പോർട്ടർമാർക്ക് ഊഹാപോഹങ്ങൾ നൽകേണ്ടി വരുന്നു. സോളാർ തട്ടിപ്പു കേസ് പ്രതി സരിത എസ്. നായർ അഭിഭാഷകനുമൊത്ത് കോടതിയിലെത്തി മജിസ്ട്രേട്ടിനോട് തനിക്ക് രഹസ്യമായി ചിലത് പറയാനുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞെന്ന വിവരം നൽകിയ റിപ്പോർട്ടറോട് ഒരവതാരകൻ ചോദിച്ചു: സരിതയും അഭിഭാഷകനും എന്താണുദ്ദേശിക്കുന്നത്? സരിത ഉന്നതരുടെ പേരുകൾ പറയുമോ? ഊഹാപോഹത്തിനുള്ള ക്ഷണമായിരുന്നു ഈ ചോദ്യങ്ങൾ. ആരിൽനിന്നും എന്തും എപ്പോഴും സ്വീകരിക്കാൻ ചാനലുകൾ സന്നദ്ധരാണ്. ഒരു മണി ബുള്ളറ്റിനും ഉച്ചയൂണും ഉപേക്ഷിച്ചാണ് ചാനൽ പ്രവർത്തകർ ഒരു ദിവസം ഐസ്ക്രീം കേസിൽ നിന്ന് പി.കെ. കുഞ്ഞാലിക്കുട്ടിയെ രക്ഷിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾക്ക് ചുക്കാൻ പിടിച്ചയാളെന്ന് സ്വയം സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയ കെ.എ. റൌഫിന്റെ പത്രസമ്മേളനം ‘ലൈവ്’ ആയി സം‌പ്രേഷണം ചെയ്തത്. ഒരു ‘എക്സ്ക്ലൂസീവ്’ വാഗ്ദാനം ചെയ്താൽ അറസ്റ്റ് ഭയന്ന് ഒളിവിൽ കഴിയുന്ന ഏത് ക്രിമിനലിനും ജനങ്ങളുടെ മുന്നിൽ നിരപരാധി ചമയാനുള്ള അവസരം നൽകാൻ ചാനലുകൾ തയ്യാറാണ്. ഈയിടെ എസ്.എൻ.ഡി.പി. യോഗം ജനറൽ സെക്രട്ടറി വെള്ളാപ്പള്ളി നടേശൻ മാദ്ധ്യമങ്ങളെ വിളിച്ച് സരിതയുടെ അഭിഭാഷകൻ ഫെനി ബാലകൃഷ്ണൻ തന്നോടു ചില കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞതായി അറിയിച്ചു. ചാനലുകൾ ഉടനെ ആ കേട്ടുകേൾവി സം‌പ്രേഷണം ചെയ്തു. ചാനലുകളുമായി അതിനുമുമ്പു തന്നെ ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നയാളാണ് ഫെനി ബാലകൃഷ്ണൻ. അദ്ദേഹത്തിന് മാദ്ധ്യമങ്ങളോട് എന്തെങ്കിലും പറയാനൊ അവർക്ക് അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് എന്തെങ്കിലും അറിയാനൊ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഒരിടനിലക്കാരന്റെ സഹായം ആവശ്യമില്ലെന്നിരിക്കെ വെള്ളാപ്പള്ളി നടേശനെപ്പോലെ സ്വന്തം അജണ്ടയുള്ള ഒരാളെ ആശ്രയിക്കുന്നതിന്റെ അനൌചിത്യം ചാനൽ പ്രവർത്തകർ മനസിലാക്കിയില്ല.    

വസ്തുതകളും അഭിപ്രായങ്ങളും വേർതിരിച്ചു നൽകുന്ന, ഉയർന്ന തൊഴിൽ മൂല്യങ്ങളിൽ അധിഷ്ടിതമായ സമീപനം മലയാള ചാനലുകൾ സ്വീകരിച്ചിട്ടില്ല. ചിലപ്പോൾ പ്രേക്ഷകരിൽ സ്തോഭവും സംഭ്രമവും ജനിപ്പിക്കാൻ അവർ ബോധപൂർവ്വം ശ്രമിക്കുന്നു. വികാരം കത്തി ജ്വലിപ്പിക്കാൻ പോരുന്ന വിശേഷണങ്ങൾ അവർ ഉപയോഗിക്കുന്നു. പീഡന വാർത്തകൾക്കു ചാനലുകൾ നൽകുന്ന ‘മകളെ മാപ്പ്‘, ‘മക്കളാണ് മറക്കരുത്’ തുടങ്ങിയ ശീർഷകങ്ങൾക്ക് മുദ്രാവാക്യങ്ങളുടെ സ്വഭാവമുണ്ട്. വിശേഷണങ്ങളുടെ അമിത ഉപയോഗം പ്രേക്ഷകരെ ഗുണപരമായി സ്വാധീനിക്കാനുള്ള ചാനലുകളുടെ കഴിവിനെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കുമെന്ന് അവർ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല. ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ മുദ്രാവാക്യങ്ങൾക്ക് ന്യായീകണമുണ്ടാകാം. അമേരിക്കയിലെ ആഭ്യന്തരയുദ്ധം (1861-65) അവസാനിച്ചപ്പോൾ ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസ് ഒന്നാം പേജിൽ വാർത്തക്കു മുകളിലായി ‘വിജയം! വിജയം!’, ‘പതാകകൾ ഉയർത്തുവിൻ!’ എന്നിങ്ങനെ കുറെ മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ നൽകിയിരുന്നു. നിർണ്ണായകമായ യുദ്ധം ആഗ്രഹിച്ച രീതിയിൽ അവസാനിച്ചതിൽ പത്രം ആഹ്ലാദം പ്രകടിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. അമേരിക്കയെ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ശക്തിയായി മാറ്റിയ രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധത്തിലെ വിജയം ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസ് അത്തരം മുദ്രാവാക്യങ്ങളോടെയല്ല അവതരിപ്പിച്ചത്. പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ നിന്ന് ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെത്തിയപ്പോൾ പത്രം ആർജ്ജിച്ച പക്വതയാണ് മാറിയ സമീപനത്തിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്നത്. 

അച്ചടിമാദ്ധ്യമരംഗത്ത് പ്രവർത്തിക്കുന്ന കാലത്തു തന്നെ ജനകീയ വിഷയങ്ങളിൽ താല്പര്യം എടുത്തിരുന്ന പരേതനായ കെ. ജയചന്ദ്രനെപ്പോലുള്ള പത്രപ്രവർത്തകരുടെ സാന്നിധ്യം മൂലം ആദ്യം മുതൽക്കെ ടെലിഷൻ സാധാരണക്കാരുടെ പ്രശ്നങ്ങളിൽ താല്പര്യമെടുത്തിരുന്നു. രാഷ്ട്രീയമാണ് ഇഷ്ടവിഷയമെങ്കിലും മിക്ക ചാനലുകളൂം ആ പാരമ്പര്യം തുടരുന്നുണ്ട്. വാർത്തകളിൽ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന വിഷയങ്ങളിലേക്ക് അവർ നേരിട്ട് അധികൃതരുടെ ശ്രദ്ധ ക്ഷണിക്കുകയും തുടർന്ന് അവരെടുക്കുന്ന നടപടികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ തങ്ങളുടെ റിപ്പോർട്ട് ‘ഇംപാക്ട്’ ഉണ്ടാക്കിയതായി അവകാശപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നുമുണ്ട്. എന്നാൽ കൊച്ചു വിജയങ്ങളല്ലാതെ ഏതെങ്കിലും വിഷയത്തിൽ തങ്ങളുടെ ഇടപെടലിന്റെ ഫലമായി വലിയ മാറ്റമുണ്ടായതായി ഒരു ചാനലിനും അവകാശപ്പെടാനാകുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. സിനിമയുടെ ചരിത്രത്തിൽനിന്ന് ചാനലുകൾക്ക് പാഠം ഉൾക്കൊള്ളാവുന്നതാണ്. രാഷ്ട്രീയ-ഉദ്യോഗസ്ഥ-മാഫിയാ കൂട്ടുകെട്ടു പോലുള്ള വിഷയങ്ങൾ ഏത് പത്രത്തേക്കാളും ശക്തമായി സിനിമകൾ അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ പ്രശ്നം തുറന്നു കാട്ടാനല്ലാതെ പരിഹാരം കാണുന്നതിൽ സഹായിക്കാൻ അവയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. പ്രശ്നങ്ങൾ വിവേകത്തോടെയും ക്രിയാത്മകമായും കൈകാര്യം ചെയ്താൽ മാത്രമെ മാദ്ധ്യമങ്ങൾക്ക് ഈ ദുർഗതി ഒഴിവാക്കാനാകൂ.

നിലനിൽ‌പ്പിന് പരസ്യങ്ങളെ ആശ്രയിക്കേണ്ടതുകൊണ്ട് വിനോദ ചാനലുകളെപ്പോലെ വാർത്താ ചാനലുകൾക്കും പ്രേക്ഷകരുടെ എണ്ണം സംബന്ധിച്ച വിവരം നൽകുന്ന ‘ടാം’ റേറ്റിങിനായി മത്സരിക്കേണ്ടിവരുന്നു. ആത്യന്തികമായി, വിനോദ ചാനലുകളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, വാർത്താ ചാനലുകളുടെ സ്ഥാനം നിർണ്ണയിക്കേണ്ടത് വിശ്വാസ്യതയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്. എന്നാൽ മലയാള പത്രങ്ങളെപ്പോലെ പല വാർത്താ ചാനലുകളും ജനങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചില്ലെങ്കിലും വേണ്ടില്ല അവരുടെ ശ്രദ്ധ ലഭിച്ചാൽ മതിയെന്ന തരത്തിലാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. സെക്രട്ടേറിയറ്റ് ഉപരോധം സംബന്ധിച്ച് അവർ നൽകിയ പല വിവരങ്ങളും തെറ്റായിരുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന് കേന്ദ്ര സേന എത്തിയപ്പോൾ ഉപരോധക്കാരെ നേരിടുന്നതും കന്റോൺ‌മെന്റ് ഗേറ്റ് തുറന്നിരിക്കുന്നെന്ന് ഉറപ്പാക്കുന്നതും അവരാകുമെന്ന് ചാനലുകൾ റിപ്പോർട്ടു ചെയ്തു. എന്നാൽ സംസ്ഥാന പൊലീസാണ് ആ ചുമതലകൾ നിർവഹിച്ചത്. വി.എസ്. അച്യുതാനന്ദനും പിണറായി വിജയനും കണ്ടാലറിയാവുന്ന 15,000 പേർക്കുമെതിരെ പൊലീസ് കേസ് രജിസ്റ്റർ ചെയ്തതായും അവർ റിപ്പോർട്ടു ചെയ്തു. എന്നാൽ നേതാക്കൾക്കെതിരെ കേസെടുത്തിട്ടില്ലെന്ന് ആഭ്യന്തര മന്ത്രി പറഞ്ഞു. ചാനലുകൾ നൽകിയ തെറ്റായ വിവരങ്ങളിൽ ചിലത് അധികൃതർ ബോധപൂർവ്വം പ്രചരിപ്പിച്ചതാകാം.  വസ്തുതകൾ ശരിയാണെന്ന് ഉറപ്പാക്കാതെ സം‌പ്രേഷണം ചെയ്യാൻ തയ്യാറുള്ള ചാനലുകളെ എളുപ്പം തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കാനാകും.

ചാനലിന്റെ വിശ്വാസ്യത ഉറപ്പിക്കാൻ അവതാരകരും റിപ്പോർട്ടർമാരും വ്യക്തിപരമായും വിശ്വാസം നേടേണ്ടതുണ്ട്. പാശ്ചാത്യചാനലുകൾ വാർത്തയുടെ ആധികാരിത ഉറപ്പാക്കാൻ  അവതാരകർ ഔപചാരികമായ വേഷം ധരിക്കണമെന്ന് നിഷ്കർഷിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഈ രീതി പിന്തുടർന്ന് നമ്മുടെ ചില അവതാരകരും ഔപചാരിക പാശ്ചാത്യവേഷത്തിലാണ് ക്യാമറയെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നത്. നമുക്ക് പൊതുവെ അംഗീകരിപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഒരു ഡ്രസ് കോഡ് ഇല്ല. ഷർട്ടിടാത്ത ഗാന്ധിയും ശ്രീനാരായണനും ജനങ്ങളുടെ ആദരവ് നേടിയ ഇവിടെ വിശ്വാസ്യതക്ക് വേഷവിധാനത്തെ ആശ്രയിക്കേണ്ടതില്ല. എന്നാൽ പാശ്ചാത്യവേഷം അണിയുന്നവർ ഔപചാരികത പാലിക്കുന്നതാകും നല്ലത്. അവതാരകരുടെയും റിപ്പോർട്ടർമാരുടെയും ശരീരഭാഷയും സംഭാഷണരീതിയും വേഷത്തേക്കാൾ പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നു. സ്ക്രിപ്റ്റ് നോക്കി വായിക്കുമ്പോഴും പ്രേക്ഷകനോട് സംസാരിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള അവതരണമാണ് അഭികാമ്യമെന്നാണ് വിദഗ്ദ്ധാഭിപ്രായം. പ്രേഷകരുടെ അംഗീകാരം നേടിയ നിരവധി അവതാരകർ നമുക്ക് ഇപ്പോൾ തന്നെയുണ്ട്. അവരിൽ ചിലർ നാർസിസ്സത്തിലേക്ക് വഴുതി വീഴാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

‘ലൈവ്‘ സാദ്ധ്യതകൾ പരമാവധി പ്രയോജനപ്പെടുത്താനുള്ള ശ്രമത്തിനിടയിൽ ചാനലുകൾ നമ്മുടെ സാഹചര്യങ്ങളിലടങ്ങിയിട്ടുള്ള പരിമിതികൾ കണക്കിലെടുത്തില്ല. വാർത്താചാനലുകളുടെ മുഖ്യ ആകർഷണമായി മാറിയിട്ടുള്ള ഒരു മണിക്കൂർ നീളുന്ന രാത്രി ചർച്ചയുടെ കാര്യത്തിൽ ഇത് പ്രകടമാണ്. കേരള സംഭവങ്ങളാണ് പതിവായി ചർച്ച ചെയ്യുന്നത്. അപൂർവമായി മാത്രമെ ദേശീയ അന്താദ്ദേശീയ വിഷയങ്ങൾ ചർച്ചക്ക് വരാറുള്ളു. ഒരു മണിക്കൂർ നേരത്തെ ചർച്ച അർഹിക്കുന്ന സംഭവങ്ങൾ നിത്യവും ഉണ്ടാകാത്തതുകൊണ്ട് പലപ്പോഴും ചാനലുകൾ അപ്രധാന വിഷയങ്ങൾ ചർച്ചക്കെടുക്കാൻ നിർബന്ധിതരാകുന്നു. മുൻ‌കൂട്ടി സമയം നിശ്ചയിച്ചിട്ടുള്ള പരിപാടിയാകയാൽ തെരഞ്ഞെടുത്ത വിഷയത്തെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കാൻ ഏറ്റവും യോഗ്യരായവരെ കിട്ടിയില്ലെന്നു വരും. അപ്പോൾ കിട്ടുന്നവരെ വെച്ച് ചർച്ച നടത്തേണ്ടി വരുന്നു. എല്ലാ വിഷയങ്ങളെയും യു.ഡി.എഫ്-എൽ.ഡി.എഫ് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂട്ടിൽ ചർച്ച ചെയ്യുന്ന രീതിയാണ് ചാനലുകൾ സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ളത്. മേമ്പൊടിയായി ബി.ജെ.പിയും ഉണ്ടാകും. ബഹുഭൂരിപക്ഷം മലയാളികളും രണ്ട് മുന്നണികളിലൊന്നിനോട് ആഭിമുഖ്യം പുലർത്തുന്നവരാണെന്നാണ് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നത്. ഏതു സാഹചര്യത്തിലും സ്വന്തം മുന്നണിക്കൊപ്പം നിൽക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരാണെന്ന് കരുതുന്നവരാണവർ. ചർച്ചയിൽ പങ്കെടുക്കുന്ന യു.ഡി.എഫ് വക്താവിന് എൽ.ഡി.എഫ് വക്താവിന്റെ വാദങ്ങൾക്ക് മറുപടി പറയേണ്ട കാര്യമില്ല. പ്രതിയോഗി എൽ.ഡി.എഫുകാരനാണെന്ന് ഓർമ്മിപ്പിച്ചാൽ മതി. പണ്ടെന്നൊ എൽ.ഡി.എഫ് ചെയ്ത ഏതെങ്കിലും പാതകം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുക കൂടി ചെയ്താൽ യു.ഡി.എഫ് പ്രേക്ഷകൻ സന്തുഷ്ടനായി. സോളാർ തട്ടിപ്പ് ചർച്ചകളിൽ യു.ഡി.എഫ്.നേതാക്കൾ ലാവ്‌ലിൻ അഴിമതി ആരോപണം നിരന്തരം ഉയർത്തിയത് ഇക്കാരണത്താലാണ്. അതുപോലെ തന്നെ എൽ.ഡി.എഫ് വക്താവിന് യു.ഡി.എഫ് വക്താവിന്റെ വാദങ്ങൾക്ക് മറുപടി പറയേണ്ട ആവശ്യവുമില്ല. ഇടയ്ക്ക് പാമൊലീൻ കേസ് പോലെ എന്തെങ്കിലും യു.ഡി.എഫിന്റെ നേർക്ക് എറിഞ്ഞാൽ എൽ.ഡി.എഫ് പ്രേക്ഷകന് സന്തോഷമാവും.

വാർത്താ പരിപാടികൾ പുതിയ വസ്തുതകൾ പുറത്തുകൊണ്ടുവരികയൊ അറിയപ്പെടുന്ന വസ്തുതകളെ പുതിയ വെളിച്ചത്തിൽ കാണാൻ സഹായിക്കുകയൊ ചെയ്യണം. ചാനൽ ചർച്ചകൾ അതിനുപകരിക്കുന്നില്ല. അടുത്തകാലത്ത് ഒരു ചർച്ചയിൽ മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ സാമ്പത്തികോപദേഷ്ടാവായിരുന്ന ഷാഫി മേത്തറും ബി.ജെ.പി.നേതാവ് കെ.സുരേന്ദ്രനും അന്യോന്യം വെല്ലുവിളിക്കുന്നത് കേട്ടു. ആരോപണങ്ങൾ തെളിയിച്ചാൽ തന്റെ സ്വത്ത് മുഴുവൻ സുരേന്ദ്രന് കൊടുക്കാമെന്ന് മേത്തർ. തനിക്ക് സ്വത്തില്ലെന്നും എന്നാൽ കേസ് പറയാൻ തയ്യാറാണെന്നും സുരേന്ദ്രൻ. ഇത്തരം വാഗ്വാദങ്ങൾ ആർക്കും ഒരു ഗുണവും ചെയ്യില്ല. പക്ഷെ പരദൂഷണതല്പരർക്ക് കേട്ടിരിക്കാനാകും. ലാൽ ബഹദൂർ ശാസ്ത്രി പ്രധാനമന്ത്രിയായിരിക്കെ കശ്മീർ പ്രശ്നം ഐക്യരാഷ്ട്ര സഭയിൽ ചർച്ചക്കു വരുകയുണ്ടായി. അദ്ദേഹം ഇന്ത്യൻ സംഘത്തെ നയിക്കാൻ അന്ന് കേന്ദ്രമന്ത്രിയായിരുന്ന സ്വരൺ സിങ്ങിനെ നിയോഗിച്ചു. ആ തീരുമാനത്തിന്റെ ഔചിത്യം ചോദ്യം ചെയ്ത ഒരു സഹപ്രവർത്തകനോട് ശാസ്ത്രി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത്രെ: “നെഹ്രു കൃഷ്ണമേനോനെ അയച്ചു. അദ്ദേഹം എട്ടു മണിക്കൂർ നീണ്ട പ്രസംഗം നടത്തി കശ്മീർ പ്രശ്നത്തെ കുറിച്ച് എല്ലാവരെയും പഠിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ഫലമുണ്ടായില്ല. ഞാൻ സ്വരൺ സിങ്ങിനെ അയക്കുന്നു. അദ്ദേഹം എല്ലാവരുടെയും മനസ്സിൽ കുഴപ്പമുണ്ടാക്കും”. ഏതാണ്ട് ഇതേ മനോഭാവത്തോടെയാണ് ചില രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികൾ ചർച്ചകളിൽ പങ്കെടുക്കാൻ നേതാക്കളെ നിയോഗിക്കുന്നത്. ചാനലുകളുടെ എണ്ണത്തിനൊത്ത് പാർട്ടി വക്താക്കളുടെ എണ്ണം വർദ്ധിക്കുന്നില്ല. ഒരേ ആളുകൾ ഒരേ സമയം ഒന്നിലധികം ചാനലുകളിലെ ചർച്ചകളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് ഇന്നൊരു സാധാരണ കാഴ്ചയാണ്. ‘ലൈവ്’ എന്നവകാശപ്പെടുന്ന ചില ചർച്ചകൾ നേരത്തെ റിക്കാർഡ് ചെയ്തതാണെന്ന് ഇത് വ്യക്തമാക്കുന്നു. 

തുടക്കത്തിൽ ചർച്ചകൾക്കുണ്ടായിരുന്ന സ്വീകാര്യത ഇന്നുണ്ടോയെന്ന് സംശയമാണ്. ഒമ്പത് മണിക്ക് റിമോട്ട് ഉപയോഗിച്ച് ഒരോട്ടപ്രദക്ഷിണം നടത്തിയാൽ ഓരോ ചാനലിലും ചർച്ചക്ക് ആരൊക്കെ വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് മനസിലാക്കാം. മിക്കവരും പതിവായി വരുന്നവരാകയാൽ അവർ എന്ത് പറയുമെന്ന് ഏറെക്കുറെ അനുമാനിക്കുകയും ചെയ്യാം. ചർച്ച പിന്നീട് സമയംകൊല്ലി മാത്രമാണ്. ഇതിന്റെ അർത്ഥം ആരും ഇപ്പോൾ ചർച്ചകൾ കാണാനും കേൾക്കാനും കൂട്ടാക്കുന്നില്ലെന്നല്ല. അവ തീർച്ചയായും പ്രേക്ഷകരെ ആകർഷിക്കുന്നുണ്ട്.  ഇതിൽനിന്ന് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് ചാനൽ ചർച്ചകൾ ശീലമായിരിക്കുന്നെന്നു മാത്രമാണ്. എല്ലാ മാദ്ധ്യമങ്ങളും ശീലങ്ങളാണ്. ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങൾ അച്ചടിമാധ്യമങ്ങളേക്കാൾ വേഗത്തിൽ ശീലങ്ങളായി മാറുന്നു. പത്രം വായിക്കാനെടുക്കുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ സമയം ഒരാൾ ടെലിവിഷന്റെ മുന്നിൽ ചെലവാക്കുന്നെന്നതും ടെലിവിഷൻ കാണുന്നത് പത്രം വായിക്കുന്നതു പോലെ തലച്ചോറിന്റെ പ്രവർത്തനം ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ലെന്നതും ശീലം ശക്തിപ്പെടുത്തുന്ന ഘടകങ്ങളാണ്. 
 
മലയാള ചാനലുകളേക്കാൾ എത്രയോ മടങ്ങ് വിഭവശേഷിയുള്ള വിദേശ ചാനലുകൾ നിത്യവും ഒരു മണിക്കൂർ നീളുന്ന വാർത്താ ചർച്ചകൾ സംഘടിപ്പിക്കുന്നില്ല. പ്രശസ്ത അമേരിക്കൻ മാദ്ധ്യമപ്രവർത്തകൻ വാൾട്ടർ ക്രോങ്കൈറ്റ് 1962ൽ സി.ബി.എസ് ഈവിനിങ് ന്യൂസിന്റെ അവതാരകനായെത്തിയപ്പോൾ അതൊരു 15 മിനിട്ട് പരിപാടി മാത്രമായിരുന്നു. ഏതാനും മാസങ്ങൾക്കുശേഷം പരിപാടിയുടെ ദൈർഘ്യം 30 മിനിട്ടായി വർദ്ധിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഏതാണ്ട് അതേകാലത്തുതന്നെ മറ്റ് അമേരിക്കൻ ചാനലുകളും അര മണിക്കൂർ ബുള്ളറ്റിനുകൾ തുടങ്ങി. വിഭവശേഷി കുറവായതുകൊണ്ടാകണം മലയാള സ്വകാര്യ ചാനലുകൾ ഒരു മണിക്കൂർ ചർച്ച ഉപേക്ഷിക്കാത്തത്. ചർച്ചകളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നവർക്ക് പ്രതിഫലം കൊടുക്കുന്ന പതിവില്ലാത്തതു കൊണ്ട് ചെലവില്ലാതെ ചർച്ചകൾ സംഘടിപ്പിക്കാനാകുന്നു. ചർച്ച കേൾക്കാതെ ആ സമയത്ത് പുസ്തകം വായിക്കാൻ ഡോ. ബി. ഇക്ബാൽ ഈയിടെ ഫേസ്ബുക്ക് സുഹൃത്തുക്കളെ ഉപദേശിക്കുകയുണ്ടായി. ഒരു പ്രബുദ്ധ പ്രേക്ഷകന്റെ ഈ നിരീക്ഷണം ചാനൽ മേധാവികൾ ശ്രദ്ധിക്കണം. (മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പ്, സെപതംബർ 1-7, 2013)

Thursday, August 29, 2013

ജനവിധി കാലഹരണപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു

ബി.ആർ.പി. ഭാസ്കർ
 
കേരളരാഷ്ട്രീയം സരിതമയമായിട്ട് രണ്ട് മാസത്തിലധികമായി. പുതിയ വിഷയം കിട്ടുമ്പോൾ പഴയത് ഉപേക്ഷിച്ചു അതിന്റെ പിന്നാലെ പോകുന്ന മാധ്യമങ്ങൾ ആഴ്ചകളായി സരിത എസ്. നായരും ബിജു രാധാകൃഷ്ണനും ശാലു മേനോനും കേന്ദ്രപാത്രങ്ങളായ സോളാർ തട്ടിപ്പിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുകയാണ്. മുഖ്യമന്ത്രി ഉമ്മൻ ചാണ്ടി മന്ത്രിസഭാ പുന:സംഘടനപോലെ ഒരു വലിയ രാഷ്ട്രീയ പ്രമേയം എറിഞ്ഞു കൊടുത്തിട്ടും മാധ്യമങ്ങൾ അത് പൂർണ്ണമായും വിട്ടില്ല.

തട്ടിപ്പുകളും പെണ്ണുകേസുകളും കേരളത്തിന് പുത്തരിയല്ല. അത്തരം കേസുകളിൽ പെട്ടവരുടെ രാഷ്ട്രീയബന്ധങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള കഥകൾ നാം ഏറെ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അവയൊന്നും രണ്ടു മാസം തുടർച്ചയായി വാർത്താ ചാനലുകളിൽ ഓടിയിട്ടില്ല. ദൃശ്യമാധ്യമ സ്വാധീനത്തിൽ കഴിഞ്ഞ പതിറ്റാണ്ടുകാലത്ത് മലയാളി മനസിൽ വികസിച്ചിട്ടുള്ള സംഭ്രമകൌതുകം മാത്രമല്ല സരിത-ബിജു-ശാലു വ്യവഹാരങ്ങളിലെ താല്പര്യത്തിനു പിന്നിലുള്ളത്. വിശാലമായ സാമൂഹിക സാമ്പത്തിക രാഷ്ട്രീയ മാനങ്ങളുള്ള ഒരു പ്രശ്നത്തിന്റെ ചുരുളുകളാണ് ഈ തട്ടിപ്പു കേസ് അന്വേഷണങ്ങളിലൂടെ അഴിഞ്ഞിട്ടുള്ളത്.

ഒരു നൂറ്റാണ്ടു മുമ്പ് നടന്ന കുറിയേടത്ത് താത്രിയുടെ സ്മാർത്ത വിചാരം ഫ്യൂഡൽ ജീർണ്ണത തുറന്നുകാട്ടിയ സംഭവമായിരുന്നു. ജീർണ്ണാവസ്ഥയിലും കുറഞ്ഞ തോതിലുള്ള സത്യസന്ധത അന്നത്തെ കൊച്ചി രാജ്യത്ത് നിലനിന്നിരുന്നതുകൊണ്ട് താത്രി തന്നെ പ്രാപിച്ചവരെ സംബന്ധിച്ച വിവരങ്ങൾ തെളിവു സഹിതം നിരത്തിയപ്പോൾ വ്യവസ്ഥയുടെ സംരക്ഷകർക്ക് അവയ്ക്ക് നേരെ കണ്ണടയ്ക്കാനായില്ല. അങ്ങനെ അത് ഫ്യൂഡൽ സമൂഹത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണത്തിന് വഴിതെളിച്ചു. നവോത്ഥാനാനന്തര കാലത്ത് കേരള സമൂഹത്തിലും രാഷ്ട്രീയത്തിലും കുമിഞ്ഞുകൂടിയിട്ടുള്ള ജീർണ്ണതയാണ് സോളാർ തട്ടിപ്പു കേസുകളിലൂടെ പുറത്തുവന്നിട്ടുള്ളത്. ഒരാധുനിക സമൂഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യകരമായ നിലനില്പിനാവശ്യമായ കുറഞ്ഞ തോതിലുള്ള സത്യസന്ധത ഇന്നത്തെ കേരളത്തിലില്ലാത്തതുകൊണ്ട് വ്യവസ്ഥയുടെ സംരക്ഷകർക്ക് അതിനു നേരെ കണ്ണടക്കാൻ കഴിയുന്നു. പുറത്തു വരുന്ന വസ്തുതകൾ അവർ അതിവേഗം തമസ്കരിക്കുകയൊ വികലമാക്കുകയൊ ചെയ്യുന്നു. 

ജൂൺ ആദ്യം സരിത നായർ ഒരു കേസിൽ അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ ഒരു സാധാരണ തട്ടിപ്പു കേസായി മാത്രമെ മാധ്യമങ്ങളും പൊതുജനങ്ങളും അതിനെ കണ്ടുള്ളു. പക്ഷെ തട്ടിപ്പു നടത്തിയവർ മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ പേഴ്സണൽ സ്റ്റാഫിൽ പെട്ട ഏതാനും പേരുമായി നിരന്തരം ടെലിഫോൺ ബന്ധം പുലർത്തിയിരുന്നെന്ന വസ്തുത കേസിന്റെ സ്വഭാവം മാറ്റിമറിച്ചു. മൊബൈൽ ഫോൺ കൊണ്ടുനടക്കാത്ത ഉമ്മൻ ചാണ്ടി ബാഹ്യലോകവുമായി ബന്ധം പുലർത്തിയിരുന്നത് അവരുടെ ഫോണുകളിലൂടെയായിരുന്നത് തട്ടിപ്പു കേസ് പ്രതികൾ അവരിലൂടെ മുഖ്യമന്ത്രിയുമായും ബന്ധം പുലർത്തിയിരുന്നെന്ന് അനുമാനിക്കാൻ കാരണമായി. പ്രതിപക്ഷവും മാധ്യമങ്ങളും ഇത് സംബന്ധിച്ച് ഉയർത്തിയ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് തൃപ്തികരമായ മറുപടി നൽകാൻ മുഖ്യമന്ത്രിക്കായില്ല. ഒരൌദ്യോഗിക യാത്രക്കിടയിൽ മുഖ്യമന്ത്രി ബിജു രാധാകൃഷ്ണനുമായി ഗസ്റ്റ് ഹൌസിലെ അടച്ചിട്ട മുറിയിൽ ഒരു മണിക്കൂറോളം സംസാരിച്ചെന്ന വാർത്ത അദ്ദേഹത്തിന് നിഷേധിക്കാനായില്ല. ബിജു കുടുംബപ്രശ്നങ്ങളാണ് സംസാരിച്ചതെന്ന ഉമ്മൻ ചാണ്ടിയുടെ വിശദീകരണം സംഗതി കൂടുതൽ വഷളാക്കി. കാരണം ബിജു ഭാര്യയെ കൊലപ്പെടുത്തിയെന്ന ആരോപണം നേരിടുന്നയാളാണ്.

സരിത അറസ്റ്റിലായതിനു പിന്നാലെ അവരുടെ ഫോൺകാൾ ലിസ്റ്റിൽ പേരുള്ള പേഴ്സണൽ സ്റ്റാഫ് അംഗങ്ങളായ ടെന്നി ജോപ്പൻ, ജിക്കുമോൻ ജേക്കബ് എന്നിവരെയും ഗൺ‌മാൻ സലിം രാജിനെയും ഉമ്മൻ ചാ‍ണ്ടി പുറത്താക്കി. അതേസമയം അവർ എന്തെങ്കിലും തെറ്റു ചെയ്തതായി കരുതുന്നില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കുകയും ചെയ്തു. ഫോൺ ചെയ്യുന്നത് കുറ്റമാണോ എന്ന് അദ്ദേഹം മാധ്യമപ്രവർത്തകരോട് ചോദിച്ചു. കേരളത്തിൽ മന്ത്രിമാരുടെ പേഴ്സണൽ സ്റ്റാഫ് അംഗങ്ങൾ ഭരണരംഗത്തെ ഒരു വിശിഷ്ടവിഭാഗമാണ്. മന്ത്രിമാർ നേരിട്ടോ അവർക്കുവേണ്ടി പാർട്ടിയൊ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്ന വിശ്വസ്തരാണവർ. മന്ത്രിയോടൊ പാർട്ടിയോടോ വ്യക്തിപരമായി കൂറു പുലർത്താൻ ബാധ്യസ്ഥരായവരും. വെറും പതിമൂന്ന് മാസത്തെ സേവനത്തിലൂടെ അവർ ആജീവനാന്ത പെൻഷന് അർഹത നേടുന്നു. ഭരണമാറ്റം നടക്കുമ്പോൾ അവർ മന്ത്രിക്കൊപ്പം പുറത്തുപോവുകയും തിരിച്ചുവരികയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് മന്ത്രിമാർക്കും പേഴ്സണൽ സ്റ്റാഫ് അംഗങ്ങൾക്കുമിടയിൽ നിലനിൽക്കുന്ന സവിശേഷവും സുദൃഢവുമായ വ്യക്തിബന്ധത്തിന് തെളിവാണ്. ഈ സാഹചര്യങ്ങളിൽ പേഴ്സണൽ സ്റ്റാഫ് അംഗങ്ങളുടെ ചെയ്തികളെക്കുറിച്ച് മന്ത്രിക്ക് നേരിട്ട് അറിവില്ലെങ്കിൽ തന്നെയും അതിന്റെ ഉത്തര വാദിത്വത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാനാവില്ല.

പുറത്തായ പേഴ്സണൽ സ്റ്റാഫംഗങ്ങളിൽ ചിലരുടെ പ്രവർത്തനം സംശയാസ്പദമാണെന്ന് താൻ മുഖ്യമന്ത്രിയെ നേരത്തെ അറിയിച്ചിരുന്നെന്ന യു.ഡി.എഫ്. ചീഫ് വിപ്പ് പി.സി. ജോർജ്ജിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തൽ ഉമ്മൻ ചാണ്ടിയുടെ നിഷ്കളങ്കതാനാട്യം പൊളിച്ചടുക്കുന്നു. സരിതയെക്കുറിച്ച് സംശയമുയർന്നതിനാൽ അന്വേഷണം നടത്തുകയും ലഭിച്ച വിവരങ്ങൾ ഫെബ്രുവരി 18നൊ 20നൊ നേരിട്ടു മുഖ്യമന്ത്രിയെ അറിയിക്കുകയും ചെയ്തെന്നാണ് ജോർജ് പറഞ്ഞത്. അതായത് സരിതയും ജോപ്പനും അറസ്റ്റിലാകുന്നതിനു മുന്നൊ നാലൊ മാസം മുമ്പു തന്നെ അവരുടെ പ്രവർത്തനത്തെക്കുറിച്ച് മുഖ്യമന്ത്രിക്കു വിവരം ലഭിച്ചിരുന്നു. മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ കുറഞ്ഞത് അത്രയും കാലം ഉമ്മൻ ചാണ്ടി അവരെ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് സംരക്ഷിച്ചു. സരിതക്ക് മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ ആപ്പീസുമായുള്ള അടുപ്പമാണ് സോളാർ പദ്ധതിയുടെ പേരിൽ പണം നൽകാൻ തങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിച്ചതെന്ന് തട്ടിപ്പിനിരയായ ചിലർ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, കേസന്വേഷണം സത്യസന്ധമായാണ് നീങ്ങുന്നതെങ്കിൽ ജോപ്പനെയും കൂട്ടരെയും ചോദ്യം ചെയ്തശേഷം മുഖ്യമന്ത്രിയെ ചോദ്യം ചെയ്യേണ്ടതായിരുന്നു.  മുഖ്യമന്ത്രിയെ ചോദ്യം ചെയ്യണോയെന്ന് അന്വേഷണ സംഘത്തിനു തീരുമാനിക്കാമെന്ന ആഭ്യന്തരമന്ത്രി തിരുവഞ്ചൂർ രാധാകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞതിനെ ഭംഗിവാക്കായെ കാണാനാകൂ. മുഖ്യമന്ത്രിയെ ഒരു പൊലീസുദ്യോഗസ്ഥൻ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത് അഭിലഷണീയമല്ല.  ചോദ്യം ചെയ്യൽ ആവശ്യമാണെങ്കിൽ സ്ഥാനമൊഴിഞ്ഞ് അന്വേഷണം നേരിടാൻ മുഖ്യമന്ത്രി തയ്യാറാകണം. അതിനുള്ള ധാർമ്മിക ധൈര്യം ഉമ്മൻ ചാണ്ടിക്ക് ഇല്ലാതെപോയി.

ബംഗ്ലൂരുവിലെ ഡക്കാൺ ഹെറാൾഡ് പത്രത്തിൽ ജോലി ചെയത കാലത്തെ ഒരനുഭവം കുറിക്കട്ടെ. കർണ്ണാടകത്തിലെ സ്വകാര്യ പ്രൊഫഷണൽ കോളെജുകളിലേക്ക് കേരളത്തിൽ നിന്ന് കുട്ടികളെ കയറ്റി അയച്ചിരുന്ന സംഘത്തിൽ പെട്ട ഒരു മലയാളി അഭിഭാഷകൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു. സംശയത്തിന്റെ മുന ചില കോളെജ് മാനേജ്മെന്റുകളിലേക്കാണ് നീണ്ടത്. സ്വന്തമായി സ്വകാര്യ കോളെജുള്ള ആർ. എൽ. ജാലപ്പ ആയിരുന്നു സംസ്ഥാനത്തെ ആഭ്യന്തരമന്ത്രി. കേസ് അന്വേഷണം സി.ബി.ഐ.ക്കു വിട്ടു. ജാലപ്പയുമായി അടുപ്പമുള്ള ഒരു ഐ.പി.എസ് ഉദ്യോഗസ്ഥനെ ചോദ്യം ചെയ്ത സി.ബി.ഐ. ഉദ്യോഗസ്ഥൻ മന്ത്രിയോടും ചില ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാനുണ്ടെന്ന് മാധ്യമങ്ങളോട് പറഞ്ഞു. ജാലപ്പ മന്ത്രിപദം രാജി വെച്ച് അന്വേഷണം നേരിടണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ട് ഡക്കാൺ ഹെറാൾഡും കന്നഡ ദിനപത്രമായ പ്രജാവാണിയും മുഖപ്രസംഗങ്ങളെഴുതി. ജാലപ്പ ഉടൻ സ്ഥാനമൊഴിഞ്ഞു. സി.ബി.ഐ അദ്ദേഹത്തെ ചോദ്യംചെയ്യുകയും കേസിൽ പ്രതി ചേർക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കോടതി അദ്ദേഹത്തെ വെറുതെ വിട്ടു. സംശയത്തിന്റെ നിഴൽ നീങ്ങിയശേഷം അദ്ദേഹം രാഷ്ട്രീയരംഗത്ത് സജീവമായി തുടരുകയും പല ഉന്നതസ്ഥാനങ്ങളും വഹിക്കുകയും ചെയ്തു.
രണ്ട് പതിറ്റാണ്ട് മുമ്പ് ജാലപ്പ പ്രകടിപ്പിച്ച ധാർമ്മികബോധം ഇന്നത്തെ കേരളത്തിൽ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവിൽ നിന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാനാവില്ല. കാരണം കേരളം ധാർമ്മികതയെ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ തീർത്തും അപ്രസകതമായിരിക്കുന്നു. ഒരു പാർട്ടിയൊ നേതാവൊ ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള അധാർമ്മിക പ്രവർത്തനത്തിൽ -- അഴിമതിയൊ സ്ത്രീപീഡനമൊ കൊലപാതകമൊ മറ്റെന്തെങ്കിലുമൊ ആകട്ടെ -- ഏർപ്പെട്ടതായി ആരോപമണമുയർന്നാൽ അതിനെ രാഷ്ട്രീയമായും നിയമപരമായും നേരിടുമെന്ന പ്രഖ്യാപനം ഉടനുണ്ടാകും. ധാർമ്മികതയുടെ പൂർണ്ണമായ നിരാസമാണ് അതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്. ടി.പി. ചന്ദ്രശേഖരൻ കൊലചെയ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ ഒരു ഭാഗത്തുനിന്ന് കേട്ട തരത്തിലുള്ള വാക്കുകൾ തന്നെയാണ് സോളാർ തട്ടിപ്പു പുറത്തു വന്നപ്പോൾ മറുഭാഗത്തു നിന്നുമുയർന്നതെന്നത് യാദൃശ്ചികമല്ല.

സോളാർ തട്ടിപ്പു കേസ് പ്രതികൾക്ക് മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ പേഴ്സണൽ സ്റ്റാഫ് അംഗങ്ങളുമായുള്ള ബന്ധം പുറത്തുവന്നയുടൻ എൽ.ഡി. എഫ്. മുഖ്യമന്ത്രിയെ പ്രതിക്കൂട്ടിലാക്കി. മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ രാജിയും ജുഡിഷ്യൽ അന്വേഷണവും ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ട് പ്രതിപക്ഷം നിയമസഭ സ്തംഭിപ്പിച്ചു. എൽ.ഡി.എഫ്. ഭരണകാലത്താണ് തട്ടിപ്പു സംഘം പ്രവർത്തനം തുടങ്ങിയതെന്നും അന്ന് രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത കേസുകളിൽ ഫലപ്രദമായ അന്വേഷണമുണ്ടായില്ലെന്നും ഭരണപക്ഷം തിരിച്ചടിച്ചു. കെ.പി.സി.സി. വക്താവ് എം. എം. ഹസൻ ഗവേഷണം നടത്തി എൽ.ഡി.എഫ്. സർക്കാരിൽ ആഭ്യന്തരമന്ത്രിയായിരുന്ന കോടിയേരി ബാലകൃഷ്ണൻ സരിത നായർക്ക് ‘കോടിയേരി അങ്കിൾ’ ആയിരുന്നെന്ന് കണ്ടെത്തി. എൽ.ഡി.എഫ്. കാലത്ത് സരിത അറസ്റ്റുചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നെന്നും ജയിലിൽ കിടന്നാണ് പ്രസവിച്ചതെന്നും ചൂണ്ടിക്കാട്ടിക്കൊണ്ട് പ്രതിപക്ഷം പ്രതിരോധം തീർത്തു. അധികാരകേന്ദ്രങ്ങളുമായി കക്ഷിരാഷ്ട്രീയത്തിനതീതമായ വ്യക്തി ബന്ധം സ്ഥാപിച്ചു കൊണ്ടാണ് സംഘം പ്രവർത്തിച്ചതെന്ന് ഈ ആരോപണപ്രത്യാരോപണങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കി. അവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഭരണമാറ്റം ഒരു വ്യത്യാസമെ ഉണ്ടാക്കിയുള്ളു: കോടിയേരി അങ്കിളും ബിനീഷ് ചേട്ടനും പോയി, കുഞ്ഞൂഞ്ഞ് അങ്കിളും ജോപ്പൻ ചേട്ടനും വന്നു. 

മുപ്പത്തിമൂന്ന് കേസുകളാണ് ഈ സംഘം നടത്തിയ തട്ടിപ്പുകളുടെ പേരിൽ സംസ്ഥാനത്ത് പലയിടങ്ങളിലായി രജിസ്റ്റർ ചെയ്തിട്ടുള്ളത്. കബളിപ്പിക്കപ്പെട്ടവർ നൽകിയ പരാതികളുടെ പേരിൽ എടുത്തിട്ടുള്ള കേസുകളാണിവ. പുറത്തുവന്നിട്ടുള്ള വിവരത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ നോക്കുമ്പോൾ കള്ളപ്പണക്കാരെയാണ് തട്ടിപ്പുസംഘം പ്രധാനമായും ലക്ഷ്യമിട്ടതെന്ന് കാണാം. പണത്തിന്റെ സ്രോതസ് വെളിപ്പെടുത്താനാവാത്തതുകൊണ്ട് കബളിപ്പിക്കപ്പെട്ട പലരും പരാതി കൊടുക്കാൻ കൂട്ടാ‍ക്കിയിട്ടില്ല. ഒരു എ.ഡി.ജി.പി.യുടെ മേൽ‌നോട്ടത്തിലുള്ള ആറ് സംഘങ്ങളാണ് കേസുകൾ അന്വേഷിക്കാൻ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടത്. ഒരു കേസിൽ മാത്രമാണ് ഇതെഴുതുന്ന സമയം വരെ കുറ്റപത്രം സമർപ്പിച്ചിട്ടിട്ടുള്ളത്. നാലെണ്ണത്തിൽ അന്വേഷണം പൂർത്തിയായെന്നും ഒരാഴ്ചക്കുള്ളിൽ കുറ്റപത്രം സമർപ്പിക്കുമെന്നും മറ്റ് കേസുകളുടെ അന്വേഷണം തകൃതിയായി നടക്കുകയാണെന്നും സർക്കാർ ജൂലൈ 30ന് ഹൈക്കോടതിയെ അറിയിക്കുകയുണ്ടായി.
അന്വേഷണോദ്യോഗസ്ഥർ അവരുടെ കഴിവ് വേണ്ടവിധം ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ടോയെന്ന് സംശയിക്കാൻ കാരണമുണ്ട്. മുഖ്യമന്ത്രി വിദേശയാത്രയിലായിരുന്നപ്പോഴാണ് പൊലീസ് ജോപ്പനെ ചോദ്യം ചെയ്തതും കുറ്റകൃത്യങ്ങളിൽ പങ്കാളിയാണെന്നു കണ്ട് അറസ്റ്റ് ചെയ്തതും. സസ്പെൻഡ് ചെയ്യപ്പെട്ട ഗൺ‌മാൻ സലിം രാജിനെയും പേഴ്സണൽ സ്റ്റാഫിൽ നിന്ന് രാജിവെച്ച ജിക്കുമോൻ ജേക്കബിനെയും ചോദ്യം ചെയ്തെങ്കിലും അറസ്റ്റ് ചെയ്തില്ല. അതേസമയം അവർ നിരപരാധികളാണെന്ന് പറഞ്ഞ് ജോലിയിൽ തിരിച്ചെടുത്തിട്ടുമില്ല. സരിതയെയും ബിജു രാധാകൃഷ്ണനെയും പല തവണ കസ്റ്റഡിയിൽ വാങ്ങി ചോദ്യം ചെയ്ത ശേഷവും പൊലീസ് ശാലു മേനോനെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തിരുന്നില്ല. അന്വേഷണം ശരിയായ ദിശയിലല്ല പോകുന്നതെന്ന് പി.സി. ജോർജ് പരസ്യമായി കുറ്റപ്പെടുത്തിയ ശേഷമാണ് പൊലീസ് അവരെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തത്. സർക്കാരിന്റെ പബ്ലിക് റിലേഷൻസ് ഡയറക്ടറായിരുന്ന എ. ഫിറോസ് ഒരു കേസിൽ സരിതയുടെയും ബിജുവിന്റെയും കൂട്ടുപ്രതി ആണ്. കേസിൽ പ്രതിയായിരിക്കുമ്പോഴാണ് അദ്ദേഹം ഡയറക്ടറായി നിയമിക്കപ്പെട്ടത്. കൃത്യമായ അന്വേഷണം കൂടാതെ ലാഘവബുദ്ധിയോടെയാണ് സർക്കാർ വകുപ്പു മേധാവിയെ നിശ്ചയിച്ചതെന്ന് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അറസ്റ്റ് ഒഴിവാക്കാൻ ഫിറോസ് ഏതാനും ആഴ്ചക്കാലം ഒളിവിൽ കഴിഞ്ഞു. ആ സമയത്ത് അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടെത്താൻ പൊലീസ് ആത്മാർത്ഥമായി ശ്രമിച്ചില്ല. തട്ടിപ്പിനെ കുറിച്ച് മുഖ്യമന്ത്രിയെ നേരിട്ടു കണ്ടു പരാതി പറഞ്ഞ വ്യവസായിക്കെതിരെ  പൊലീ‍സ് നടപടിയെടുത്തത് പണം നഷ്ടപ്പെട്ട മറ്റുള്ളവരെ പരാതി നൽകുന്നതിൽ നിന്ന് പിന്തിരിപ്പിച്ചിരിക്കണം.

പ്രധാന പ്രതികളെന്നു പറയപ്പെടുന്നവരെ പല തവണ കസ്റ്റഡിയിൽ ചോദ്യം ചെയ്തിട്ടും തട്ടിപ്പിന്റെ വ്യാപ്തിയെ കുറിച്ച് വ്യക്തമായ വിവരം നൽകാൻ പൊലീസിന് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല്ല. തട്ടിയെടുത്തെന്നു പറയപ്പെടുന്ന പണം കണ്ടെത്തിയിട്ടുമില്ല. ഇതെല്ലാം അന്വേഷണത്തെ സംബന്യായമായും സംശയങ്ങളുണർത്തുന്നു. ചില കേന്ദ്ര സംസ്ഥാന മന്ത്രിമാരുടെ പേരുകൾ ഉയർന്നു വന്നെങ്കിലും പ്രതികൾക്ക് അവരുമായുള്ള ബന്ധത്തെ കുറിച്ച് പൊലീസ് അന്വേഷണം നടത്തിയില്ല. ഇതെല്ലാം കേസുകൾ ഇപ്പോൾ കസ്റ്റഡിയിലുള്ളവരിൽ ഒതുക്കിനിർത്താൻ ഏതൊ തലത്തിൽ തീരുമാനമെടുത്തതായി സൂചിപ്പിക്കുന്നു. രമേശ് ചെന്നിത്തലയെ മന്ത്രിസഭയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് സർക്കാരിന്റെ മുഖം മിനുക്കാനും ഒരു സാമുദായിക വിഭാഗത്തെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താനും ഉമ്മൻ ചാണ്ടി  നടത്തിയ ശ്രമം പരാജയപ്പെട്ടത് അദ്ദേഹത്തിന് കോൺഗ്രസിന്റെ കയ്യിൽ തന്നെയുള്ള ആഭ്യന്തര വകുപ്പ് നൽകാനുള്ള വൈമുഖ്യമായിരുന്നെന്നത് ഒരു രഹസ്യമല്ല. തന്റെ പേർ വലിച്ചിഴക്കപ്പെട്ട കേസിന്റെ അന്വേഷണം നടക്കുമ്പോൾ പൊലീസ് സ്വന്തം ഗ്രൂപ്പിന്റെ കയ്യിൽ തന്നെയുണ്ടാകണമെന്ന മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ നിർബന്ധം അന്വേഷണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സംശയങ്ങൾ ബലപ്പെടുത്താൻ പോരുന്നതാണ്.   
സോളാർ വിഷയത്തിൽ മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ രാജിയും ജുഡിഷ്യൽ അന്വേഷണവും ആവശ്യപ്പെട്ടു കൊണ്ട് എൽ.ഡി.എഫ്. പ്രഖ്യാപിച്ച സമരം രണ്ട് മാസം പിന്നിട്ടിരിക്കുന്നു. പ്രതിപക്ഷം നിയമസഭ തുടർച്ചയായി സ്തംഭിപ്പിച്ചതിനെ തുടർന്ന് സ്പീക്കർ നിശ്ചിത പരിപാടികൾ ചർച്ചകൾ കൂടാതെ പൂർത്തിയാക്കി. ഇക്കാലമത്രയും സഭക്ക് പുറത്തും സമര പരിപാടികൾ നടന്നു. ഒരവസരത്തിൽ വലിയ തോതിൽ അക്രമമുണ്ടാവുകയും അടുത്ത ദിവസം പൊലീസ് അതിക്രമത്തിനെതിരെ എൽ.ഡി.എഫ് ഹർത്താൽ നടത്തുകയും ചെയ്തു. എൽ.ഡി.എഫ് നേതൃത്വം ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് യോഗം ചേർന്ന് സമരം ശക്തിപ്പെടുത്താൻ തീരുമാനിക്കുകയും അതിന്റെ ഫലമായി രാപ്പകൽ സമരം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ചില പരിപാടികൾ അരങ്ങേറുകയും ചെയ്തു.  അവ ഫലം കാണാഞ്ഞ സാഹചര്യത്തിൽ എൽ.ഡി.എഫ്. ഓഗസ്റ്റ് 12 മുതൽ അനിശ്ചിതകാല രാപ്പകൽ സെക്രട്ടേറിയറ്റ് ഉപരോധം പ്രഖ്യാപിച്ച് അതിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. സെക്രട്ടേറിയറ്റ് കവാടങ്ങൾ തുറക്കുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്താനാവശ്യമായ മാനുഷികശേഷി പ്രതിപക്ഷത്തിന്, പ്രത്യേകിച്ച് അതിനെ നയിക്കുന്ന സി.പി.എമ്മിന്, തീർച്ചയായുമുണ്ട്. എന്നാ‍ൽ സെക്രട്ടേറിയറ്റിന്റെ പ്രവർത്തനം സ്തംഭിച്ചതുകൊണ്ട് മുഖ്യമന്ത്രി രാജി വെക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. പ്രതിപക്ഷവും സർക്കാരും സമാധാനപരമായ സമീപനം സ്വീകരിച്ചാൽ പുതിയ സമരമുറ വലിയ തോതിലുള്ള അറസ്റ്റ് ചെയ്ത് നീക്കലിലേക്ക് നയിക്കും. അക്രമത്തിന്റെ പാതയിലേക്ക് നീങ്ങിയാൽ രക്തച്ചൊരിച്ചിലുണ്ടാകും. രണ്ടായാലും രാജി ഒരു സാധ്യതയല്ല. സമരം ഫലം കാണാതെ നീണ്ടു പോയാലും ലോക് സഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ എൽ.ഡി.എഫിന് അത് ഗുണം ചെയ്യും. ആ നിലയ്ക്ക്, എൽ.ഡി.എഫിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ രാജി എന്ന ലക്ഷ്യം നേടിയില്ലെങ്കിലും പ്രക്ഷോഭം വിജയം തന്നെയാകും. സോളാർ തട്ടിപ്പ് വിഷയത്തിൽ നിയമനടപടികളെടുക്കാൻ സി.പി.എം. സംസ്ഥാന നേതൃത്വം വി.എസ്. അച്യുതാനന്ദന് അനുവാദം നൽകിയതോടെ ഒരു പുതിയ പോർമുഖം തുറക്കുകയാണ്. കേസുകളുടെ അന്വേഷണത്തിലെ അപാകതകളെ കുറിച്ച് ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ പ്രതിപക്ഷ നേതാവിന് കഴിഞ്ഞാൽ കോടതി ഇടപെടൽ പ്രതീക്ഷിക്കാവുന്നതാണ്.

തട്ടിപ്പു കേസുകൾക്ക് എന്തു സംഭവിക്കുന്നുവെന്നതിനേക്കാൾ പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്ന ഒരു വിഷയം നമ്മുടെ മുന്നിലുണ്ട്. അത് കേരള രാഷ്ട്രീയത്തിന് എന്തു സംഭവിക്കുന്നുവെന്നതാണ്. അഞ്ചു കൊല്ല കാലാവധി പൂർത്തിയാക്കുമെന്ന് യു.ഡി.എഫ്. നേതാക്കൾ ആവർത്തിച്ചു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ യു.ഡി.എഫിനും ഉമ്മൻ ചാണ്ടിക്കും അധികാരത്തിൽ തുടരാനുള്ള ധാർമ്മികമായ അവകാശം അവശേഷിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യം പ്രസക്തമാണ്. നിയമസഭയുടെ കാലാവധി അഞ്ചു കൊല്ലമാണെങ്കിലും പലപ്പോഴും അതിനു മുമ്പുതന്നെ ജനവിധി കാലഹരണപ്പെടാറുണ്ട്. ആദ്യ കേരള നിയമസഭയിൽ ഭൂരിപക്ഷം നേടി അധികാരത്തിലേറിയ അവിഭക്ത കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിക്ക് 1960ൽ മുൻ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ലഭിച്ചതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ വോട്ട് കിട്ടിയെങ്കിലും പുതിയ സഭയിൽ ഭൂരിപക്ഷം നേടാനായില്ല. നിലവിലുള്ള ഇരുമുന്നണി സമ്പ്രദായം രൂപപ്പെട്ടശേഷം ഒരു മുന്നണി സർക്കാരിനും കാലാവധി പൂർത്തിയാക്കാതെ പുറത്തു പോകേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല. യു.ഡി.എഫ്. മുഖ്യമന്ത്രിമാർക്ക് ഇടയ്ക്ക് സ്ഥാനമൊഴിയേണ്ടി വന്നത് പ്രതിപക്ഷത്തിന്റെ പ്രക്ഷോഭം മൂലമായിരുന്നില്ല, കോൺഗ്രസിലെ തമ്മിലടി മൂലമായിരുന്നു. തദ്ദേശസ്വയം ഭരണ സ്ഥാപനങ്ങളിലേക്കുള്ള തെരഞ്ഞെടുപ്പിലെ വൻവിജയം നൽകിയ ആത്മവിശ്വാസത്തിൽ എൽ.ഡി.എഫ്. ഒരിക്കൽ കലാവധി പൂർത്തിയാക്കുന്നതിനുമുമ്പ് നിയമസഭ പിരിച്ചുവിട്ട് ജനവിധി തേടുകയുണ്ടായി. ജനങ്ങൾ അന്ന് യു.ഡി.എഫിന് അനുകൂലമായി വിധിയെഴുതി. ഓരോ തെരഞ്ഞെടുപ്പിലും അധികാരമാറ്റം നടക്കുന്നതിൽ നിന്ന് വിജയിച്ച മുന്നണിക്ക് അഞ്ചു കൊല്ലത്തിനിടയ്ക്ക് എപ്പൊഴൊ ജനവിധി നഷ്ടമാകുന്ന്ന്നാണ് മനസിലാക്കേണ്ടത്.

എൽ.ഡി.എഫിനും യു.ഡി.എഫിനും സ്ഥിരമായി വോട്ടു ചെയ്യുന്ന ഒരു വലിയ വിഭാഗം ജനങ്ങൾ കേരളത്തിലുണ്ട്. ഭരണപക്ഷത്തിന്റെ ചെയ്തികളൊ പ്രതിപക്ഷത്തിന്റെ പ്രക്ഷോഭങ്ങളൊ ഈ സ്ഥിരംകൂറുകാരുടെ നിലപാടുകളെ സ്വാധീനിക്കാറില്ല. ഏതെങ്കിലും ഒരു മുന്നണിയോടൊപ്പം സ്ഥിരമായി നിൽക്കാതെ ഓരോ ഘട്ടത്തിലും സാഹചര്യങ്ങൾ വിലയിരുത്തി മാറിമാറി വോട്ട് ചെയ്യുന്ന ഒരു വിഭാഗവുമുണ്ട്. അവരാണ് ഭരണമാറ്റം അനിവാര്യമാക്കുന്നത്. ഒരു നേരിയ ഭൂരിപക്ഷത്തോടെയാണ് യു.ഡി.എഫ് 2011ൽ അധികാരത്തിലെത്തിയത്. നിയമസഭയിലെ 140 സീറ്റുകളിൽ 72 എണ്ണം മാത്രമാണ് അതിനു ലഭിച്ചത്. എൽ.ഡി.എഫിന് 68 സീറ്റുകൾ കിട്ടി. ഒന്നര കോടിയിലധികം പേരാണ് തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ വോട്ട് ചെയ്തത്. അതിൽ 80,02,874 പേർ (45.83 ശതമാനം) യു.ഡി. എഫിനെ പിന്തുണച്ചപ്പോൾ, 78,46,703 പേർ (44.94 ശതമാനം) എൽ.ഡി.എഫിനെ പിന്തുണച്ചു. ഇരുമുന്നണികളെയും വേർതിരിച്ചത് ഒന്നര ലക്ഷം വോട്ടുകൾ മാത്രം. പിറവത്ത് നടന്ന ഉപതെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ കേരള കോൺഗ്രസ് (ജെ) സ്ഥാനാർത്ഥി ഉയർന്ന ഭൂരിപക്ഷം നേടിയതും നെയ്യാറ്റിൻ‌കരയിൽ നിന്ന് സി.പി.എം. ടിക്കറ്റിൽ ജയിച്ച ആർ.ശെൽ‌വരാജ് കോൺഗ്രസിലേക്ക് കൂറുമാറി അതിന്റെ സ്ഥാനാർത്ഥിയായി മത്സരിച്ച് വിജയിച്ചതും യു.ഡി. എഫിന്റെ ജനപിന്തുണയിൽ പിന്നീട് ചെറിയ വർദ്ധന ഉണ്ടായെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. എന്നാൽ കഴിഞ്ഞ ഏതാനും മാസങ്ങളിലെ സംഭവവികാസങ്ങൾ യു.ഡി.എഫിന്റെ ജനപിന്തുണ ഇടിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് യു.ഡി.എഫ്. നേതാക്കൾ തന്നെ പ്രതിച്ഛായ നന്നാക്കുന്നതിന്റെ ആവശ്യകതയെ കുറിച്ച് നിരന്തരം സംസാരിക്കുന്നത്. ഡൽഹിയിൽ പോയി സോണിയാ ഗാന്ധിയെ കണ്ട് ഇവിടെ കാര്യങ്ങൾ ഭംഗിയായി നടക്കുന്നെന്ന് ധരിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ച ഉമ്മൻ ചാണ്ടിയോട് അവർ പറഞ്ഞതും പ്രതിച്ഛായ നന്നാക്കാനാണ്.

യു.ഡി.എഫിന് 2011ൽ ലഭിച്ച ജനവിധി കാലഹരണപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ഉമ്മൻ ചാണ്ടി സർക്കാർ പുതിയ തെരഞ്ഞെടുപ്പിനെ നേരിടണം. ജനപിന്തുണ നഷ്ടപ്പെട്ടെന്ന് ബോധ്യമാകുമ്പോൾ ഭരണകക്ഷി രാജിവെച്ച് പുതിയ തെരഞ്ഞെടുപ്പിന് കളമൊരുക്കുന്ന രീതി പല ജനാധിപത്യ രാജ്യങ്ങളിലും കാണാവുന്നതാണ്. അത്തരത്തിൽ ചിന്തിക്കാനാവശ്യമായ ഉയർന്ന ജനാധിപത്യബോധത്തിന്റെ അഭാവത്തിൽ യു.ഡി.എഫ്. ഇക്കാര്യത്തിൽ മുൻ‌കൈ എടുക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാനാവില്ല. എന്നാൽ പ്രതിപക്ഷവും പൌരസമൂഹവും യു.ഡി.എഫിനെ അതിന് നിർബന്ധിക്കണം. ഇപ്പോൾ നിയമസഭയിലെ കക്ഷിനില യു.ഡി.എഫ് 72 (സ്പീക്കറെ കൂടാതെ), എൽ.ഡി. എഫ് 67 എന്നിങ്ങനെയാണ്. രണ്ടു കൊല്ലം മുമ്പത്തെ ജനവിധി കാലഹരണപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞെന്ന വിശ്വാസം എൽ.ഡി. എഫിനുണ്ടെങ്കിൽ അത് നിലവിലുള്ള നിയമസഭയിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായും പിൻ‌വാങ്ങണം. എൽ.ഡി.എഫ് അംഗങ്ങൾ ഒന്നടങ്കം രാജിവെച്ചാൽ യു.ഡി.എഫിനു പ്രതിപക്ഷമില്ലാതെ സഭ നടത്തിക്കൊണ്ടു പോകേണ്ടിവരും. സഭ കൂടുമ്പോൾ ഒഴിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന പ്രതിപക്ഷ സീറ്റുകൾ സർക്കാരിന്റെ വിശ്വാസ്യതയെ നിശ്ശബ്ദമായി ചോദ്യം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കും. അംഗങ്ങൾ രാജിവെക്കുമ്പോൾ ഉപതെരഞ്ഞെടുപ്പ് നടത്തി ഒഴിവു നികത്താനുള്ള ബാധ്യത തെരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മിഷനുണ്ട്. ഉപതെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ എൽ.ഡി.എഫിന് ചില സീറ്റുകൾ നഷ്ടപ്പെടുന്ന സാധ്യത തള്ളിക്കളയാനാവില്ല. എന്നാൽ ബഹുഭൂരിപക്ഷം സീറ്റുകളും വർദ്ധിച്ച ഭൂരിപക്ഷത്തോടെ തിരിച്ചു പിടിക്കാനും അങ്ങനെ സർക്കാരിന് ജനപിന്തുണ നഷ്ടമായെന്ന്  തെളിയിക്കാനും പ്രതിപക്ഷത്തിന് കഴിയേണ്ടതാണ്. അടിയന്തിരാവസ്ഥക്കാലത്തെ സർക്കാരിനെ വോട്ടർമാർ പിന്തുണച്ച ചരിത്രം മറക്കുന്നില്ല. ആ തെറ്റ് ആവർത്തിക്കപ്പെടുമെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല.(മാധ്യമം ആഴ്ചപ്പതിപ്പ്, ആഗസ്റ്റ് 19, 2013)

Friday, August 16, 2013

പ്ലാച്ചിമടയിൽ വീണ്ടും സമരം


പ്ലാച്ചിമട ട്രൈബ്യൂണൽ ബിൽ നടപ്പിലാക്കുന്നതിൽ കേന്ദ്ര-കേരള സർക്കാ‍രുകൾ കാണിക്കുന്ന അലംഭാവത്തിൽ പ്രതിഷേധിച്ചുകൊണ്ടും പ്ലാച്ചിമടയിലെ ജനങ്ങളുടെ ന്യായമായ ആവശ്യങ്ങൾക്കെതിരെ മുഖംതിരി്ച്ചുകൊണ്ട് കോളക്കമ്പനിക്കനുകൂലമായ നിലപാടുകൾ
സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കേരളത്തിലെ ഇടതു -വലതു-ബി.ജെ.പി മുന്നണികളെ തുറന്നു കാണിക്കുന്നതിനും വേണ്ടി ആഗസ്ത് 15ന് പ്ലാച്ചിമട സമര സമിതി രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളെ ജനകീയ വിചാരണ ചെയ്യുകയുണ്ടായി.

പ്ലാച്ചിമടയിലെ നൂറുകണക്കിന് വരുന്ന പ്രദേശവാസികളോടൊപ്പം സംസ്ഥാനത്തിന്റെ
വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നെത്തിയ നിരവധി പ്രവര്‍ത്തകരും ജനകീയ വിചാരണയിൽ
പങ്കെടുത്തു.

ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം ചേർന്ന സമരസമിതിയുടെയും ഐക്യദാർഢ്യ സമിതിയുടെയും സംയുക്ത യോഗത്തിൽവെച്ച് ഒക്ടോബര്‍ മാസം തൊട്ട് ആരംഭിക്കുന്ന നിരവധി
പരിപാടികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്തു.

തീരുമാനങ്ങൾ:
1. ഒക്ടോബര്‍ 5 മുതൽ പ്ലാച്ചിമടയിൽ നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ആരംഭിക്കുന്നു.
പ്രാദേശിക ഉത്പാദന വ്യവസ്ഥകളിലേക്കുള്ള ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികളുടെ കടന്നു കയറ്റങ്ങൾക്കെതിരെ ശക്തമായ പ്രതിരോധം സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി പ്ലാച്ചിമടയിൽ നിന്നും പ്രാദേശിക ഉത്പന്നങ്ങളുടെ നിർമ്മാണ പ്രവർത്തികൾ ആരംഭിക്കുന്നു. ജൈവകൃഷി, ജൈവ ഉത്പന്നങ്ങൾ, പരിശീലന പരിപാടികൾ, സർഗ്ഗ സംവാദങ്ങൾ, തുടങ്ങിയ നിരവധി പ്രവർത്തനങ്ങൾ
ഏകോപിപ്പിക്കുന്നതിനും മറ്റുമായി 'പ്ലാച്ചിമട മക്കൾ ഇയ്യക്കം' (പ്ലാച്ചിമട ജന മുന്നേറ്റം) ഒക്ടോബർ 5 തൊട്ട് പ്രവർത്തനം ആരംഭിക്കുന്നു.
(ബന്ധങ്ങൾക്ക് : അഗസ്റ്റിൻ വട്ടോലി, കെ.സഹദേവൻ)

2. ജനാധികാര യാത്ര
പ്ലാച്ചിമടയുടെ സന്ദേശം കേരളത്തിലെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ എത്തിക്കുന്നതിനായി ഒക്ടോബർ 15 മുതൽ നവമ്പർ 15 വരെ കാസർഗോഡ് മുതൾ തിരുവനന്തപുരം വരെ ജനാധികാര യാത്ര സംഘടിപ്പിക്കുന്നു.
(ബന്ധങ്ങൾക്ക് : ജോൺസൺ എൻ.പി)

3. മന്ത്രിമാരെ തെരുവിൽ തടയൽ
കേരള നിയമസഭ ഏകകണ്‌ഠേന പാസാക്കിയ പ്ലാച്ചിമട ട്രൈബ്യൂണൽ ബിൽ നടപ്പിലാക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്ന കേരളത്തിലെ മന്ത്രിമാരെ നവമ്പർ 15 മുതൽ വഴിയിൽ തടയുന്നു.

വിളയോടി വേണുഗോപാൽ, മുതലാംതോട് മണി, അറുമുഖൻ പത്തിച്ചിറ, ഈസാ ബിൻ
അബ്ദുൾ കരീം, ജോർജ്ജ് ജേക്കബ്ബ്, ശ്രീനിവാസൻ ഇ.കെ, ജോൺസൺ എൻ.പി,
ഡോ.പി.ജി.ഹരി, ശാന്തി, ശക്തിവേൽ, മുരുകേശൻ, ഗുരുസ്വാമി, മുത്തുലക്ഷ്മി
അജ്‌ലാൽ, തേജസ്,
പ്ലാച്ചിമട സമര സമിതി,
പ്ലാച്ചിമട സമര ഐക്യദാര്‍ഢ്യ സമിതി

Friday, July 19, 2013

വഴിതെറ്റിയൊഴുകുന്ന ഭൂതദയ

ബി.ആർ.പി. ഭാസ്കർ

മുഖ്യമന്ത്രി ഉമ്മൻ ചാണ്ടി കരുണാമയനാണ്. ഇപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശൈലിയുടെ കാതലായ അംശം ഭൂതദയയാണ്. നാടൊട്ടുക്കോടി നടന്ന് പത്തും പതിനഞ്ചും കൊല്ലമായി നീതി നിഷേധിക്കപ്പെട്ട പതിനായിരക്കണക്കിന് ആളുകൾക്ക് ഖജനാവ് തുറന്ന് ആശ്വാസം നൽകിയ ജനസമ്പർക്ക പരിപാടിയോടെയാണ്  അദ്ദേഹം ഭരണത്തിന് തുടക്കം കുറിച്ചത്. ആർ. ബാലകൃഷ്ണപിള്ള, ബിജു രാധാകൃഷ്ണൻ, സരിതാ നായർ തുടങ്ങി അദ്ദേഹ്തതിന്റെ ദയാവായ്പക്ക്  പാത്രമായ നിരവധി പേർ വേറെയും. നീതിനിഷേധം തുടർക്കഥയായതുകൊണ്ട് ഭൂതദയ അർഹിക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം പെരുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അതാകട്ടെ പലപ്പോഴും വഴിതെറ്റി ഒഴുകുന്നു.

കോഴിക്കോട്ടെ സാമൂതിരി കുടുംബത്തിലെ 826 അംഗങ്ങൾക്ക് പ്രതിമാസം 2,500 രൂപ പെൻഷൻ നൽകാൻ സർക്കാർ ഈയിടെ തീരുമാനിക്കുകയുണ്ടായി. പ്രതിവർഷം രണ്ടര കോടി രൂപയുടെ ഭാരമാണ് ഇതിലൂടെ നികുതിദായകന്റെ തലയിൽ വീണിരിക്കുന്നത്. ഏതെങ്കിലും ഭരണകൂടം ഇതിനു മുമ്പ് ഇത്ര ലാഘവബുദ്ധിയോടെ നികുതിപ്പണം ദാനം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.
സാമൂതിരി കുടുംബം കേരളത്തിന് നൽകിയ സംഭാവന മാനിച്ചാണ് തീരുമാനമെന്നത്രെ സർക്കാർ പത്രക്കുറിപ്പിൽ പറഞ്ഞത്. മൊട്ടയായ ഒരു പരാമർശമല്ലാതെ സാമൂതിരി കുടുംബത്തിന്റെ സംഭാവനയെ കുറിച്ച് ഒരു വിവരവും അത് നൽകിയില്ല. ഇത്തരത്തിലുള്ള ആനുകൂല്യത്തിന് അർഹമാക്കുന്ന സംഭാവനയൊന്നും ആ കുടുംബം നൽകിയിട്ടില്ലെന്നാണ് ചരിത്രപണ്ഡിതനായ എം.ജി.എസ്. നാരായണൻ പറയുന്നത്.

സദാ കണ്ണുതുറന്നിരിക്കുന്ന (എന്നാൽ പിന്നീട് പരിശോധിക്കാൻ അവസരം നൽകുന്ന റിക്കോർഡിംഗ് സംവിധാനമില്ലാത്ത) വെബ് ക്യാമറയുടെ മുന്നിൽ സുതാര്യമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന സർക്കാർ പൂഴ്ത്തിവെച്ച വിവരങ്ങൾ സാമൂതിരി കുടുംബാംഗങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തി. പെൻഷൻ ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ട് കുടുംബം നിവേദനങ്ങൾ നൽകിയിരുന്നു. വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾക്കായി ധാരാളം ഭൂമി വിട്ടുകൊടുത്തെന്നും അനുവദിച്ചിട്ടുള്ള പെൻഷൻ അതിന്റെ വാടകപോലുമാകുന്നില്ലെന്നും അവർ പറയുന്നു.

വിട്ടുകൊടുത്ത ഭൂസ്വത്ത് ഫ്യൂഡൽകാല ഭരണാധികാരികളെന്ന നിലയിൽ സാമൂതിരിമാർ സമ്പാദിച്ചവയാണെന്ന് വ്യക്തം. സ്വന്തം രാജ്യമുണ്ടായിരുന്നവരും അല്ലാത്തവരുമായ എല്ലാ രാജകുടുംബങ്ങളെയും കയ്യടക്കിവെച്ചിരുന്ന ഭൂമി തുടർന്നും കൈവശം വെക്കാൻ സ്വതന്ത്ര ഭാരത സർക്കാർ അനുവദിച്ച സ്ഥിതിക്ക് സാമൂതിരിയുടെ ഭൂഉടമസ്ഥാവകാശം ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടേണ്ടതില്ല. എന്നാൽ ഭൂമി വിട്ടുകൊടുത്ത സാഹചര്യം പരിശോധനയർഹിക്കുന്നു. ഭൂമി കൈമാറ്റം നടത്തുമ്പോൾ എന്ത് വ്യവസ്ഥകളിലാണ് ദാതാവ് വിട്ടുകൊടുക്കുന്നതെന്നും എന്ത് വ്യവസ്ഥകളിലാണ് സ്വീകർത്താവ് ഏറ്റെടുക്കുന്നതെന്നും രേഖപ്പെടുത്താറുണ്ട്. ഇടപാട് നടന്നത് 1956നു മുമ്പാണെങ്കിൽ ഇത് സംബന്ധിച്ച രേഖകൾ ചെന്നൈയിലെ ഫോർട്ട് സെന്റ് ജോർജിലുണ്ടാകും. അതിനുശേഷമാണെങ്കിൽ തിരുവനന്തപുരത്ത് കാണേണ്ടതാണ്. അവ എന്തു പറയുന്നെന്ന് സർക്കാരൊ സാമൂതിരി കുടുംബമൊ പറയുന്നില്ല. കുടുംബത്തിന്റെ പേരിൽ വിദ്യാഭ്യാസസ്ഥാപനങ്ങളും മറ്റും നടത്താനാണ് ഭൂമി കൊടുത്തതെന്നാണ് ഈ ലേഖകൻ മനസിലാക്കുന്നത്. പൂർവ്വികർ നൽകിയ ഭൂമിക്ക് തങ്ങൾക്ക് വാടക കിട്ടണമെന്ന കുടുംബാംഗങ്ങളുടെ ദുരുപദിഷ്ടമായ ആവശ്യം നിരസിക്കാൻ മുഖ്യമന്ത്രിക്ക് കഴിയാഞ്ഞത് 826 വോട്ടുകൾ മനക്കണ്ണിൽ കണ്ടതു കൊണ്ടാവണം.

ജീവനോടെ പിടികൂടിയ വർഗീസ് എന്ന നക്സലൈറ്റ് നേതാവിനെ കൊലപ്പെടുത്തിയിട്ട് ഏറ്റുമുട്ടലിൽ മരിച്ചെന്ന് പ്രചരിപ്പിച്ചതിന് സി.ബി.ഐ. കോടതി ജീവപര്യന്തം ശിക്ഷ നൽകിയ മുൻ ഐ.ജി. കെ. ലക്ഷ്മണയാണ് മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ കാരുണ്യപ്രവാഹത്തിന്റെ മറ്റൊരു ഗുണഭോക്താവ്. മറ്റ് മൂന്ന് ജീവപര്യന്ത തടവുകാർക്കൊപ്പം കഴിഞ്ഞ ദിവസം അദ്ദേഹം മോചിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഇത് സംബന്ധിച്ച സർക്കാർ പത്രക്കുറിപ്പും ഉമ്മൻ ചാണ്ടി മോഡൽ സുതാര്യതയുടെ മകുടോദാഹരണമാണ്. പ്രായവും അനാരോഗ്യവും പരിഗണിച്ച് ലക്ഷ്മണയെ മോചിപ്പിക്കണെമെന്ന് വിവിധ ദലിത് സംഘടനകളുടെ നേതാക്കൾ ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇത് മറച്ചുപിടിച്ചുകൊണ്ട് 75 വയസിനുമേൽ പ്രായമുള്ള തടവുകാരുടെ കാര്യം പരിശോധിച്ച് എടുത്ത തീരുമാനമാണെന്ന് വരുത്തിത്തീർക്കാനാണ് പത്രക്കുറിപ്പ് ശ്രമിച്ചത്.

സുപ്രീം കോടതി ശിക്ഷിച്ച ആർ. ബാലകൃഷ്ണപിള്ളയുടെ കാരാഗൃഹവാസം കുറച്ചു കൊടുക്കാൻ ഉമ്മൻ ചാണ്ടി സർക്കാർ നടത്തിയ ശ്രമങ്ങൾക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിച്ച ദലിത് നേതാക്കൾ തങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ പെട്ടയാൾക്കും സമാന പരിഗണന ലഭിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചെങ്കിൽ അതിനെ കുറ്റപ്പെടുത്താനാവില്ല. ലക്ഷ്മണയെ മോചിപ്പിക്കാൻ ശ്രമം തുടങ്ങിയപ്പോൾ സി.പി.ഐ.(എം.എൽ) നേതാവ് ഉണ്ണിച്ചെക്കൻ 75 വയസിനു മുകളിൽ പ്രായമുള്ള ജീവപര്യന്ത തടവുകാരെ സംബന്ധിച്ച് വിവരാവകാശ നിയമപ്രകാരം വിവരം തേടിയിരുന്നു. തിരുവനന്തപുരം, കണ്ണൂർ ജയിലുകളിൽ ആറു പേർ വീതമുണ്ടെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന് കിട്ടിയ മറുപടി. ഈ കണക്ക് ശരിയാണെങ്കിൽ സർക്കാരിന്റെ കാരുണ്യം ലഭിക്കാത്തവർ ഇപ്പോഴും ജയിലുകളിലുണ്ടാവണം. ശിക്ഷയിൽ ഇളവുകൾ നൽകുന്നതു സംബന്ധിച്ച് നിലവിലുള്ള ചട്ടങ്ങൾ 1957ലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സർക്കാർ തയ്യാറാക്കിയവയാണ്. അതിൻപ്രകാരം ലക്ഷ്മണ ഇളവിന് അർഹത നേടിയിരുന്നില്ലെന്ന് ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നവർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.

സി.ബി.ഐ. കോടതി വിധി വന്നത് 2010 ഒക്ടോബറിലാണ്. അതിനെതിരെ നൽകിയ അപ്പീൽ ഹൈക്കോടതി തള്ളിയപ്പോൾ ലക്ഷ്മണ സുപ്രീം കോടതിയെ സമീപിച്ചു. ആ കോടതി അതിൽ തീരുമാനമെടുക്കുന്നതിനു മുമ്പാണ് മന്ത്രിസഭ പ്രിവി കൌൺസിൽ ചമഞ്ഞ് ലക്ഷ്മണയെ മോചിപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചത്. ഒരാളെ കസ്റ്റഡിയിലെടുക്കുന്ന പൊലീസുദ്യോഗസ്ഥന് അയാളുടെ സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കാനുള്ള ചുമതലയുണ്ട്. ആ ചുമതല മറന്നുകൊണ്ട് വർഗീസിനെ കൊന്നവർ ചെയ്തത് അതിഹീനമായ കുറ്റമാണ്. വർഗീസിനെ കോടതിയിലെത്തിക്കുകയാണ് തങ്ങളുടെ കടമയെന്ന് ഒരു സദാ പൊലീസുകാരനായ രാമചന്ദ്രൻ നായർക്ക് തിരിച്ചറിയാനായി. അതിനു കഴിയാഞ്ഞ ഉയർന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥനാണ് ലക്ഷ്മണ. കക്കയം ക്യാമ്പിൽ രാജൻ കൊല്ലപ്പെട്ട സമയത്ത് ലക്ഷ്മണ അവിടെയുമുണ്ടായിരുന്നു. രാജന്റെ മൃതദേഹം എന്തു ചെയ്തെന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ ആ രഹസ്യം തന്നോടൊപ്പം മണ്ണടിയുമെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞതായി ഒരു പത്രം കുറച്ചു കാലം മുമ്പ് റിപ്പോർട്ടു ചെയ്തിരുന്നു. ആ രഹസ്യം വെളിപ്പെടുത്താൻ സർക്കാരിന്റെ കാരുണ്യ സ്പർശം അദ്ദേഹത്തെ പ്രേരിപ്പിച്ചാൽ ഒരുപക്ഷെ അതിനെ അർഹിക്കാതെ നേടിയ ഇളവിനുള്ള ന്യായീകരണമായി കാണാനാകും. അദ്ദേഹത്തിനു വേണ്ടി രംഗത്തിറങ്ങിയ ദലിത് നേതാക്കൾ അതിന് ശ്രമിക്കണം.

ലക്ഷ്മണയുടെ ശാപമോക്ഷത്തിന്റെ ഉപകാരസ്മരണയിൽ ഉമ്മൻ ചാണ്ടി കുറെ ദലിത് വോട്ടുകൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടാവണം. എന്നാൽ സർക്കാർ അനുകൂല തീരുമാനമെടുത്തത് ലക്ഷ്മണ ദലിതനായതുകൊണ്ടല്ല, ഐ.ജി. പദവി വരെ ഉയർന്ന പൊലീസുദ്യോഗസ്ഥനായതു കൊണ്ടാണെന്ന് കരുതാൻ ന്യായമുണ്ട്.  ഐ.പി.എസുകാരെ ഒഴിവാക്കി താണതലങ്ങളിൽ‌പെട്ട പൊലീസുകാരെ കസ്റ്റഡി മരണക്കേസുകളിൽ‌ പ്രതികളാക്കുന്ന രീതിയാണല്ലൊ ഭരണകൂടം പതിവായി പിന്തുടരുന്നത്. മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ മുൻ‌ഗണനാ പട്ടികയിൽ ദലിതർക്കും ആദിവാസികൾക്കും ഉയർന്ന സ്ഥാനമുണ്ടെങ്കിൽ ഭൂതദയ ഒഴുകുന്നത് അട്ടപ്പാടിയിലേക്കും വയനാട്ടിലേക്കും ചെങ്ങറയിലേക്കും അരിപ്പയിലേക്കുമൊക്കെ ആകുമായിരുന്നല്ലൊ.