Monday, January 15, 2018


ഇ.എം.എസ്സും ജാതിയും : തര്‍ക്കം ഒരു ബ്രാഹ്മണ കലയാകുന്നതെങ്ങനെ?

ബി.ആര്‍.പി. ഭാസ്കര്‍

ഉത്തരകാലം.കോം 

‘വര്‍ഗമെന്ന മിഥ്യയും ജാതിയെന്ന യാഥാര്‍ഥ്യവും’ എന്ന തലക്കെട്ടില്‍ ഞാന്‍ കലാകൌമുദിയിലെഴുതിയ ലേഖനപരമ്പരയോട് ശ്രീ.ഇ.എം.എസ്. നമ്പൂതിരിപ്പാട് ദേശാഭിമാനി വാരികയില്‍ പ്രതികരിക്കുകയുണ്ടായി.പ്രസക്തമായ പല വസ്തുതകളും അവഗണിച്ചുകൊണ്ടോ നിഷേധിച്ചുകൊണ്ടോ എന്റെ നിഗമനങ്ങളെ ഖണ്ഡിക്കുവാനാണ് അദ്ദേഹ൦ ശ്രമിച്ചത്. എന്റെ നേര്‍ക്ക് അദ്ദേഹ൦ ചില ചോദ്യങ്ങള്‍ തൊടുത്തുവിടുകയു൦ ചെയ്തു.അദ്ദേഹ൦ കാണാന്‍ കൂട്ടാക്കാത്ത വസ്തുതകളിലേക്കു ശ്രദ്ധ ക്ഷണിച്ചുകൊണ്ടും അദ്ദേഹം ഉയര്‍ത്തിയ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കുത്തരം നല്കിക്കൊണ്ടുമുള്ള ഒരു മറുപടി ഞാന്‍ ദേശാഭിമാനി പത്രാധിപര്‍ക്ക് അയച്ചു കൊടുത്തു. അത് ദേശാഭിമാനി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചില്ല;തിരിച്ചയയ്ക്കുകയും ചെയ്തില്ല. ഈ പരിതസ്ഥിതിയില്‍ കലാകൌമുദിയില്‍ക്കൂടിത്തന്നെ ശ്രീ. ഇ.എം.എസ്സിനു മറുപടി പറയുവാന്‍ ഞാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതനായിരിക്കുന്നു – ലേഖകന്‍
അനല്പമായ ആശങ്കയോടെയാണ് ഞാന്‍ ഇ.എം.എസ്സിനു മറുപടി എഴുതുന്നത്.
ഒന്നാമത്, ഇ.എം.എസ്സുമായി തര്‍ക്കത്തിലേര്‍പ്പെടാന്‍ ഞാന്‍ അശക്തനാണ്. കാരണം ഭാരതീയ പാരമ്പര്യത്തില്‍ തര്‍ക്കം ഒരു ബ്രാഹ്മണ കലയാണ്. ഇ.എം.എസ്സാണെങ്കില്‍, ആദിശങ്കരനുശേഷം കേരളം കണ്ടിട്ടുള്ള ഏറ്റവും വിശിഷ്ഠനായ താര്‍ക്കികന്‍. ഞാനോ?അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുറകള്‍ ദൂരെനിന്നു നിരീക്ഷിക്കുവാന്‍ മാത്രം കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ള ഏകലവ്യന്‍.
രണ്ടാമത്, കളിയുടെ നിയമങ്ങള്‍ എനിക്കെതിരാണ്. സവര്‍ണന് ജാതിവാദിയെന്ന ആക്ഷേപത്തിന് ഇടനല്‍കാതെ തന്നെ സ്വവര്‍ണത്തിനനുകൂലമായ നിലപാടെടുക്കാനാവും. എന്നാല്‍ അവര്‍ണന്‍ സ്വവിഭാഗത്തിനനുകൂലമായ നിലപാടെടുത്താല്‍,
അതെത്ര ഉന്നതമായ തത്ത്വത്തിലധിഷ്ഠിതമാണെങ്കിലും അയാള്‍ ജാതിവാദിയായി മുദ്രകുത്തപ്പെടും. അപക്വ യൌവനത്തില്‍പ്പോലും ഏതെങ്കിലും ജാതിസംഘടനയുടെ ആകര്‍ഷണത്തില്‍പ്പെടാതിരുന്ന കെ ആര്‍ ഗൌരി, സാമൂഹ്യനീതിയുടെ പ്രശ്നമുയര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ ഇ.എം.എസ് പോലും അവരെ എസ്.എന്‍.ഡി.പിക്കാരിയാക്കിയില്ലേ?
പ്രതികൂല സാഹചര്യത്തിലും ഇ.എ.എസ്സിനു മറുപടി പറയുക എന്ന സാഹസത്തിന് എന്നെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത് പത്രപ്രവര്‍ത്തന ജീവിതത്തിന്റെ ബാല്യത്തില്‍ പഠിച്ച ഒരു പാഠമാണ് :“ വസ്തുതകള്‍ പാവനമാണ്; അഭിപ്രായം സ്വതന്ത്രവും. ”
“വര്‍ഗമെന്ന മിഥ്യയും ജാതിയെന്ന യാഥാര്‍ഥ്യവും” എന്ന തലക്കെട്ടിനെ ഇ.എം.എസ് ഇങ്ങനെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു: “അതിപുരാതന കാലം തൊട്ടു യാതൊരു മാറ്റവും വരാതെ തുടര്‍ന്ന ഒരേര്‍പ്പാടാണു ജാതിയെന്നും അതിന്റെ രാഷ്ട്രീയരൂപമാണു ജാതീയതയെന്നുമാണല്ലോ ഇതിനര്‍ഥം.” തുടര്‍ന്ന് അദ്ദേഹം ബുദ്ധമതം ജാതിമേധാവിത്വത്തിനെതിരെ നടത്തിയ പോരാട്ടത്തെ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുകൊണ്ട് ജാതിവ്യവസ്ഥ ഒരു മാറ്റവുമില്ലാതെ തുടര്‍ന്ന ഏര്‍പ്പാടല്ലെന്നു സ്ഥാപിക്കുന്നു.
ആ തലക്കെട്ടിന് ഇ.എം. എസ് നല്‍കുന്ന വ്യാഖ്യാനത്തിന് വസ്തുതാപരമായ അടിസ്ഥാനമില്ലെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാദം എനിക്ക് ഏറെ സംതൃപ്തി നല്‍കുന്നു. എന്തെന്നാല്‍, ഏതാനും മാസം മുന്‍പ് കാലിക്കട്ട് സര്‍വകലാശാലയില്‍ നടത്തിയ പ്രഭാഷണത്തിലെടുത്ത നിലപാട് അദ്ദേഹം ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ പ്രഭാഷണത്തില്‍ അദ്ദേഹം ബുദ്ധനെ, തകര്‍ന്നുകൊണ്ടിരുന്ന വംശീയ വ്യവസ്ഥയുടെ രക്ഷകനായും ആദിശങ്കരനെ, കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആവശ്യമായ ജാതിവ്യവസ്ഥയുടെ വളര്‍ത്തപ്പനായും ചിത്രീകരിച്ചിരുന്നു.
സവര്‍ണന് ജാതിവാദിയെന്ന ആക്ഷേപത്തിന് ഇടനല്‍കാതെ തന്നെ സ്വവര്‍ണത്തിനനുകൂലമായ നിലപാടെടുക്കാനാവും. എന്നാല്‍ അവര്‍ണന്‍ സ്വവിഭാഗത്തിനനുകൂലമായ നിലപാടെടുത്താല്‍,
അതെത്ര ഉന്നതമായ തത്ത്വത്തിലധിഷ്ഠിതമാണെങ്കിലും അയാള്‍ ജാതിവാദിയായി മുദ്രകുത്തപ്പെടും.
ഇപ്പോൾ അദ്ദേഹം ജാതിവ്യവസ്ഥ ബുദ്ധന്റെ കാലത്തിനു മുന്‍പുതന്നെ നിലനിന്നിരുന്നുവെന്നും ബൗദ്ധ-ജൈനമതങ്ങള്‍ അതിനെതിരെ ഉയര്‍ന്നുവന്ന ശക്തികളായിരുന്നുവെന്നും അംഗീകരിക്കുന്നു.
ശങ്കരന്‍ ജാതിവ്യവസ്ഥ പുനഃസ്ഥാപിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് സര്‍വകലാശാലാ പ്രഭാഷണത്തില്‍ ഇ.എം.എസ് പറഞ്ഞത് ശങ്കരന്‍ ബുദ്ധനെ ആശയസമരത്തില്‍ പരാജയപ്പെടുത്തിയെന്നാണ്. ഇപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം പറയുന്നു: “ജാതി വ്യവസ്ഥയുടെ തലപ്പത്തിക്കുന്ന രണ്ടു ശക്തികളെ- ‘ബ്രാഹ്മണ്യ ‘ ത്തിന്റെ പേരിലുള്ള ആശയസമരത്തെയും ‘ക്ഷാത്ര’ത്തിന്റെ പേരിലുള്ള അധികാര ശക്തിയേയും -ഉപയോഗിച്ചാണ് ബൌദ്ധ-ജൈനമതങ്ങളെ രാജ്യത്തുനിന്ന് ഉച്ചാടനം ചെയ്തത്.”
ജാതിമേധാവിത്വവും അധികാരശക്തിയും തമ്മിലുള്ള കൂട്ടുകെട്ട് ഒരു ചെറിയ കാലയളവില്‍ മാത്രം പ്രകടമായ പ്രതിഭാസമല്ല. അത് ഇന്നും നിലനില്‍ക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് “ജാതിവ്യവസ്ഥ”യിലെ അധീശവര്‍ഗം ഇന്നത്തെ സാഹചര്യത്തില്‍ രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിൽക്കൂടി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു” എന്നു ഞാന്‍ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചത്.
“തകരുന്ന ജാതീയതയും വളരുന്ന വര്‍ഗസമരവും”- ഇതാണ് ഇ.എം.എസ്സിന്റെ ലേഖനത്തിന്റെ തലക്കെട്ട്. ഈ വാക്കുകള്‍ അരനൂറ്റാണ്ടുമുന്‍പ് കേരളത്തില്‍ നിലനിന്നിരുന്ന സ്ഥിതിവിശേഷത്തെക്കുറിച്ചാണെങ്കിൽ ശരിയാണ്. അമ്പതുകൊല്ലം മുന്‍പ് , വിദ്യാര്‍ഥികാലത്ത് ,അന്നത്തെ സാമൂഹ്യ- രാഷ്ടീയ പ്രവണതകളുടെ വെളിച്ചത്തില്‍ ജാതീയത (ഇതില്‍ ഞാന്‍ വര്‍ഗീയതയേയും ഉള്‍പ്പെടുത്തുന്നു)തകര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുവെന്നു വിശ്വസിച്ചിരുന്ന ഒരാളാണ് ഈ ലേഖകന്‍. ഇ.എം.എസ്സും അന്ന് അത്തരത്തിലുള്ള വിശ്വാസം പുലര്‍ത്തിയിരുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ യോഗക്ഷേമസഭാധ്യക്ഷ പ്രസംഗത്തില്‍നിന്നു മനസ്സിലാക്കാം.
അതുതന്നെയാണ് ഇന്നത്തെയും സ്ഥിതി എന്നാണ് ഇ.എംഎസ് അവകാശപ്പെടുന്നത്. എന്നാല്‍ ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ചുറ്റുപാടും കാണുന്നത് നേരെമറിച്ച്, അതു കൂടുതല്‍ ശക്തിയാര്‍ജിച്ചു നില്‍ക്കുന്നതായി കാണുന്നു.
ഇവിടെ ഏതാനും വസ്തുതകള്‍-വാദമോ അഭിപ്രായമോ അല്ല-ഇ.എം.എസ്സിന്റെ ശ്രദ്ധയില്‍പ്പെടുത്താന്‍ ഞാനാഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഒന്ന്, അമ്പതുകൊല്ലം മുന്‍പ് ഇൻഡ്യയിലെ മുഖ്യ ഹിന്ദുത്വശക്തിയായിരുന്ന ഹിന്ദുമഹാസഭയ്ക്ക് കേരളത്തില്‍കാലുകുത്താന്‍ ഇടം ലഭിച്ചിരുന്നില്ല.ഇന്ന് ഇൻഡ്യയിലെ മുഖ്യ ഹിന്ദുത്വശക്തിയായ ഭാരതീയ ജനതാപാര്‍ട്ടി കേരളത്തില്‍ സാന്നിധ്യം സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നു മാത്രമല്ല, ചെറുതെങ്കിലും ശ്രദ്ധാര്‍ഹമായ സ്ഥാനം നേടിയിട്ടുമുണ്ട്.
രണ്ട്, അമ്പതു കൊല്ലം മുന്‍പ് ഇൻഡ്യയിലെ മുഖ്യ ഇസ്ലാമിക രാഷ്ട്രീയ ശക്തിയായിരുന്ന മുസ്ലിം ലീഗ് കേരളത്തില്‍ സജീവമായിരുന്നെങ്കിലും നിര്‍ണായക ഘടകമായിരുന്നില്ല. ഇന്ന് ഇൻഡ്യയുടെ ഇതര ഭാഗങ്ങളില്‍ മുസ്ലിം രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികള്‍ ദുര്‍ബലമാണെങ്കിലും കേരളത്തില്‍ അവയ്ക്കു വമ്പിച്ച സ്വാധീനമുണ്ട്.അതുകൊണ്ടാണല്ലോ മാര്‍ക്സിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയുടെ ഔദ്യോഗിക നയപ്രഖ്യാപനത്തെ മറികടന്നുകൊണ്ടുപോലും അവയിലേതെങ്കിലുമായി ബാന്ധവമുണ്ടാക്കാന്‍ ഇ.എം.എസ് ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.
മൂന്ന്, അമ്പതുകൊല്ലം മുന്‍പ് ഒരു ദലിത വൃദ്ധനെ മലം തീറ്റിക്കുവാനുള്ള ധാര്‍ഷ്ട്യം തിരുവിതാംകൂറിലെ ഒരു ജാതിമൂരാച്ചിക്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഈയിടെ അത്തരമൊരു സംഭവം റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നു. ആ ഹീന കൃത്യത്തിനെതിരെ ശക്തിയായി പ്രതികരിക്കാന്‍ പ്രമുഖ രാഷ്ട്രീയകക്ഷികളൊന്നും കൂട്ടാക്കിയില്ല.
ഇതൊക്കെ, ജാതീയത തകര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളാണോ?
വര്‍ഗസമരം എല്ലാ സാമൂഹൃ പ്രശ്നങ്ങളും പരിഹരിക്കുമെന്ന ഇ.എം.എസ്സിന്റെ സിദ്ധാന്തത്തെ, കഴിഞ്ഞ അമ്പതുകൊല്ലത്തെ കേരളചരിത്രം നിഷേധിക്കുന്നു. ഈ കാലഘട്ടത്തില്‍, ജാതിയുടെ കാര്യത്തില്‍ മാത്രമല്ല,സാമൂഹ്യനീതിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പല കാര്യങ്ങളിലും കേരളജനതയുടെ പുരോഗതിക്കു കൂച്ചുവിലങ്ങിടപ്പെട്ടു.
ഉദാഹരണമായി, സ്ത്രീപദവി എടുക്കാം. കഴിഞ്ഞ അമ്പതു വര്‍ഷക്കാലത്ത് വിദ്യാഭ്യാസപരമായി കേരള സ്ത്രീകള്‍ വളരെയേറെ പുരോഗമിച്ചു. എന്നാല്‍ സമൂഹത്തിലെ അവരുടെ സ്ഥാനം അതിനൊത്തു മെച്ചപ്പെട്ടിട്ടില്ല. അര നൂറ്റാണ്ടിനുമുന്‍പുതന്നെ സംഘടിത തൊഴിലാളി പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ കൊടിക്കീഴില്‍ അണിനിരന്ന സ്ത്രീകളുടെ നിരയില്‍നിന്ന് ഒരാള്‍പോലും നേതൃപദവിയിലേക്കുയര്‍ന്നിട്ടില്ല. കശുവണ്ടി, കയര്‍ തുടങ്ങി, സ്ത്രീകളേറെയുള്ള വ്യവസായങ്ങളില്‍പ്പോലും ട്രേഡ് യൂണിയന്‍ നേതൃത്വം പൂര്‍ണമായും പുരുഷഹസ്തങ്ങളിലാണ്. മാര്‍ക്സിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയിലെ സ്ത്രീ നേതാക്കളൊക്കെയും കമ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിലെ പ്രമാണിമാരുടെ ഭാര്യമാരോ മക്കളോ ആണെന്നതും ഇവിടെ ശ്രദ്ധേയമാണ്.
ഈയിടെ ഇ.എ൦.എസ്സിന്റെ രക്ഷാധികാരത്തില്‍ നടന്ന ഒരു സെമിനാറില്‍ അദ്ദേഹമുള്‍പ്പെടെ പലരും സ്ത്രീകളെ നേതൃനിരയിലേക്കുയര്‍ത്തുന്നതില്‍ ഇടതു പ്രസ്ഥാനം പരാജയപ്പെട്ടുവെന്ന് ഏറ്റു പറയുകയുണ്ടായി. എന്നാല്‍ ഇതിന്റെ കാരണം കണ്ടുപിടിക്കാന്‍ അവരാരും മെനക്കെട്ടില്ല.
വര്‍ഗസമരത്തിന്റെ സന്ദേശവുമായി ഇടതുപ്രസ്ഥാനം രംഗപ്രവേശം ചെയ്യുന്നതിനു മുന്‍പ് സാമൂഹ്യ വിപ്ളവകാരികള്‍ പല ദുരാചാരങ്ങളെയും എതിര്‍ത്തു തോല്പിച്ചിരുന്നു. വര്‍ഗസമരം വളര്‍ന്നുവെന്നു പറയുന്ന കാലത്ത് ഇവയില്‍ പലതും വീണ്ടും തലപൊക്കി. ഇന്ന് സ്ത്രീധനം,വിവാഹ ധൂര്‍ത്ത് തുടങ്ങിയവ സര്‍വസാധാരണമായിരിക്കുന്നു.ബൂര്‍ഷ്വാ വിഭാഗത്തിനിടയില്‍ മാത്രമല്ല, തൊഴിലാളികള്‍ക്കിടയിലും ഇവ നിലനില്‍ക്കുന്നു.
ഈ അമ്പതുവര്‍ഷക്കാലത്തു തന്നെ കേരളത്തിലെ ആദിവാസികള്‍ പരമ്പരാഗതമായി വച്ചനുഭവിച്ചിരുന്ന വനഭൂമി വന്‍തോതില്‍ അപഹരിക്കപ്പെട്ടു. ഈ വഞ്ചനയ്ക്ക് മാര്‍ക്സിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയടക്ക൦ എല്ലാ പ്രമുഖ രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികളും കൂട്ടുനിന്നു. ഏതു വര്‍ഗസമര സിദ്ധാന്തമാണ് ആദിവാസിയുടെ ഭൂമി പിടിച്ചെടുക്കാന്‍ കുടിയേറ്റക്കാരനെ അനുവദിക്കുന്നത് ?
വര്‍ഗസമരത്തില്‍ക്കൂടി വിഭാഗീയ പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്കു പരിഹാരം കണ്ടെത്താമെന്ന ഇ.എം.എസ്സിന്റെ വിശ്വാസത്തെ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെയു൦ കിഴക്കന്‍ യൂറോപ്പിലെ രാജ്യങ്ങളുടെയു൦ അ നുഭവവും പിന്തുണയ്ക്കുന്നില്ല.കമ്യൂണിസ്റ്റ് ഭരണകൂടങ്ങള്‍ തകര്‍ന്നതോടെ ഈ രാജ്യങ്ങളിലെല്ലാം വിഭാഗീയ ശക്തികള്‍ പുറത്തു വന്നു തുറന്ന പോരാട്ടത്തിലേര്‍പ്പെട്ടു.കേരളത്തില്‍ അവശേഷിക്കുന്ന സാമൂഹ്യപ്രശ്നങ്ങള്‍ക്ക് ഇവിടത്തെ ബൂര്‍ഷ്വാകളെ, ജാതിതിരിച്ചു കുറ്റപ്പെടുത്തുന്ന ഇ.എം.എസ് നാല്പതും എഴുപതും വര്‍ഷത്തെ കമ്യൂണിസ്റ്റ്ഭ രണത്തിനുശേഷവും ഈ രാജ്യങ്ങളില്‍ അവശേഷിക്കുന്ന വിഭാഗീയതയ്ക്ക് ഏതു ബൂര്‍ഷ്വായെ കുറ്റപ്പെടുത്തുമോ ആവോ?
കഴിഞ്ഞ നൂറുവര്‍ഷക്കാലത്തെ കേരളചരിത്രത്തെ രണ്ടായി വേര്‍തിരിക്കാം. ആദ്യത്തെ അര നൂറ്റാണ്ടു കാലത്ത് ജാതീയത തളര്‍ന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. നൂറ്റാണ്ടുകളായി അടിച്ചമര്‍ത്തപ്പെട്ട ജനവിഭാഗങ്ങള്‍ അടിമത്തത്തിന്റെ ചങ്ങല പൊട്ടിച്ചെറിഞ്ഞ ഈ കാലത്തെ “സാമൂഹ്യ വിപ്ളവത്തിന്റെ അര നൂറ്റാണ്ട്’ എന്നു വിളിക്കാം. ഇത് വിമോചനത്തിന്റെ കാലമായിരുന്നു. രണ്ടാമത്തെ അര നൂറ്റാണ്ടു കാലത്ത് ജാതീയത വീണ്ടും വളരാന്‍ തുടങ്ങി.സാമൂഹ്യവിപ്ളവത്തില്‍ക്കൂടി മോചനം നേടിയ ജനവിഭാഗങ്ങള്‍ പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങളുടെ പേരില്‍ തളച്ചിടപ്പെട്ട ഈ കാലത്തെ “പ്രതിവിപ്ളവത്തിന്റെ അരനൂറ്റാണ്ട്” എന്നു വിളിക്കാം. ഇത് പുനരടിമവത്കരണത്തിന്റെ കാലമാണ്.
ആദ്യപകുതിയിലെ മാറ്റങ്ങളുടെ പിന്നിലെ പ്രേരകശക്തി ശ്രീനാരായണഗുരുവിന്റെ സന്ദേശങ്ങളായിരുന്നു. ശ്രീനാരായണനില്‍ നിന്നു പ്രചോദനം നേടി മുന്നോട്ടു കുതിച്ച അവശലക്ഷങ്ങള്‍ ആദ്യം കോണ്‍ഗ്രസ് നേതൃത്വത്തിലുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിനും പിന്നീടു കമ്യൂണിസ്റ്റ് നേതൃത്വത്തിലുള്ള വിപ്ളവ പ്രസ്ഥാനത്തിനും ശക്തിപകര്‍ന്നു. ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ഇ.എം.എസ്, മാര്‍ക്സിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയടക്കമുള്ള ഇടതുപക്ഷപ്രസ്ഥാനം ശ്രീനാരായണ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ പിന്തുടര്‍ച്ചക്കാരാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നത്.
ജാതീയതയെ തുടച്ചുനീക്കുകയെന്നത് ശ്രീനാരായണ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ മുഖ്യ ലക്ഷ്യമായിരുന്നു. ജാതീയത തകരുകയും ജാതിരഹിത സമൂഹം അനതിവിദൂര ഭാവിയില്‍ യാഥാര്‍ഥ്യമാകുമെന്ന വിശ്വാസം ശക്തി പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്ത വേളയിലാണ് സാമൂഹ്യവിപ്ളവ പടയാളികള്‍ ഇടതുപക്ഷനേതൃത്വം സ്വീകരിച്ചത്.ജാതിമേധാവിത്വത്തിനെതിരായ സമരം മുന്നോട്ടു കൊണ്ടു പോകുവാന്‍ പുതിയ നേതൃത്വം കൂട്ടാക്കിയില്ല. വര്‍ഗസമരം എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും ഇല്ലാതാക്കുമെന്ന വിശ്വാസത്തില്‍ ഇടതുപക്ഷ പ്രസ്ഥാനം സാമൂഹ്യ പ്രശ്നങ്ങളെ പാടേ അവഗണിച്ചു.അതോടെ സാമൂഹ്യവിപ്ളവം നിലച്ചു. അത് ജാതിമേധാവിത്വത്തിന്റെ തിരിച്ചുവരവിനു വഴിയൊരുക്കി. ഇ.എം.എസ് ഈ വസ്തുത കാണാന്‍ കൂട്ടാക്കുന്നില്ല. എന്നു തന്നെയല്ല,ശ്രീനാരായണ സന്ദേശങ്ങള്‍ അപ്രസക്തമായിരിക്കുന്നുവെന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം അവയ്ക്കെതിരെ ആശയസമരം ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നു.
ദേശാഭിമാനിയില്‍ ഇ.എ൦.എസ് ഈയിടെ എഴുതിയ “ശ്രീനാരായണ സന്ദേശം: മൂന്നു മുഖങ്ങള്‍‘ എന്ന ലേഖനം ഈ ആശയസമരത്തിന്റെ സ്വഭാവം വ്യക്തമാക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞ ശിവഗിരി തീര്‍ത്ഥാടന സമ്മേളനം ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യാനുള്ള ക്ഷണം നിരസിച്ചതിനുള്ള കാരണം വിശദീകരിക്കാനെഴുതിയ ആ ലേഖനത്തില്‍ ഇ.എം.എസ് എഴുതുന്നു: “അദ്ദേഹത്തിന്റെ(ശ്രീനാരായണന്റെ) സന്ദേശങ്ങള്‍ക്ക് ഇന്നും പ്രസക്തിയുണ്ടെന്നും കേരളത്തിന്റെ ഇനി അങ്ങോട്ടുള്ള വളര്‍ച്ചയ്ക്ക് ശ്രീനാരായണന്‍ വഴികാണിക്കുന്നുവെന്നും മറ്റും പറയുന്നതിനോട് എനിക്കു യോജിക്കാന്‍ കഴിയുകയില്ല.”
ശ്രീനാരായണന്റെ ഏതു സന്ദേശങ്ങളാണ് അപ്രസക്തമായിരിക്കുന്നതെന്ന് ഇ.എം.എസ് പറയുന്നില്ല. അവ മുഴുവനും കാലഹരണപ്പെട്ടുവെന്ന് അദ്ദേഹം കരുതുന്നുണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു.
ശ്രീനാരായണ സന്ദേശങ്ങളുടെ പ്രചോദനത്തിലാരംഭിച്ച സാമൂഹ്യവിപ്ളവത്തെ പൂര്‍ണ വിജയത്തിലെത്തും മുന്‍പ് ഇടതുപക്ഷ നേതൃത്വം ഉപേക്ഷിച്ചതുകൊണ്ടാണ് സവര്‍ണമേധാവിത്വത്തിന് ഇന്ന് രാഷ്ട്രീയകക്ഷികളില്‍ക്കൂടി അധികാരം നിലനിര്‍ത്താനും അധികാരശക്തി ഉപയോഗിച്ച് അവശവിഭാഗങ്ങള്‍ക്കു സാമൂഹ്യനീതി നിഷേധിക്കാനും കഴിയുന്നത്. രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികള്‍ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന “ക്ഷാത്ര”ത്തിന് ആശയസമരത്തില്‍ക്കൂടി “ബ്രാഹ്മണ്യത്തി”ത്തിന്റെ പിന്തുണ നല്കുകയാണു് ഇ.എം.എസ് ചെയ്യുന്നത്.
ശ്രീനാരായണ പ്രസ്ഥാനത്തെപ്പറ്റി ഇ.എം.എസ് പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന അഭിപ്രായങ്ങളിൽ പലതും വസ്തുതകള്‍ക്കു നിരക്കുന്നതല്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടില്‍ “തൊഴിലാളി കര്‍ഷകാദി സംഘടിത വിപ്ലവ പ്രസ്ഥാനത്തെ അപേക്ഷിച്ച് താണ പടിയിൽ കിടക്കുന്നതാണ് ശ്രീനാരായണ പ്രസ്ഥാനം.
ദേശാഭിമാനി ലേഖനത്തില്‍ അദ്ദേഹം പറയുന്നു:
“ശ്രീനാരായണൻ അന്തരിച്ചതിനുശേഷം അതേവരെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിന്‍ഗാമികളായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ജനലക്ഷങ്ങളും എന്നെപ്പോലുള്ള രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്‍ത്തകരും ശ്രീനാരായണപ്രസ്ഥാനത്തില്‍‍ നിന്നു മുന്നോട്ടു പോയി. ‘ജാതി ചോദിക്കരുത്, പറയരുത്’എന്ന ശ്രീനാരായണ സന്ദേശത്തെ വിപുലപ്പെടുത്തി ജാതിക്കു ഭൌതികാടിത്തറ നല്കിയ ജന്മി-നാടുവാഴി മേധാവിത്വത്തിനെതിരേ ജനങ്ങളെ അണിനിരത്തി അവരുടെ പ്രക്ഷോഭങ്ങളും സമരങ്ങളും സംഘടിപ്പിച്ചു. അതാണ് തിരുവിതാംകൂറിലെയും കൊച്ചിയിലെയു൦ ഉത്തരവാദഭരണ പ്രസ്ഥാനമായും വൈക്കത്തും ഗുരുവായൂരും നടന്ന ക്ഷേത്ര സത്യഗ്രഹമായും വളര്‍ന്നുവന്നത്.”
ശ്രീനാരായണന്‍ അന്തരിക്കുന്നതുവരെ ഇ.എം.എസ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിന്‍ഗാമിയായിരുന്നെന്നും ശ്രീനാരായണന്റെ കാലശേഷം ഇ.എം.എസ്സും കൂട്ടുകാരും വൈക്കം സത്യഗ്രഹം, ഗുരുവായൂര്‍ സത്യഗ്രഹം തുടങ്ങിയ സമര പരിപാടികളില്‍ക്കൂടി ശ്രീനാരായണ പ്രസ്ഥാനത്തെ ഉയര്‍ത്തുകയും വിപുലപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തുവെന്നുമുള്ള ഈ അവകാശവാദത്തില്‍ എത്രമാത്രം വാസ്തവമുണ്ട്?
1924-ല്‍ വൈക്കം സത്യഗ്രഹം ആരംഭിച്ചപ്പോള്‍ ശ്രീനാരായണന്‍ അന്തരിച്ചിരുന്നില്ല.അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുഗ്രഹാശിസ്സുകളോടെയാണ് സത്യഗ്രഹം ആരംഭിച്ചത്. സത്യഗ്രഹം നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോള്‍ അദ്ദേഹ൦ വൈക്കം സന്ദര്‍ശിച്ച് സത്യഗ്രഹികളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
കുറൂര്‍ നീലകണ്ഠന്‍ നമ്പൂതിരിപ്പാട്,കെ.പി. കേശവമേനോന്‍, മന്നത്ത് പദ്മനാഭന്‍, സി. കുട്ടന്‍ നായർ തുടങ്ങി ഒട്ടേറെ പ്രമുഖര്‍ വൈക്കം സത്യഗ്രഹത്തില്‍ പങ്കെടുത്തു.അവരുടെ കൂട്ടത്തില്‍ ഇ.എം.എസ് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അന്ന് അദ്ദേഹം കേവലം 15 വയസ്സുള്ള ബാലനായിരുന്നു. എങ്കിലും യോഗക്ഷേമ സഭയുടെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളിലേര്‍പ്പെട്ടിരുന്നു. ഗുരുവായൂര്‍ സത്യഗ്രഹ൦ 1931-ലായിരുന്നു. അപ്പോഴേക്കും ശ്രീനാരായണന്‍ അന്തരിച്ചിരുന്നു.ഈ സത്യഗ്രഹത്തിലും കെ.കേളപ്പന്‍, പി. കൃഷ്ണപിള്ള,എ.കെ.ഗോപാലന്‍ തുടങ്ങി പല സവര്‍ണരും പങ്കെടുത്തു. അവരുടെ കൂട്ടത്തിലും ഇ.എം.എസ് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നു തന്നെയല്ല,അദ്ദേഹത്തിന് സത്യഗ്രഹത്തോട് അനുഭാവമേ ഉണ്ടയിരുന്നില്ല.
ഇ.എ൦.എസ് അന്ന് 22 വയസ്സുളള യുവാവായിരുന്നു. അന്നത്തെ മനോഭാവം അദ്ദേഹം “ആത്മകഥ”യിൽ ഇങ്ങനെ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു: “…ക്ഷേത്രത്തിനകത്തെ അന്തരീക്ഷത്തില്‍ അസഹ്യമായൊന്നും അന്നെനിക്കു തോന്നിയില്ലെങ്കില്‍ അതില്‍ അദ്ഭുതമില്ലല്ലോ. സ്കൂളിലും കോളെജുകളിലും ചേര്‍ന്നു പഠിക്കുക;വിവാഹ സമ്പ്രദായത്തിലും കുടുംബവ്യവസ്ഥയിലും മറ്റും ചില പരിഷ്കാരങ്ങള്‍ വരുത്തുക,ദൈനംദിന ജീവിതത്തില്‍ അയിത്താചാരങ്ങള്‍ക്കുള്ള കര്‍ക്കശത്വം കുറയ്ക്കുക മുതലായവ മാത്രമേ പുരോഗമന ചിന്താഗതിയുടെ ഭാഗമായി ഞാനന്നു കണ്ടിരുന്നുള്ളൂ; ജാതിവുവസ്ഥയാകെ തകര്‍ക്കുകയെന്ന ആശയം വേരൂന്നിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.ദേവാരാധന, ക്ഷേത്ര കര്‍മങ്ങള്‍,ഇവയെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന പ്രമാണ ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍, ആചാര നടപടികള്‍ മുതലായവയുടെ കാര്യത്തില്‍ പുരോഗമനത്തിന്റേതായ സമീപനം എനിക്കന്നില്ലായിരുന്നു.”
മുപ്പതുകളുടെ മധ്യത്തില്‍ ജാതിരഹിതമായ ഒരു സമൂഹം കെട്ടിപ്പടുക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യം വി.ടി.ഭട്ടതിരിപ്പാടുള്‍പ്പെടെയുള്ള പുരോഗമന ചിന്താഗതിക്കാരായ നമ്പൂതിരി സമുദായാംഗങ്ങള്‍ സ്വീകരിച്ചു. മിശ്രവിവാഹം, ‌ജാതിമത ഭേദം കൂടാതെ ഒന്നിച്ചുള്ള താമസം തുടങ്ങിയ പരിപാടികളില്‍ക്കൂടി ഈ ലക്ഷ്യം നേടാനാവുമെന്നവര്‍ കരുതി.ജാതി വൃവസ്ഥയാകെ തകര്‍ക്കുകയെന്ന ആശയം ഇ.എം.എസ്സില്‍ അന്നും വേരൂന്നിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. അദ്ദേഹം വി.ടിയുടെ പ്രസ്ഥാനത്തില്‍ ചേര്‍ന്നില്ല.
കേരളത്തിലെ ഇടതുപക്ഷ പ്രസ്ഥാനത്തില്‍ മൂന്നു ധാരകള്‍ ഒന്നു ചേര്‍ന്നതായി കാണാം. ഒന്ന് ,സാമൂഹ്യ വിപ്ളവ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അനുഭവ സമ്പത്തുണ്ടായിരുന്നവര്‍ (ഇവരില്‍ പി. കൃഷ്ണപിള്ളയും എ.കെ. ജിയും ഉള്‍പ്പെടും); രണ്ട്,സവര്‍ണ പരിഷ്കരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങളില്‍ക്കൂടി വന്നവര്‍(ഇവരില്‍ ഇ.എം.എസ് ഉള്‍പ്പെടും.)മൂന്ന്, സാമൂഹ്യപ്രശ്നങ്ങളുമായി ഒരുവിധത്തിലു൦ പരിചയപ്പെടാതെ രാഷ്ട്രീയത്തിലിറങ്ങിയവര്‍ (ബഹുഭൂരിപക്ഷം മാര്‍ക്സിസ്റ്റുകളും ഈ വിഭാഗത്തില്‍പ്പെടും). ഒന്നാമത്തെ വിഭാഗം അപ്രത്യക്ഷമായതോടെ സാമൂഹ്യ പ്രശ്നങ്ങളുടെ പ്രസക്തി പൂര്‍ണമായും മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയുന്നവര്‍ പ്രസ്ഥാനത്തിലില്ലാതായി.
ശ്രീനാരായണന്റെ സന്ദേശങ്ങളെ വസ്തുനിഷ്ഠമായി വിലയിരുത്താന്‍ ഇ.എം.എസ്സിനു കഴിയുന്നില്ല.സമഗ്രമായ സാമൂഹ്യ വിപ്ളവമായിരുന്നു ശ്രീനാരായണന്റെ ലക്ഷ്യം.വിദ്യാഭ്യാസ൦,ആരോഗ്യം, സമ്പദ് വ്യവസ്ഥ എന്നിങ്ങനെ വിവിധ തുറകളില്‍ സാമൂഹ്യ പുരോഗതിക്ക് അദ്ദേഹം പാതകള്‍ വെട്ടിത്തുറന്നു. കേരളത്തില്‍ കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടി രൂപം കൊള്ളുന്നതിനു മുന്‍പുതന്നെ ശ്രീനാരായണീയര്‍ തൊഴിലാളികളെ ട്രേഡ് യൂണിയനടിസ്ഥാനത്തില്‍ സംഘടിപ്പിച്ചു.
1888ലെ അരുവിപ്പുറം ക്ഷേത്ര പ്രതിഷ്ഠയെത്തുടര്‍ന്ന് പല ക്ഷേത്രങ്ങളും സ്ഥാപിച്ച ശ്രീനാരായണന്‍ 1917ല്‍, ‘ഇനി ക്ഷേത്ര നിര്‍മാണത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കരുതെ ‘ന്ന് ഉപദേശിച്ചു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “ക്ഷേത്രം ജാതിവൃത്യാസത്തെ അധികമാക്കുന്നു. ഇനി ജനങ്ങള്‍ക്കു വിദ്യാഭ്യാസം കൊടുപ്പാന്‍ ശ്രമിക്കണം. അവര്‍ക്ക് അറിവുണ്ടാകട്ടെ. അതുതന്നെയാണ് അവരെ നന്നാക്കുവാനുളള മരുന്ന്.”
കെ. അയ്യപ്പന്റെ സഹോദര സംഘത്തിന് ഒരു സന്ദേശം ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോള്‍ ശ്രീനാരായണന്‍ എഴുതിക്കൊടുത്തു: “മനുഷ്യരുടെ മതം, വേഷം, ഭാഷ മുതലായവ എങ്ങനെയിരുന്നാലും അവരുടെ ജാതി ഒന്നായതുകൊണ്ട് അന്യോന്യം വിവാഹവും പന്തിഭോജനവും ചെയ്യുന്നതിനു യാതൊരു ദോഷവുമില്ല.”
തികച്ചു൦ ഫ്യൂഡല്‍ രീതിയിലുള്ള വ്യവസ്ഥ നിലനിന്നിരുന്ന കാലത്ത് സാമൂഹ്യ‌ പരിഷ്കരണത്തിലേര്‍പ്പെട്ടിരുന്ന തന്റെ അനുയായികള്‍ക്ക് ശ്രീനാരായണഗുരു നല്‍കിയ നിര്‍ദേശങ്ങളില്‍, കൃഷി,കച്ചവടം,കൈത്തൊഴില്‍ ഇവ അഭിവൃദ്ധിപ്പെടുത്തുന്നതിനും മിതവ്യയം പരിശിലീക്കുന്നതിനും സ്ത്രീ-പുരുഷന്മാരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുവാനും ആവശ്യപ്പെട്ടു. ആവശ്യമുള്ള ദിക്കുകളില്‍ വൃവസായശാലകള്‍ ഏര്‍പ്പെടുത്തുവാനും ശാസ്ത്രീയ രീതിയില്‍ വൃവസായം പഠി പ്പിക്കുവാനും അദ്ദേഹം ഉപദേശിച്ചു.ഇത് 1905-ലായിരുന്നു. ഏതാണ്ട് നാല്പതുവര്‍ഷത്തിനുശേഷം ഇ.എം.എസ് യോഗക്ഷേമ സഭയിൽ ചെയ്ത അധ്യക്ഷപ്രസംഗത്തില്‍ ഇതേ ആശയങ്ങള്‍ കാണാം.ഇവയേക്കാള്‍ വിപുലവും ഉയര്‍ന്നതും പുരോഗമനപരവുമായ ഒന്നും അതില്‍ കാണാനുമില്ല.
ശ്രീനാരായണന്റെ ഉപദേശങ്ങള്‍ ചെവിക്കൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചില അനുയായികള്‍ വൃവസായങ്ങളാരംഭിച്ചതും (ഇവരില്‍ ആലുവായില്‍ ഓടുനിര്‍മാണശാല തുടങ്ങിയ മഹാകവി കുമാരനാശാന്‍ ഉള്‍പ്പെടുന്നു) മറ്റു ചിലര്‍ തൊഴിലാളികളെ സംഘടിപ്പിച്ചതും.
(ഇ.എം.എസ് ഈഴവ ബൂര്‍ഷ്വാ എന്നു വിശേഷിപ്പിച്ച എം.കെ.രാഘവന്‍ ഈ പരമ്പരയിൽ പെടുന്നു).
വിശാലവു൦ സമഗ്രവുമായ ശ്രീനാരായണ പ്രസ്ഥാനവുമായി തുലനം ചെയ്യുമ്പോള്‍ അതിന്റെ വളര്‍ച്ചയെത്തിയ രൂപമെന്ന് ഇ.എം.എസ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന ഇടതുപക്ഷ പ്രസ്ഥാനം സങ്കുചിതമാണ്. കഴിഞ്ഞ അറുപതു കൊല്ലത്തിലേറെയൂ൦ അത് “ഇക്കണോമിസ”ത്തിന്റെ ഇടുങ്ങിയ ചട്ടക്കൂട്ടിലൊതുങ്ങി നിന്നു.ഇ.എം.എസ് ഉള്‍പ്പെടെ പല കമ്യൂണിസ്റ്റ് ബുദ്ധിജീവികളും ഈ കാലഘട്ടത്തില്‍ സാഹിത്യ-സാംസ്കാരിക മണ്ഡലങ്ങളില്‍ വൃവഹരിച്ച കാര്യം വിസ്മരിക്കുന്നില്ല. ആ ഇടപെടലുകള്‍ രാഷ്ട്രീയ താത്പര്യങ്ങള്‍ മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോകുക എന്ന പരിമിത ലക്ഷ്യത്തോടെ നടത്തിയവയായിരുന്നു. അധികാരം എന്ന രാഷ്ട്രീയ ലക്ഷ്യത്തിന് പ്രത്യക്ഷത്തില്‍ പ്രയോജനകരമല്ലാത്ത ഒരു പരിഷ്കാരത്തിലും ഇടതുപക്ഷ നേതൃത്വത്തിനു താത്പര്യമുണ്ടായിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് തൊഴിലാളികള്‍ക്കിടയിലുള്ള വിവാഹ ധൂര്‍ത്ത്, സ്വര്‍ണപ്രേമം തുടങ്ങിയവയെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്താന്‍ അത് ഒന്നും ചെയ്യാത്തത്.
വികസനം, സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യ൦, വിദ്യാഭ്യാസം തുടങ്ങിയവ ഇ.എം.എസ് ഇപ്പോള്‍ മാര്‍ക്സിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയുടെ അജണ്ടയില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. അറുപതുകൊല്ലം വര്‍ഗ സമരം നടത്തിയ ശേഷമാണ് അദ്ദേഹവും കൂട്ടരും ഈ വിഷയങ്ങളുടെ പ്രാധാന്യം മനസ്സിലാക്കിയത്. അദ്ദേഹം ഇടുങ്ങിയതും താണതും എന്നു പുച്ഛിക്കുന്ന ശ്രീനാരായണ പ്രസ്ഥാനം ഇവയുടെ പ്രാധാന്യം ഒരു നൂറ്റാണ്ടു മുന്‍പു മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു.
ശ്രീനാരായണന്റെ മാനവികതയും ഇ.എം.എസ് ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കുന്ന വര്‍ഗമൌലികതയും തമ്മിലുള്ള അന്തരം മദ്യവൃവസായത്തൊഴിലാളികളുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ വ്യത്യസ്ത സങ്കല്പങ്ങളില്‍ പ്രതിഫലിക്കുന്നു.
“മദ്യം വിഷമാണ്; അതുണ്ടാക്കരുത്,കൊടുക്കരുത്, കുടിക്കരുത്” എന്നു ശ്രീനാരായണന്‍ നിര്‍ദേശിച്ചു.
“ചെത്തുകാരന്റെ ദേഹം നാറും,തുണി നാറും, വീടു നാറും,അവന്‍ തൊട്ടതെല്ലാം നാറും” അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. മറ്റ് ഉപജീവനമാര്‍ഗമില്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ് ചെത്തുകാര്‍ ആ തൊഴിലില്‍ തുടരുന്നതെന്ന് ഒരാള്‍
ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചപ്പോള്‍ ‘ചെത്തിനുള്ള കത്തിയില്‍നിന്നു നാലു ക്ഷൌരക്കത്തികളുണ്ടാക്കി മാനമായി ജീവിക്കാം’ എന്നദ്ദേഹം അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. ചെത്തുകാരെ ആ തൊഴിലില്‍ തളച്ചിടുന്ന സമീപനമാണ് ഇ.എ൦.എസ് ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളുടേത്.ക്ഷേമനിധിയില്‍ക്കൂടി ഉണ്ടായിട്ടുള്ള നേട്ടം ചെത്തുകാരായി തുടരുന്നതില്‍ അവര്‍ക്കു സ്ഥാപിത താത്പര്യമുണ്ടാക്കുന്നു. ചെത്തുകാര്‍ക്ക് മറ്റെന്തെങ്കിലും മാന്യമായ തൊഴില്‍ നല്‍കുന്നതിനു സമ്മര്‍ദം ചെലുത്തുന്നതിനു പകരം,അവരുടെ തൊഴില്‍ സംരക്ഷിക്കുവാന്‍ മദ്യവ്യവസായം നിലനിറുത്തണമെന്ന് ഇ.എം.എസ് വാദിക്കുന്നു.
ചെത്തുകാരെ മനുഷ്യനാക്കുവാന്‍ വെമ്പല്‍ കൊണ്ട ശ്രീനാരായണന്റെ സമീപനത്തെ നികൃഷ്ടമെന്നും ചെത്തുകാരനെ ചെത്തുകാരനാക്കി നിലനിര്‍ത്തുവാനുള്ള ഇ.എം.എസ്സിന്റെ വര്‍ഗ സമീപനം ഉല്‍കൃഷ്ടമെന്നും പറയാനുള്ള ചങ്കൂറ്റം എനിക്കില്ല.
വര്‍ഗം മിഥ്യയും ജാതി യാഥാര്‍ഥ്യവുമാണെങ്കില്‍ എന്‍.ഡി.പിയുടെയും എസ്.ആര്‍.പി യുടെയും എസ്.എന്‍.ഡി.പിയുടെയും ഗൗരിയമ്മയുടെയുമൊക്കെ സ്ഥിതി, എന്തുകൊണ്ടു ദയനീയമായിരിക്കുന്നു?
ഇതാണ് ഇ.എം.എസ് എന്റെ നേര്‍ക്കു തൊടുത്തു വിടുന്ന ഒരു ചോദ്യം . ജാതീയത തകരുകയും വര്‍ഗസമരം വളരുകയും ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവരുടെയൊക്കെ സ്ഥിതി ദയനീയമായിരിക്കുന്നതെന്നാണല്ലോ അദ്ദേഹം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.അങ്ങനെയാണെങ്കില്‍, മുസ്ലിം ലീഗിന്റെയും കേരള കോണ്‍ഗ്രസിന്റെയും സ്ഥിതി അത്ര ദയനീയമല്ലാത്തതെന്തുകൊണ്ടാണ്?
മൂന്നര ദശാബ്ദംമുന്‍പ് ഏതാണ്ട് ഒറ്റയ്ക്കു പോരാടി അധികാരത്തിലേറാന്‍ കഴിഞ്ഞ കമ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന് ഇന്ന് മുന്നണിയുടെ പൊയ്ക്കാലുകളില്‍ നില്‍ക്കേണ്ടി വന്നിരിക്കുന്നതെന്തുകൊണ്ടാണ്?
ഇ.എം.എസ്സും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുയായികളും സാങ്കല്പിക വര്‍ഗ ശത്രുക്കള്‍ക്കെതിരേ പോരാടിക്കൊണ്ടിരുന്ന കാലഘട്ടത്തില്‍ ഏതാണ്ട് അസ്തപ്രായമായിരുന്ന ജാതിമേധാവിത്വം വീണ്ടും ശക്തിപ്രാപിച്ച് തിരിച്ചുവരവു നടത്തി എന്ന വസ്തുത ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുക മാത്രമാണ് ഈ ലേഖകന്‍ ചെയ്തത്.ഇതിന്, അദ്ദേഹം ദേശാഭിമാനിയില്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ,അസൂയാര്‍ഹമായ ചങ്കൂറ്റമൊന്നും വേണ്ട; ബൌദ്ധിക സത്യസന്ധതയൊന്നു മാത്രം മതി.

  • കലാകൌമുദി വാരിക 1995 മേയ് 28

Friday, November 17, 2017

തോമസ്‌ ചാണ്ടി സംഭവം നമ്മോട് പറയുന്നത്

ബി.ആര്‍.പി. ഭാസ്കര്‍                                                                                                                                          മാധ്യമം

രാഷ്ട്രീയ കേരളത്തിന്റെ ജീര്‍ണ്ണമുഖം വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടും പാര്‍ട്ടി സെക്രട്ടറി എന്ന നിലയിലുളള പ്രവര്‍ത്തനത്തിലൂടെ അതിശക്തനെന്നു പേരെടുത്ത മുഖ്യമന്ത്രി പിണറായി വിജയന്റെ പ്രതിച്ഛായ തകര്‍ത്തു കൊണ്ടുമാണ് ഗതാഗത മന്ത്രി തോമസ്‌ ചാണ്ടി പടിയിറങ്ങിയത്. ആദ്യ വര്ഷം തന്നെ ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാരെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിലെ പരാജയം  പിണറായിയുടെ ദൌര്‍ബല്യം വെളിപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. ഒരു കൊച്ചു പാര്‍ട്ടിയുടെ പ്രതിനിധിയായി എട്ടു മാസം മുമ്പ് മന്ത്രിയായ തോമസ്‌ ചാണ്ടിയുടെ മുന്നില്‍ തീര്‍ത്തും നിസ്സഹായനായി അദ്ദേഹം നില്‍ക്കുന്ന കാഴ്ചയാണ് കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളില്‍ നാം കണ്ടത്.

ആലപ്പുഴയ്ക്കടുത്തുള്ള തോമസ്‌ ചാണ്ടിയുടെ റിസോര്‍ട്ട് നിര്‍മ്മിച്ചത് തീരദേശ സംരക്ഷണ നിയമങ്ങള്‍ ലംഘിച്ചുകൊണ്ടാണെന്ന വാര്‍ത്ത മൂന്നു മാസം മുമ്പ് പുറത്തു വന്നപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം അത് നിഷേധിച്ചു.  ആരോപണം തെളിയിച്ചാല്‍ മന്ത്രിപദം രാജിവെച്ച് വീട്ടില്‍ പോകാമെന്നും അദ്ദേഹം നിയമസഭയില്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചു. തുടര്‍ന്നുള്ള ദിവസങ്ങളില്‍ മാധ്യമങ്ങള്‍ ഒന്നിന് പിറകെ ഒന്നായി നിരവധി തെളിവുകള്‍ ഹാജരാക്കിയതിന്റെ ഫലമായാണ് അദ്ദേഹത്തിനു സ്ഥാനമൊഴിയേണ്ടി വന്നത്.

പിണറായി മന്ത്രിസഭയില്‍ നാഷണല്‍ കോണ്ഗ്രസ് പാര്ട്ടിയുടെ പ്രതിനിധി ആയിരുന്ന എ.കെ. ശശീന്ദ്രന്‍ ടെലിവിഷന്‍ കെണിയില്‍ പെട്ട് രാജി വെക്കാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതനായപ്പോള്‍ ആ പാര്‍ട്ടിയുടെ അവശേഷിക്കുന്ന എം.എല്‍.എ എന്ന നിലയിലാണ് തോമസ്‌ ചാണ്ടിക്ക് മന്ത്രിയാകാന്‍ അവസരം ലഭിച്ചത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുവൈത്തിലെ ചെയ്തികളെ കുറിച്ച് നാട്ടില്‍ പരന്നിട്ടുള്ള കഥകള്‍ വെച്ചു നോക്കുമ്പോള്‍ ഒരു കക്ഷി അദ്ദേഹത്തെ എം.എല്‍.എ ആക്കാന്‍ തുനിയരുതായിരുന്നു. പക്ഷെ പണമുണ്ടെങ്കില്‍ എന്തും നേടാനാവുന്ന കാലത്താണല്ലോ നാം ജീവിക്കുന്നത്. അദ്ദേഹം നിയമസഭാംഗമായി, അവസരം വന്നപ്പോള്‍ മന്ത്രിപദത്തിനായി അവകാശവാദം ഉന്നയിക്കുകയും ചെയ്തു.   

കഴിഞ്ഞ എല്‍.ഡി.എഫ് ഭരണകാലത്ത് ഒരംഗം മാത്രമുള്ള കക്ഷികള്‍ക്ക് മന്ത്രിസഭയില്‍ പ്രാതിനിധ്യം നിഷേധിച്ച് സി.പി.എം മാതൃക കാട്ടിയിരുന്നു. ശശീന്ദ്രന്‍ പുറത്തായപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം ആരോപണവിമുക്തനായി തിരിച്ചുവരുന്നതു വരെ എന്‍.സി.പിയുടെ മന്ത്രിസഭയിലെ സ്ഥാനം ഒഴിച്ചിടാന്‍ പിണറായി തീരുമാനിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ ആ പാര്‍ട്ടി അതിനു  വഴങ്ങുമായിരുന്നു. കാരണം സി.പി.എമ്മിനെക്കൊണ്ട് അനഭിലഷണീയനായ ഒരാളെ മന്ത്രിസഭയില്‍ എടുപ്പിക്കാന്‍ കഴിവുള്ള പാര്‍ട്ടിയല്ല അത്. പക്ഷെ സി.പി.എമ്മോ മുഖ്യമന്ത്രിയോ തോമസ്‌ ചാണ്ടിയെ അനഭിലഷണീയനായി കണ്ടില്ല. അവരുടെ ഇടതുപക്ഷ സ്വഭാവം ദുര്‍ബലമായതുകൊണ്ടാണ് അങ്ങനെ സംഭവിച്ചത്.

ഗുരുതരമായ ആരോപണങ്ങളുടെ ഫലമായി ഒരു മന്ത്രി സംശയത്തിന്റെ നിഴലിലായാല്‍ അന്വേഷണം നടത്തി സല്പേര് വീണ്ടെടുക്കുന്നതുവരെ മാറി നില്‍ക്കുന്ന രീതി നമ്മുടെ ജനാധിപത്യ വ്യവസ്ഥയില്‍ ആദ്യ കാലത്തുണ്ടായിരുന്നു. ധാര്‍മ്മികമൂല്യങ്ങള്‍ ഇടിഞ്ഞതോടെ സല്പേര് പൊതുജീവിതത്തില്‍ ആവശ്യമുള്ള ഒന്നല്ലെന്നായി. തോമസ്‌ ചാണ്ടി സംഭവം രാഷ്ട്രീയ കേരളത്തിന്റെ ധാര്‍മ്മിക നിലവാരം കൂടുതല്‍ താഴ്ത്തിയിരിക്കുന്നു.

മാധ്യമങ്ങള്‍ തോമസ്‌ ചാണ്ടി വിഷയത്തില്‍ തുടര്ച്ചയായി നടത്തിയ അന്വേഷണത്തിനിടയില്‍ സ്വാധീനമുള്ളവര്‍ എങ്ങനെയാണ് നിയമത്തെ അട്ടിമറിക്കുന്നതെന്ന്‍ മനസിലാക്കുവാന്‍ സഹായിക്കുന്ന നിരവധി വസ്തുതകള്‍ പുറത്തു വരികയുണ്ടായി. അത്തരക്കാരെ വഴിവിട്ടു സഹായിക്കാന്‍ തയ്യാറുള്ള ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാരുണ്ട്. അവരുടെ ചെയ്തികള്‍ അന്വേഷണവിധേയമാകുമ്പോള്‍ ഫയലുകള്‍ അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നു. ഇതൊക്കെ സംഭവിക്കുമെന്ന് അറിയാവുന്നതുകൊണ്ടാണ് ആരോപണ വിധേയര്‍ "തെളിയിക്കൂ,  തെളിയിക്കൂ" എന്നു വിളിച്ചു  കൂവുന്നത്. സത്യസന്ധരും ദു:സ്സ്വാധീനത്തിനു വഴങ്ങാത്തവരുമായ ഉദ്യോസ്ഥരുമുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് കൂടിയാണ് തോമസ്‌ ചാണ്ടിക്ക് ഒടുവില്‍ പുറത്തേയ്ക്ക് പോകേണ്ടി വന്നത്.    
നിയമലംഘനം സംബന്ധിച്ച തെളിവുകള്‍ പുറത്തു വന്നപ്പോള്‍ പ്രതിരോധം തീര്‍ക്കാനിറങ്ങിയ സി.പി.എം അനുകൂലികള്‍ അതൊക്കെ തോമസ്‌ ചാണ്ടി മന്ത്രിയാകുന്നതിനു മുമ്പ് നടന്ന കാര്യങ്ങളാണെന്ന് വാദിക്കുകയുണ്ടായി. മന്ത്രിപദവി ദുരുപയോഗം ചെയ്തല്ല നിയമലഘനം നടത്തിയതെന്നത് കുറ്റകൃത്യത്തിന്റെ ഗൌരവം കുറയ്ക്കുന്നില്ല. മന്ത്രിസഭയില്‍ നിന്നുള്ള രാജിയോടെ -– പത്രങ്ങളുടെ ഭാഷയില്‍, ഒഴിപ്പിക്കലോടെ--- പൂര്‍വകാല ചെയ്തികള്‍ക്ക് തോമസ്‌ ചാണ്ടി രാഷ്രീയമായി വില നല്കിയിരിക്കുന്നു. പക്ഷെ കുറ്റകൃത്യങ്ങള്‍ അതോടെ ഇല്ലാതാകുന്നില്ല. പുറത്തു വന്നിട്ടുള്ള നിയമലംഘനങ്ങള്‍ക്ക്  നിയമങ്ങള്‍ അനുശാസിക്കുന്ന വില ഇനിയും നല്‍കേണ്ടതുണ്ട്. അതിനായി നടപടികള്‍ ആരംഭിക്കാനുള്ള ചുമതല സര്‍ക്കാരിനുണ്ട്. നിയമലംഘനങ്ങള്‍ക്ക് കൂട്ടുനിന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാര്‍ക്കെതിരെയും നടപടികളുണ്ടാകണം.

ഇനിയും നിയമലംഘനം നടത്തുമെന്ന്‍ എല്‍.ഡി.എഫിന്റെ ജനജാഗ്രതാ യാത്രയില്‍ പങ്കെടുത്തപ്പോള്‍ തോമസ്‌ ചാണ്ടി പറയുകയുണ്ടായി. മന്ത്രിപദം നഷ്ടപ്പെട്ടശേഷം അദ്ദേഹം അത് ആവര്‍ത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. അതൊരു വെല്ലുവിളിയാണ്. അത് നേരിടാനുള്ള ചങ്കൂറ്റം സര്‍ക്കാരിനുണ്ടാകണം.

തോമസ്‌ ചാണ്ടിയുടെ കായല്‍ നികത്തല്‍ പ്രതിപക്ഷം നിയമസഭയില്‍ ഉയര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ പിണറായി വിജയന്‍ അദ്ദേഹം നിയമലംഘനം നടത്തിയിട്ടില്ലെന്ന്‍ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുകയുണ്ടായി. ഇത്തരത്തില്‍ പ്രശ്നങ്ങളെ മുന്‍ വിധികളോടെ സമീപിക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ രീതി മറ്റ് ചില അവസരങ്ങളിലും പ്രകടമായിട്ടുണ്ട്. നടിയെ ആക്രമിച്ച സംഭവമാണ് ഇതിലൊന്ന്. പള്‍സര്‍ സുനി പിടിയിലായപ്പോള്‍ കുറ്റകൃത്യം അയാള്‍ ആസൂത്രണം ചെയ്തതാണെന്നും പിന്നില്‍ ഗൂഡാലോചനയില്ലെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഏതെങ്കിലും പോലീസുദ്യോഗസ്ഥന്‍ അങ്ങനെ  പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ തന്നെയും പ്രാഥമിക ഘട്ടത്തിലിരിക്കുന്ന അന്വേഷണത്തിന്റെ ഗതിയെ സ്വാധീക്കാനിടയുള്ളതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം ഒരു പരസ്യപ്രസ്താവന ചെയ്യരുതായിരുന്നു.
പുതുവൈപ്പിനില്‍ ഇന്ത്യന്‍ ഓയില്‍ പദ്ധതിക്കും  മുക്കത്ത് ഗെയില്‍ പദ്ധതിക്കും എതിരെ സ്ഥലവാസികള്‍ നടത്തുന്ന സമാധാനപരമായ സമരങ്ങളെ അടിച്ചമര്‍ത്താന്‍  പോലീസിനെ വിട്ടപ്പോഴും, വസ്തുതകള്‍ ശരിയായി മനസിലാക്കാതെ, ഈവിധം മുന്‍ വിധിയോടെയുള്ള പ്രസ്താവനകള്‍ അദ്ദേഹം നടത്തിയിരുന്നു. സര്‍ക്കാര്‍ നിയോഗിച്ച ഉദ്യോഗസ്ഥരടങ്ങുന്ന സമിതികള്‍ പഠനം നടത്തി നല്‍കിയ റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍  നാട്ടുകാരുടെ പരാതികളില്‍ കഴമ്പുണ്ടെന്നു വ്യക്തമാക്കുന്നവയാണ്. ഇതെല്ലാം അദ്ദേഹം ജനായത്ത രീതികള്‍ ഇനിയും സ്വായത്തമാക്കേണ്ടി യിരിക്കുന്നു എന്ന് കാണിക്കുന്നു. (മാധ്യമം, നവംബര്‍ 17, 2017)

Thursday, November 9, 2017

കായല്‍ ചാണ്ടിയെ മറയ്ക്കാന്‍  സോളാര്‍ ചാണ്ടി?

ബി.ആര്‍.പി. ഭാസ്കര്‍ 
ജനശക്തി

ഗതാഗത മന്ത്രി തോമസ്‌ ചാണ്ടിയുടെ ആലപ്പുഴയിലെ റിസോര്‍ട്ടിനുവേണ്ടി നടത്തിയ കായല്‍ നികത്തലുള്‍പ്പെടെയുള്ള ക്രമക്കേടുകളുടെ കഥ മാധ്യമങ്ങള്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് നിരവധി ആഴ്ചകളായി. അതു സംബന്ധിച്ച് ഒരുപാട് കാര്യങ്ങള്‍ പുറത്തുകൊണ്ടു വന്ന ടിവി ചാനലിന്റെ ആപ്പീസിനു നേരെ ചെറിയ തോതിലുള്ള ഒരാക്രമണവുമുണ്ടായി. ഇതൊന്നും തന്റെ  ഇടപെടല്‍ ആവശ്യപ്പെടുന്ന വിഷയങ്ങളായി മുഖ്യമന്ത്രി പിണറായി വിജയന്‍ കണ്ടില്ല. മാത്രമല്ല എതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള ഒരന്വേഷണം നടത്താതെ തന്നെ ആരോപണങ്ങള്‍ രാഷ്ട്രീയ പ്രേരിതമാണെന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം തോമസ്‌ ചാണ്ടിക്ക് പൂര്‍ണ്ണ സംരക്ഷണം നല്‍കി.

ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടി സര്‍ക്കാരിനെ  ഉലച്ച സോളാര്‍ കുംഭകോണം സംബന്ധിച്ച ജസ്റ്റിസ് ജി. ശിവരാജന്‍ കമ്മിഷന്റെ റിപ്പോര്‍ട്ട് വന്നപ്പോള്‍ വ്യത്യസ്തനാമൊരു മുഖ്യനെ നാം കണ്ടു. റിപ്പോര്‍ട്ട് അദ്ദേഹം ഉടന്‍ മന്ത്രിസഭയുടെ മുന്നില്‍ വെച്ചു. കമ്മിഷന്‍ വിശദമായി പരിശോധിച്ചതും അല്ലാത്തതുമായ വിഷയങ്ങളില്‍ നടപടിയെടുക്കാന്‍  മന്ത്രിസഭ തീരുമാനിച്ചു. മന്ത്രിസഭ അന്നത്തെ മുഖ്യമന്ത്രി ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടിക്കും മറ്റനവധി കോണ്ഗ്രസ് നേതാക്കള്‍ക്കുമെതിരായ അഴിമതി ആരോപണങ്ങള്‍ വിജിലന്‍സ് വകുപ്പിനും ലൈംഗികപീഡനാരോപണങ്ങള്‍ പോലീസ് വകുപ്പിനും വിട്ടു.

മുഖ്യമന്ത്രിയെന്ന നിലയില്‍ പിണറായി വിജയന്‍ എടുത്ത ആദ്യ തീരുമാനങ്ങളിലൊന്നു തന്റെ മുന്‍ഗാമികള്‍ ചെയ്തതുപോലെ മന്ത്രിസഭാ തീരുമാനങ്ങള്‍ ഉടന്‍ പത്രസമ്മേളനം വിളിച്ച് മാധ്യമ പ്രവര്ത്തകരെ അറിയിക്കേണ്ടെന്നായിരുന്നു. ബന്ധപ്പെട്ട വകുപ്പുകള്‍ അവ സംബന്ധിച്ച ഉത്തരവുകള്‍ ഇറക്കുമ്പോള്‍ മാധ്യമങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞാല്‍ മതി എന്ന് അദ്ദേഹം പറയുകയും ചെയ്തു. പക്ഷെ വിഷയം അഴിമതിയും സ്ത്രീപീഡനവും ആരോപണവിധേയര്‍ യു.ഡി.എഫ് നേതാക്കളുമാകുമ്പോള്‍ എങ്ങനെ വെച്ചുതാമസിപ്പിക്കും? മാനേജരുടെ യുക്തംപോലെ പ്രോഗ്രാം ഭേദഗതി ചെയ്തുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം പത്രസമ്മേളനം വിളിച്ച് വാര്‍ത്ത ചൂടോടെ നല്‍കി. അതേസമയം കമ്മിഷന്‍ റിപ്പോര്‍ട്ടില്‍ എന്തൊക്കെയുണ്ടെന്നു തല്‍ക്കാലം ആരും അറിയേണ്ടെന്നും മുഖ്യമന്ത്രി തീരുമാനിച്ചു.

നിയമപ്രകാരം കമ്മിഷന്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് അതിന്മേല്‍ എടുത്ത നടപടികള്‍ സംബന്ധിച്ച വിവരവുമായി ആറു മാസത്തിനുള്ളില്‍ നിയമസഭയില്‍ വെക്കണം. ഈ നിബന്ധന കൃത്യമായി പാലിക്കപ്പെടാറില്ല. എന്നാല്‍ ഈ റിപ്പോര്‍ട്ട് ആറു മാസത്തിനകം സഭയില്‍ വെക്കുമെന്ന് സര്‍ക്കാര്‍ അറിയിച്ചു. റിപ്പോര്‍ട്ടിന്മേല്‍ നടപടി പ്രഖ്യാപിച്ച സ്ഥിതിക്ക് അതിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണം വൈകിപ്പിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല. ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടി റിപ്പോര്‍ട്ടിന്റെ കോപ്പി ആവശ്യപ്പെട്ടു. തങ്ങള്‍ക്കെതിരെ നടപടിയെടുക്കുന്നതിന് സര്‍ക്കാര്‍ ആശ്രയിക്കുന്ന റിപ്പോര്‍ട്ടിന്റെ ഉള്ളടക്കം അറിയാനുള്ള അവകാശം കോണ്ഗ്രസ് നേതാക്കള്‍ക്കുണ്ടെന്നു സര്‍ക്കാരിനെ നിയമോപദേശകര്‍ ബോധ്യപ്പെടുത്തി. അങ്ങനെ റിപ്പോര്‍ട്ട് മേശമേല്‍ വെക്കാനായി ഒരു ദിവസത്തേക്ക് നിയമസഭാ സമ്മേളനം വിളിക്കാന്‍ തീരുമാനമായി.

ഏകദേശം മൂന്നു കൊല്ലം പണിയെടുത്ത് ജ.ശിവരാജന്‍ തയ്യാറാക്കിയ റിപ്പോര്‍ട്ടിന്റെ ഉള്ളടക്കം ലഭ്യമല്ലെങ്കിലും അതില്‍ വലിയ പ്രതീക്ഷ അര്‍പ്പിക്കാന്‍ സാഹചര്യങ്ങള്‍ അനുവദിക്കുന്നില്ല. സരിതയും രാധാകൃഷ്ണനും അവരുടെ അഭിഭാഷകനായിരുന്ന ഫെനി ബാലകൃഷ്ണനും കമ്മിഷനെ കുറെ വട്ടം ചുറ്റിച്ചു. ഇതിലൊരാളുടെ വാക്ക് കേട്ട് കമ്മിഷന്‍ രസകരമായ കാഴ്ചകളുള്ള ഒരു ടേപ്പ് കണ്ടെത്താന്‍ പോലീസിനെ കോയമ്പത്തൂര്‍ക്ക് അയച്ചു. ചാനലുകള്‍ ക്യാമറകളുമായി പിന്നാലെ കൂടി. ഒന്നും കണ്ടെത്താനായില്ല. എല്ലാവരും പരിഹാസ്യരായി.

സരിത എഴുതിയതും സംഭ്രമജനകമായ വിവരങ്ങളടങ്ങിയതെന്നു കരുതപ്പെടുന്നതുമായ ഒരു കത്ത് ഏറെക്കാലം മാധ്യമങ്ങള്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്തിരുന്നു. കമ്മിഷന്‍ പല തവണ ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടും സരിത കത്ത് ഹാജരാക്കിയില്ല. ഒടുവില്‍ ഒരു ചാനല്‍ ഹാജരാക്കിയ കത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ കമ്മിഷന്‍ നല്‍കിയ ശുപാര്‍ശയാണ് കോണ്ഗ്രസ് നേതാക്കള്‍ക്കെതിരെ ലൈംഗികപീഡന കേസുകള്‍ക്ക് സര്‍ക്കാര്‍ ആശ്രയിക്കുന്നത്. സരിത കത്ത് എഴുതിയത് പോലീസ് കസ്റ്റഡിയില്‍ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഒരു കോടതിയും അതില്‍ പറയുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ മുഖവിലയ്ക്കെടുക്കില്ല. നിരവധി വ്യത്യസ്ത ഭാഷ്യങ്ങളുള്ള ഒരു കത്താണത്. കോണ്ഗ്രസ് നേതാക്കള്‍ ഇടപെട്ട് 22പേജുണ്ടായിരുന്ന കത്ത് രണ്ടു പേജായി ചുരുക്കിയെന്നു പാര്‍ട്ടി സെക്രട്ടറി ആയിരിക്കെ പിണറായി ഒരു പ്രസ്താവനയില്‍ ആരോപിച്ചിരുന്നു. ആ കത്ത് കോടതിയില്‍ നിലനില്‍ക്കില്ലെന്നു മനസിലാക്കിയതുകൊണ്ടാകണം പത്രസമ്മേളനം നടത്തി അന്വേഷണം പ്രഖ്യാപിച്ചശേഷം സരിത പുതിയ പരാതി എഴുതി മുഖ്യമന്ത്രിക്ക് നല്‍കിയത്.     

കമ്മിഷന്‍ റിപ്പോര്‍ട്ടിന്റെയോ സര്‍ക്കാര്‍ പിന്നീട് എഴുതി വാങ്ങിയ പരാതിയുടെയോ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ഒരു കോടതി ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടിയെയും മറ്റും സ്ത്രീപീഡനത്തിനു ശിക്ഷിക്കാനുള്ള സാധ്യത ഇപ്പോഴുമില്ല. പൊതുജനശ്രദ്ധ തല്‍ക്കാലത്തേക്കു തോമസ്‌ ചാണ്ടിയില്‍ നിന്ന് ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടിയിലേക്ക് മാറ്റാനാകുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിലാകണം ഉപദേശകന്‍ ഇപ്പോള്‍ കൈക്കൊണ്ട നടപടികള്‍ മുഖ്യമന്ത്രിക്ക്  ഉപദേശിച്ചുകൊടുത്തത്. (ജനശക്തി, നവംബര്‍ 1-15, 2017)

Thursday, October 26, 2017

അറിയരുത്, ഒന്നും

ബി.ആര്‍.പി. ഭാസ്കര്‍


കട്ടുതിന്നുകയുമില്ല, തിന്നാന്‍ ആരെയും അനുവദിക്കുകയുമില്ല എന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ടാണ് നരേന്ദ്ര മോദി നിരവധി അഴിമതി ആരോപണങ്ങളില്‍ കുടുങ്ങിയ യു.പി.എ സര്‍ക്കാരിനെ 2014ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ നേരിട്ടതും തോല്പിച്ചതും. അധികാരത്തില്‍ മൂന്നര കൊല്ലം പിന്നിടുമ്പോള്‍ തന്റെ സര്‍ക്കാര്‍ ഒരു അഴിമതി ആരോപണവും നേരിടുന്നില്ലെന്ന്‍ അദ്ദേഹത്തിനു ഒരുപക്ഷെ പറയാനാകും. പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ ഭരണം അഴിമതിരഹിതമാണെന്ന് സര്‍ക്കാരുമായി ഇടപെടുന്ന എത്രപേര്‍ സ്വന്തം അനുഭവത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തില്‍ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തും? അടുത്ത കാലത്ത് മാധ്യമങ്ങളില്‍ വന്ന വാര്‍ത്തകള്‍ പരിശോധിച്ചാല്‍ രാജ്യത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലും അഴിമതിക്കഥകളില്‍ ബി.ജെ.പി. നേതാക്കളുടെ പേരുകള്‍ ഉയര്‍ന്നു വന്നതായി കാണാം. രണ്ടാം യു.പി.എ സര്‍ക്കാരിന് പേരുദോഷമുണ്ടാക്കിയ അഴിമതികളൊക്കെ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഒന്നാം സര്‍ക്കാരിന്റെ കാലത്ത് നടന്നവയായിരുന്നു. അവ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നതില്‍ നിര്‍ണ്ണായകമായത് കമ്പ്ട്രോളര്‍ ആന്‍ഡ് ഓഡിറ്റര്‍ ജനറല്‍ (സി.എ.ജി) എന്ന ഔദ്യോഗിക സംവിധാനത്തിന്റെ കണ്ടെത്തലുകളാണ്. ഔദ്യോഗിക റിപ്പോര്‍ട്ടുകളിലൂടെ വസ്തുതകള്‍ പുറത്തു വരാന്‍ പലപ്പോഴും സമയമെടുക്കും.

പേടിക്കുന്ന പോതുസേവകര്‍ 

ഇപ്പോള്‍ പൌരന്മാര്‍ക്ക് വിവരാവകാശ നിയമം ഉപയോഗിച്ച് വിവരം ശേഖരിക്കാനും അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ അഴിമതി നടത്തിയവര്‍ക്കെതിരെ നിയമനടപടികളെടുക്കാനും കഴിയും. ഈ സാധ്യത ബി.ജെ.പി ഭയക്കുന്നുവെന്ന് മഹാരാഷ്ട്ര സര്‍ക്കാര്‍ കഴിഞ്ഞ കൊല്ലവും രാജസ്ഥാന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ കഴിഞ്ഞ മാസവും പ്രാബല്യത്തില്‍ കൊണ്ടുവന്ന നിയമങ്ങളില്‍ നിന്ന്‍ വായിച്ചെടുക്കാം.

രണ്ട് സംസ്ഥാനങ്ങളിലെയും പുതിയ നിയമങ്ങള്‍ ക്രിമിനല്‍ നടപടിക്രമ ചട്ടത്തിനുള്ള (സിആര്‍.പി.സി) ഭേദഗതികളാണ്. ആ നിയമത്തിലെ 197ആം വകുപ്പ് പൊതുസേവകര്‍ (public servants)ജഡ്ജിമാര്‍, മജിസ്ട്രേട്ടുമാര്‍ എന്നിവര്‍ക്കെതിരെ സര്‍ക്കാരിന്റെ മുന്‍കൂട്ടിയുള്ള അനുവാദം കൂടാതെ പ്രോസിക്യൂഷന്‍ നടപടികള്‍ എടുക്കാന്‍ പാടില്ലെന്ന് നിഷ്കര്ഷിക്കുന്നുണ്ട്. മന്ത്രിമാരും സര്‍ക്കാരില്‍ നിന്ന് ശമ്പളമോ പ്രതിഫലമോ ലഭിക്കുന്ന മറ്റ് രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്‍ത്തകരും പൊതുസേവകരുടെ നിര്‍വചനത്തില്‍ പെടുന്നു. പ്രോസിക്യൂഷന് അനുമതി നിഷേധിച്ചുകൊണ്ട് ആരോപണങ്ങള്‍ നേരിടുന്ന രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളെസംരക്ഷിക്കുന്ന സമീപനമാണ് സര്‍ക്കാരുകള്‍ പൊതുവെ പിന്തുടരുന്നത്. ഈ പ്രവണത കണക്കിലെടുത്ത്, കോഴവാങ്ങല്‍ നിയമപരമായ പ്രവര്‍ത്തനത്തിന്റെ ഭാഗമല്ലാത്തതുകൊണ്ട് അഴിമതി ആരോപണം നേരിടുന്നവര്ക്കെതിരെ കീഴ്കോടതികള്‍ക്ക് സര്‍ക്കാര്‍ അനുമതി കൂടാതെ നടപടി എടുക്കാമെന്ന് സുപ്രീം കോടതി വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.  

അഴിമതി മൂടിവെക്കാന്‍ ഒരു നിയമം 

കേന്ദ്ര നിയമപ്രകാരം സര്‍ക്കാര്‍ അനുമതി പൊതുസേവകരെ പ്രോസിക്യൂട്ട് ചെയ്യുന്നതിന് മാത്രമാണെങ്കില്‍ സംസ്ഥാന ഭേദഗതികള്‍ ഒരുപടി കൂടി കടന്നു അവര്ക്കെതിരായ ആരോപണങ്ങളില്‍ അന്വേഷണം നടത്താനും സര്‍ക്കാര്‍ അനുമതി വേണമെന്ന് വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നു. ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ആനുകൂല്യം ഇപ്പോള്‍ സേവനമനുഷ്ടിക്കുന്നവര്‍ക്കു മാത്രമല്ല വിരമിച്ചവര്‍ക്കും ലഭ്യമാണ്. അന്വേഷണത്തിന് സര്‍ക്കാര്‍ അനുമതി നല്‍കുന്നതുവരെ ആരോപണ വിധേയനായ പൊതുസേവകന്റെ പേര്, മേല്‍വിലാസം, ഫോട്ടോ, കുടുംബത്തെ സംബന്ധിക്കുന്ന വിവരങ്ങള്‍ എന്നിവ അച്ചടിക്കുന്നതും പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതും രണ്ടു വര്ഷം തടവു വരെ നല്‍കാവുന്ന കുറ്റമാക്കിക്കൊണ്ട് രാജസ്ഥാനിലെ ഭേദഗതി മാധ്യമങ്ങളുടെ പ്രവര്‍ത്തനം നേരിട്ട് തടസപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് വ്യക്തമായും അഴിമതി മൂടിവെക്കാനുള്ള ഒരു നിയമമാണ്. 

തീരുമാനങ്ങള്‍ അനിശ്ചിതമായി വൈകിപ്പിക്കുന്ന ഒരു രീതി നമ്മുടെ സര്‍ക്കാരുകള്‍ക്കുണ്ട്. അന്വേഷണത്തിനു അനുമതി തേടുമ്പോള്‍ 90  ദിവസത്തിനകം മറുപടി ലഭിച്ചില്ലെങ്കില്‍ അനുമതി നല്‍കിയതായി കണക്കാക്കാമെന്ന വ്യവസ്ഥ മാത്രമാണ് അല്പം ആശ്വാസം നല്‍കുന്ന ഒന്ന്. മന്ത്രിമാരുള്‍പ്പെടെ പല ബി.ജെ.പി. നേതാക്കളും ഗുരുതരമായ ആരോപണങ്ങള്‍ നേരിടുന്ന ഘട്ടത്തിലാണ് മഹാരാഷ്ട്രയും രാജസ്ഥാനും ഈവിധത്തില്‍ സിആര്‍പിസി ഭേദഗതി ചെയ്തത്. രാജസ്ഥാന്‍ മുഖ്യമന്ത്രിക്കെതിരെ അഴിമതി ആരോപണം ഉന്നയിച്ചിട്ടുള്ളവരില്‍ മുതിര്‍ന്ന ബി.ജെ.പി എം.എല്‍.എ ആയ ഘനശ്യാം തിവാരിയും ഉള്‍പ്പെടുന്നു,

രണ്ടു സര്‍ക്കാരുകളും നിയമം ഭേദഗതി ചെയ്ത രീതിയും അതിനോടു ജനങ്ങളുടെ ഭാഗത്തു നിന്നുണ്ടായ പ്രതികരണവും ജനാധിപത്യ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാവിയെ കുറിച്ച് ഗൌരവപൂര്‍ണ്ണമായ പരിചിന്തനം ആവശ്യപ്പെടുന്നു. മഹാരാഷ്ട്ര നിയമസഭ ബില്‍ പാസാക്കുന്ന ഘട്ടത്തില്‍ കാര്യമായ എതിര്‍പ്പൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഓര്‍ഡിനന്‍സ് വഴിയാണ് രാജസ്ഥാന്‍ നിയമം ഭേദഗതി ചെയ്തത്. സെപ്തംബര്‍ ആറിനു ഓര്‍ഡിനന്‍സ് ഇറക്കിയ വിവരം സര്‍ക്കാര്‍ ഏതാനും ആഴ്ച്ചക്കാലം രഹസ്യമാക്കി വെച്ചു. പുതിയ നിയമ വ്യവസ്ഥകള്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ബില്ല് കഴിഞ്ഞയാഴ്ച പുറത്തു വന്നപ്പോഴാണ് മാധ്യമങ്ങള്‍ പോലും ഓര്‍ഡിനന്‍സിനെ കുറിച്ച് അറിയുന്നത്. പ്രതിഷേധത്തെ തുടര്‍ന്ന് തല്‍ക്കാലം സെലക്ട്‌ കമ്മിറ്റിക്ക് വിട്ടിരിക്കുകയാണ് ബില്‍. 

ബി.ജെ.പി. അദ്ധ്യക്ഷന്‍ അമിത് ഷായുടെ മകന്‍റെ കമ്പനിയുടെ സംശയാസ്പദമായ ഇടപാടുകള്‍ സംബന്ധിച്ച വിവരം പുറത്തു കൊണ്ടു വന്ന 'ദ വയര്‍' എന്ന ഓണ്‍ലയിന്‍ മാധ്യമത്തെ ആ കമ്പനിയെ കുറിച്ച് കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നത് വിലക്കിക്കൊണ്ട് അഹമ്മദാബാദിലെ ഒരു മജിസ്ട്രേട്ട് കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഉത്തരവ് പുറപ്പെടുവിക്കുകയുണ്ടായി. എതിര്‍കക്ഷിക്ക് എന്ത് പറയാനുണ്ടെന്ന് ചോദിക്കുക പോലും ചെയ്യാതെയാണ് കോടതി ഇടക്കാല ഉത്തരവിട്ടത്. പരാതിക്ക് ആസ്പദമായ റിപ്പോര്‍ട്ട് വായിക്കുന്ന, സാമാന്യബുദ്ധിയുള്ള ആര്‍ക്കും അങ്ങനെയൊരു മുന്‍‌കൂര്‍ തടയല്‍ ആവശ്യമായിരുന്നില്ലെന്നു ബോധ്യമാകും. റിപ്പോര്‍ട്ട് പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിനു മുന്പ് അതില്‍ പ്രതിപാദിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ച് ഷായുടെ മകനു എന്ത് പറയാനുണ്ടെന്ന് 'ദ വയര്‍' അന്വേഷിച്ചിരുന്നു. റിപ്പോര്‍ട്ട് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ശേഷവും കമ്പനിക്ക് പറയാനുള്ളത് പ്രസിദ്ധീകരിക്കാനുള്ള സന്നദ്ധത അറിയിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ആ അവസരങ്ങള്‍ പ്രയോജനപ്പെടുത്താതെ മാധ്യമത്തിനെതിരെ നൂറു കോടി രൂപയുടെ നഷ്ടപരിഹാരം ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ട് നോട്ടീസയച്ചതില്‍നിന്നും ഷാപുത്രന് എന്തൊ ഒളിപ്പിക്കാനുണ്ടെന്നാണ് കരുതേണ്ടത്. 

പിടി മാധ്യമങ്ങളുടെ കഴുത്തില്‍

'ദ വയര്‍' മേല്‍കോടതിയെ സമീപിക്കുമ്പോള്‍ മജിസ്ട്രേട്ടിന്റെ ഉത്തരവ് റദ്ദ്‌ ചെയ്യപ്പെടാനാണ് സാധ്യത. മാനനഷ്ടക്കേസും നിലനില്‍ക്കാനിടയില്ല. പക്ഷെ കോടതി നടപടികള്‍ പണവും സമയവും നഷ്ടപ്പെടുത്തുമെന്നതുകൊണ്ട് ധനശേഷിയുള്ളവര്‍ക്ക് ഇത്തരം വ്യവഹാരങ്ങള്‍ ഉപയോഗിച്ച് സാമ്പത്തിക പരാധീനതകളുള്ള മാധ്യമങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്താന്‍ കഴിയും.   

അടിയന്തിരാവസ്ഥക്കാലത്തെ അനുഭവത്തിനുശേഷം പത്രസ്വാതന്ത്ര്യം സംരക്ഷിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയെ കുറിച്ച് രാജ്യത്തെ ജനങ്ങള്‍ക്കും മാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്കും നല്ല ബോധ്യമുണ്ടായിരുന്നു. മാധ്യമങ്ങളുടെ മേല്‍ നിയന്ത്രണങ്ങള്‍ ഏര്‍പ്പെടുത്തുന്നതിന് നിയമമുണ്ടാക്കാന്‍ കേന്ദ്രത്തില്‍ രാജീവ് ഗാന്ധിയും ബീഹാറില്‍ ജഗന്നാഥ് മിശ്രയും ശ്രമിച്ചപ്പോള്‍ അവര്‍ ശക്തമായി എതിര്‍ത്തു.  അതിന്റെ ഫലമായി ഇരുവര്‍ക്കും ആ പരിപാടി ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടി വന്നു. മാധ്യമസ്വാതന്ത്ര്യത്തിനെതിരായ നീക്കങ്ങളോട് ശക്തിയായി പ്രതികരിക്കാന്‍ പൊതുജനങ്ങള്‍ ഇപ്പോള്‍ തയ്യാറാകുന്നില്ലെങ്കില്‍ അതിന്റെ അര്‍ത്ഥം മാധ്യമങ്ങള്‍ അവരില്‍ നിന്നു അകന്നിരിക്കുന്നുവെന്നാണ്. അതിന്റെ കാരണങ്ങള്‍ കണ്ടെത്തി പരിഹരിക്കാനുള്ള ചുമതല മാധ്യമങ്ങള്‍ക്കുണ്ട്‌. (മാതൃഭൂമി, ഒക്ടോബര്‍ 26, 2017)

Thursday, October 5, 2017

മലയാള പത്രപ്രവര്‍ത്തനത്തിന്‍റെ ഭാവി മുന്‍കൂട്ടി കണ്ട മനീഷി

ഏതാണ്ട് 70 കൊല്ലം മുമ്പാണ് “പത്രമീമാംസ” എന്ന പുസ്തകം ആദ്യം വായിച്ചത്. തകഴിയുടെ “തോട്ടിയുടെ മകന്‍”, കേശവദേവിന്‍റെ “ഓടയില്‍ നിന്ന്” എന്നിവക്കൊപ്പം അച്ഛന്‍ വാങ്ങിക്കൊണ്ടു വന്ന പുസ്തകങ്ങളില്‍ ഒന്നായിരുന്നു അത്.

 പദ്യരൂപത്തിലുള്ള കൃതിയായിരുന്നു “പത്രമീമാംസ. ടിപണ്യാ ച സഹ”. ഗ്രന്ഥകര്‍ത്താവ്: അര്‍പ്പുതസ്വാമി. 

ഓരോ പദ്യത്തിനുമൊപ്പം ഗദ്യത്തില്‍ അര്‍ത്ഥം കൊടുത്തിരുന്നു. ചിലതിനു കീഴില്‍ വിശദീകരണങ്ങളും ഉദാഹരണങ്ങളും. പത്രപ്രവര്‍ത്തനം തൊഴിലായി സ്വീകരിക്കുന്നതിനെ കുറിച്ച് ഞാന്‍ അക്കാലത്ത് ചിന്തിച്ചിട്ടുപോലുമില്ല. പക്ഷെ പത്രം വായിക്കുന്ന ശീലം തുടങ്ങിയിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് താല്പര്യപൂര്‍വം അത് വായിച്ചു.

പത്രമീമാംസയുടെ നര്‍മ്മഭാവമാണ് എന്നെ ആകര്‍ഷിച്ചത്.

“മൂട്ടാധിവാസോത്തമം കാലൊന്നറ്റ കസേരതന്നിലമരും” പത്രാധിപരെ അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ് അര്‍പ്പുതസ്വാമി തുടങ്ങുന്നത്. കാലറ്റ കസേരയിലിരിക്കുന്ന പത്രാധിപരെ ഇന്നു എവിടെയും കാണാനാകില്ല. എന്നാല്‍ അര്‍പ്പുതസ്വാമി വിവരിക്കുന്ന പത്രപ്രവര്‍ത്തനശൈലി നമുക്ക് തിരിച്ചറിയാനാകും.

പത്രത്തിന് പേരിടുന്നത് മുതല്‍ പ്രചാരം വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള തന്ത്രങ്ങള്‍ വരെ പല കാര്യങ്ങളും അര്‍പ്പുതസ്വാമി ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നു. പത്രങ്ങള്‍ക്കു സ്ത്രീനാമം അത്യുത്തമം എന്നദ്ദേഹം പറയുന്നു. പത്രാധിപരുടെ ഭാര്യയുടെയോ മകളുടെയോ പേരാകാമെന്നു ടിപ്പണിയില്‍ വിശദീകരിക്കുന്നു.

അക്കാലത്ത് കൊച്ചിയില്‍ നിന്ന് ഗോമതി എന്ന പേരില്‍ ഒരു സായാഹ്ന പത്രം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്നു. അതിന്‍റെ  പത്രാധിപരുടെ ഭാര്യയുടെയോ മകളുടെയോ പേരു ഗോമതി എന്നായിരുന്നോ എന്നറിയില്ല. ഏതായാലും പത്രം ആ പേര് സ്വീകരിച്ചത് കേരളത്തെ സൂചിപ്പിക്കാനാണ്. ഓരോ അക്ഷരത്തിന്‍റെയും ഉള്ളില്‍ അത് ഏതു പ്രദേശത്തെ  സൂചിപ്പിക്കുന്നു എന്ന് വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു. ഗോ എന്നാല്‍ ഗോശ്രീനാട്, മ എന്നാല്‍ മലബാര്‍, തി എന്നാല്‍ തിരുവിതാംകൂര്‍.

ഇന്ന്‍ നമുക്ക് പരിചിതമായ സെലിബ്രിറ്റി ന്യൂസ് പ്രചാരം വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കാനുള്ള മാര്‍ഗമായി അര്‍പ്പുതസ്വാമി നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്നു. ടിപ്പണിയില്‍ അത്തരം വാര്‍ത്തയുടെ ഒരുദാഹരണവുമുണ്ട്. തലക്കെട്ട്‌: ദന്തധാവന മഹാമഹം. ഒരു ജനപ്രിയന്‍ കാലത്ത് പല്ല് തേയ്ക്കുന്നതിന്‍റെ വിവരണമാണത്.

പ്രചാരം വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിന് അര്‍പ്പുതസ്വാമി ഉപദേശിക്കുന്ന മറ്റൊരു തന്ത്രം കൌതുക വാര്‍ത്തകളാണ്. അതിനു നല്‍കുന്ന ഒരുദാഹരണം കാര്‍ത്തികപ്പള്ളിക്ക് സമീപമുള്ള ഒരു വീട്ടിലെ പൊന്മുട്ടയിടുന്ന താറാവാണ്.

വിദേശത്തു നിന്നുള്ള വാര്‍ത്തകളും ഉദാഹരണമായി നല്‍കുന്നുണ്ട്. അതിലൊന്ന് ഇറ്റലിയില്‍ നിന്നാണ്. അവിടെ ഒരു പേപ്പട്ടി ഒരു പാര്‍ലമെന്റ് അംഗത്തെ കടിച്ചു. അയാള്‍ പിന്നീട് ഒരു പശുവിനെ കടിച്ചു. പശു ചിലപ്പോള്‍ പട്ടിയെപ്പോലെ കുരയ്ക്കുകയും ചിലപ്പോള്‍ പാര്‍ലമെന്റ് അംഗത്തെപ്പോലെ പ്രസംഗിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പേ പിടിച്ച അംഗത്തിന്‍റെ സ്ഥാനത്തേക്ക് പശുവിനെ നോമിനേറ്റ് ചെയ്യുന്ന കാര്യം അധികൃതര്‍ പരിഗണിക്കുന്നു എന്നതാണു വാര്‍ത്ത.

എന്നെ ഏറ്റവുമധികം ചിരിപ്പിച്ച കൌതുക വാര്‍ത്ത ആഫ്രിക്കന്‍ വനാന്തരങ്ങളില്‍ യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്ന ഒരു സംഘത്തെ കാണാതായത് സംബന്ധിച്ചതാണ്. അവര്‍ തപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഭൂമദ്ധ്യരേഖയില്‍ ഓര്‍ക്കാതെ ചവിട്ടുകയും തല്‍ക്ഷണം ചാമ്പലാവുകയുമായിരുന്നത്രേ!  

പത്രാധിപര്‍ക്ക് “ആടിനെ പട്ടിയാക്കാന്‍ മോടി കൂടുന്ന പാടവം” വേണമെന്ന് അര്‍പ്പുതസ്വാമി നിരീക്ഷിക്കുന്നു. ആ ആശയം ഒരു കാര്‍ട്ടൂണിലൂടെയും അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിക്കുന്നു. മേയുന്ന ആടിനെ നോക്കി പത്രാധിപര്‍ പടം വരയ്ക്കുകയാണ്. കടലാസില്‍ തെളിയുന്ന രൂപം പട്ടിയുടേത്!

അര്‍പ്പുതസ്വാമി ഒരു തൂലികാനാമമാണെന്നു അന്ന് തന്നെ ഞാന്‍ മനസിലാക്കിയിരുന്നു. പത്തിരുപതു കൊല്ലങ്ങള്‍ക്കുശേഷം പേട്രിയട്ട് പത്രത്തില്‍ സഹപ്രവര്‍ത്തകനായിരുന്ന രവീന്ദ്ര നാഥ് ആണ് ആ പേരില്‍ എഴുതിയത് തൃശ്ശൂരിലെ ഒരു വക്കീലാണെന്നു പറഞ്ഞു തന്നത് (രവീന്ദ്ര നാഥ് പിന്നീട് ദ വീക്ക് വാരികയില്‍ 
അസിസ്റ്റന്റ് എഡിറ്ററും കോളമിസ്റ്റുമായി പ്രവര്‍ത്തിച്ചു.)

അര്‍പ്പുതസ്വാമിയെ കുറിച്ച് keralaliterature.com എന്ന വെബ്സൈറ്റ് കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ നല്‍കുന്നു. പേര്: രാമപ്പൊതുവാള്‍ അമ്പാടി. തൂലികാനാമം: അര്‍പ്പുതസ്വാമി. ജനനം: 25.4.1903. തൃശ്ശൂര്‍ ജില്ലാ കോടതിയില്‍ വക്കീല്‍, രാഷ്ട്രീയ സാമുദായിക പ്രവര്‍ത്തനം, കാര്ട്ടൂണിസ്റ്റ്, പത്രപ്രവര്‍ത്തനം. കൃതികള്‍: ഹാസാങ്കുരംഅഹമ്മതിപത്രമീമാംസസര്‍ദാര്‍ പണിക്കരുടെ സാഹിത്യ സപര്യ തുടങ്ങിയവ.

രാമപ്പൊതുവാളിന്‍റെ പത്രപ്രവര്ത്തന ജീവിതത്തെ കുറിച്ച് എനിക്ക് ഒരറിവുമില്ല. ഇന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോള്‍ അദ്ദേഹം എഴുതിയത് അന്നത്തെ പത്രപ്രവര്‍ത്തനത്തേക്കാള്‍ ഇന്നത്തെ പത്രപ്രവര്‍ത്തനത്തെക്കുറിച്ചായിരുന്നു എന്ന് തോന്നുന്നു.

കോണ്ഗ്രസ് അടുത്ത തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെ കാണേണ്ടത് വീണ്ടും അധികാരത്തില്‍ വരാനുള്ള അവസരമായല്ല, നഷ്ടപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജനാധിപത്യത്തെയും മതനിരപേക്ഷതയെയും വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള അവസരമായാണ്. 

കോണ്ഗ്രസിന്റെ മാത്രം ആവശ്യമല്ല ജനാധിപത്യം 

ബി.ആര്‍.പിഭാസ്കര്‍


പാകിസ്ഥാന്‍ പ്രദേശത്തെ ഭരണം പ്രത്യേക മുസ്ലിം രാഷ്ട്രം ആവശ്യപ്പെട്ട മുസ്ലിം ലീഗിനും അവശിഷ്ട ഇന്ത്യയുടെ ഭരണം സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിന്‌ നേതൃത്വം നല്‍കിയ കോണ്‍ഗ്രസിനും കൈമാറിക്കൊണ്ടാണ് ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍ 1947ല്‍ ഉപഭൂഖണ്ഡം വിട്ടത്. കോണ്ഗ്രസിനുള്ളിലായിരുന്ന സോഷ്യലിസ്റ്റുകളും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകളും അതിനല്പം മുമ്പു പ്രത്യേക കക്ഷികളായി പ്രവര്ത്തിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. കൊല ചെയ്യപ്പെടുന്നതിന് മൂന്നു ദിവസം മുമ്പ് എഴുതിയ ഒരു കുറിപ്പില്‍ കോണ്ഗ്രസിന്‍റെ ആവശ്യം  കഴിഞ്ഞെന്നും ഇനി അത് ലോക് (ജന) സേവക സംഘമായി രൂപാന്തരപ്പെടണമെന്നും മഹാത്മാ ഗാന്ധി അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. ആ സങ്കല്‍പം അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം കൊല്ലപ്പെട്ടു.

നാല് കൊല്ലത്തിനുള്ളില്‍ നടന്ന ആദ്യ പൊതുതിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ പ്രധാനമന്ത്രി ജവാഹര്‍ലാല്‍ നെഹ്രുവിന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ മത്സരിച്ച കോണ്ഗ്രസ് കേന്ദ്രത്തിലും സംസ്ഥാനങ്ങളിലും അധികാരം നേടി. രാഷ്ട്രീയരംഗം ശിഥിലമായിരുന്നതുകൊണ്ട് 45 ശതമാനത്തിനു താഴെ വോട്ടുകൊണ്ട് –- അതായത് ഭൂരിപക്ഷം ജനങ്ങളുടെ പിന്തുണ കൂടാതെ –- കോണ്ഗ്രസിനു ലോക് സഭയില്‍ വലിയ ഭൂരിപക്ഷം നേടാനായി. കാലക്രമത്തില്‍ കോണ്ഗ്രസിന്റെ ശക്തി ക്ഷയിച്ചെങ്കിലും ഏറെ കാലം അതിനെ വെല്ലുവിളിക്കാന്‍ കെല്പുള്ള ഒരു ദേശീയകക്ഷി ഉണ്ടായില്ല. അടിയന്തിരാവസ്ഥ ക്കാലത്ത് ഇന്ദിരാ ഗാന്ധി വൈകി നടത്തിയ തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ ജയപ്രകാശ് നാരായണന്‍റെ കാര്‍മ്മികത്വത്തില്‍ വിവധ കക്ഷികള്‍ ലയിച്ചുണ്ടായ ജനതാ പാര്‍ട്ടിക്ക്  (41.3%വോട്ട് )  ആദ്യമായി കോണ്ഗ്രസിനെ  (34.5%) മറികടന്നു അധികാരത്തിലേറാനായി. എന്നാല്‍ ജനതാ കൂട്ടുകെട്ട് പെട്ടെന്ന് തകര്‍ന്നു. മൂന്നു കൊല്ലത്തിനുശേഷം നടന്ന തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ ജനതാ പാര്‍ട്ടിക്ക് 19.0% വോട്ടേ കിട്ടിയുള്ളൂ. കോണ്ഗ്രസ് 42.7% വോട്ടു നേടി അധികാരം തിരിച്ചുപിടിച്ചു.

ആദ്യ തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ കോണ്ഗ്രസ് കഴിഞ്ഞാല്‍ ഏറ്റവുമധികം വോട്ടു നേടിയത് ജയപ്രകാശ് നാരായണന്‍റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയാണ്. അതിന്‍റെ ജനപിന്തുണ രാജ്യമൊട്ടുക്ക് നേര്‍ത്ത് വ്യാപിച്ചു കിടക്കുകയായിരുന്നു. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ പാര്ട്ടിയുടെ പിന്തുണ ചിലയിടങ്ങളില്‍ സാന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട് അതിന് സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ സീറ്റുകള്‍ നേടി ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിപക്ഷകക്ഷിയാകാനായി. തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞയുടന്‍ സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാര്ട്ടിയും ജെ.ബി. കൃപലാനിയുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ കോണ്ഗ്രസ് വിട്ടവര്‍ രൂപീകരിച്ച കിസാന്‍ മസ്ദൂര്‍ പ്രജാ പാര്‍ട്ടിയും ലയിച്ചു. അങ്ങനെയുണ്ടായ പ്രജാ സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിക്കും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയെ മറികടന്നു പ്രധാന പ്രതിപക്ഷകക്ഷിയാകാനായില്ല. കോണ്ഗ്രസും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയും പിന്നീട് പല  പിളര്പ്പുകള്‍ കണ്ടു. ഇടയ്ക്ക് ചില കൂടിച്ചേരലുകളും ഉണ്ടായി. ആ കാലഘട്ടത്തില്‍ കാര്യമായ മാറ്റമില്ലാതെ തുടര്‍ന്ന ഏക കക്ഷി സ്വാതന്ത്ര്യപ്രാപ്തിക്കുശേഷം രാഷ്ട്രീയസ്വയംസേവക് സംഘ് മുന്‍കൈയെടുത്ത് രൂപീകരിച്ച .ജനസംഘം ആയിരുന്നു. ജനതാ പാര്‍ട്ടി ഉണ്ടായപ്പോള്‍ അത് അതിന്റെ ഭാഗമായി. ജനസംഘം അംഗങ്ങളുടെ ആര്‍.എസ്.എസ് ബന്ധമായിരുന്നു ജനതാ പാര്‍ട്ടിയുടെ പിളര്‍പ്പിലേക്ക് നയിച്ചത്. അവര്‍ പിന്‍വാങ്ങി ഭാരതീയ ജനതാ പാര്‍ട്ടി എന്ന പേരില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചപ്പോള്‍ നേരത്തെ ജനസംഘത്തിന്റെ ഭാഗമല്ലായിരുന്ന ചിലരും അവരോടോപ്പം കൂടി.

കോണ്ഗ്രസിന്‍റെ ശക്തി ക്ഷയിച്ച ഘട്ടത്തില്‍ ഒരു മതനിരപേക്ഷ കക്ഷിക്കും ദേശീയ ബദലായി വളരാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. അവയുടെ സ്വാധീനം ഏതാനും സംസ്ഥാനങ്ങളിലായി ചുരുങ്ങുകയാണുണ്ടായത്. ഭാരതീയ ജനതാ പാര്‍ട്ടി മാത്രമാണ് ആ കാലഘട്ടത്തില്‍ വളര്‍ന്ന ദേശീയ കക്ഷി. ചില വലിയ സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ മേല്കൈ ഉണ്ടായിരുന്നതു കൊണ്ട് 1999ല്‍  ബി.ജെ.പിക്ക്   (വോട്ടു 23.8%%, സീറ്റ്    182)   കൂടുതല്‍ ജനപിന്തുണയുണ്ടായിരുന്ന കോണ്ഗ്രസിനേക്കാള്‍ (വോട്ടു  28.3%, സീറ്റ്  114)  മികച്ച പ്രകടനം കാഴ്ചവെക്കാനായി. അതോടെ ഇടതുപക്ഷത്തിന്‍റെ, കൃത്യമായി പറഞ്ഞാല്‍ സി.പി.ഐ (എം) ജനറല്‍ സെക്രട്ടറി ആയിരുന്ന ഹര്കൃഷന്‍ സിംഗ് സൂര്‍ജിതിന്റെ, ശ്രമഫലമായി ഇടയ്ക്ക് വിജയകരമായി പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ട “കോണ്ഗ്രസിതര, ബിജെപിയിതര” സര്‍ക്കാര്‍ എന്ന ആശയം അപ്രസക്തമായി. ഇരുപതില്‍ പരം ചെറിയ ദേശീയ കക്ഷികളും പ്രാദേശിക കക്ഷികളും അതുവരെ വര്‍ഗീയ കക്ഷിയെന്ന നിലയില്‍ മാറ്റി നിര്‍ത്തപ്പെട്ടിരുന്ന ബി.ജെ.പിയുമായി സഹകരിക്കാന്‍ തയ്യാറാവുകയും കേന്ദ്രത്തില്‍ എ.ബി. വാജ്പേയിയുടെ  നേതൃത്വത്തില്‍ കൂട്ടുമന്ത്രിസഭ നിലവില്‍ വരികയും ചെയ്തു. അഞ്ചു കൊല്ലത്തിനുശേഷം നടന്ന തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ കോണ്ഗ്രസിന് വോട്ടുവിഹിതത്തിലും സീറ്റിന്‍റെ എണ്ണത്തിലും ഒരു നേരിയ മുന്‍‌തൂക്കം ലഭിച്ചു. അതോടെ കൊണ്‍ഗ്രസിന് നിരവധി ചെറിയ കക്ഷികളുടെ പിന്തുണ സംഘടിപ്പിച്ചുകൊണ്ടു കൂട്ടുമന്ത്രിസഭ ഉണ്ടാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞു. ബി.ജെ.പിയുടെ തിരിച്ചുവരവ് തടയാനായി ഇടതുപക്ഷം കോണ്ഗ്രസ് നയിക്കുന്ന സര്‍ക്കാരിനെ പുറത്തു നിന്നു പിന്തുണക്കാന്‍ തയ്യാറായി. പ്രധാനമന്ത്രി മന്‍മോഹന്‍ സിംഗ് അമേരിക്കയുമായി ആണവകരാര്‍ ഉണ്ടാക്കിയത് ഇടതുപക്ഷത്തെ, പ്രത്യേകിച്ച് സി.പി.ഐ (എം) ജനറല്‍ സെക്രട്ടറി പ്രകാശ് കാരാട്ടിനെ, ചൊടിപ്പിച്ചു. ഇടതുകക്ഷികള്‍ മന്‍മോഹന്‍ സിംഗ് സര്‍ക്കാരിനുള്ള പിന്തുണ പിന്‍വലിച്ചു. പക്ഷെ സര്‍ക്കാരിന് മറ്റ് ചെറിയ കക്ഷികളുടെ സഹായത്തോടെ കാലാവധി പൂര്‍ത്തിയാക്കാനും അടുത്ത തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ അനുകൂല വിധി സമ്പാദിക്കാനും കഴിഞ്ഞു.

പത്ത് കൊല്ലത്തെ ഭരണത്തിനിടയില്‍ നിരവധി അഴിമതി ആരോപണങ്ങള്‍ കേട്ട കോണ്ഗ്രസ് നയിക്കുന്ന സഖ്യത്തെയാണ് നരേന്ദ്ര മോദിയുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ ബി.ജെ.പി. 2014ല്‍ തോല്പിച്ചത്. വെറും 31.2% വോട്ടു കൊണ്ട് ബി.ജെ.പി 282 സീറ്റോടെ ലോക് സഭയില്‍ ഭൂരിപക്ഷം നേടി. ആ വിജയം അതിനെ രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും വലിയ കക്ഷിയാക്കി. കോണ്ഗ്രസിന്‍റെ വോട്ടുവിഹിതം 18.3%  ആയി കൂപ്പുകുത്തി. അതിന്‍റെ ലോക് സഭയിലെ അംഗബലം 44 ആയി ഇടിഞ്ഞതിനാല് പ്രതിപക്ഷ കക്ഷിയായി അംഗീകാരം നേടാന്‍ പോലും ആയില്ല. കഴിഞ്ഞ മൂന്നു കൊല്ലക്കാലത്ത് നടന്ന ഉപതിരഞ്ഞെടുപ്പുകളുടെയും നിയമസഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളുടെയും ഫലങ്ങള്‍ കോണ്ഗ്രസിന്‍റെ ജനപിന്തുണയില്‍ വലിയ മാറ്റങ്ങള്‍ പിന്നീടുണ്ടായെന്ന സൂചനയൊന്നും നല്‍കുന്നില്ല. തമിഴ് നാട്, പശ്ചിമ ബംഗാള്‍, ഉത്തര്‍ പ്രദേശ്‌, ബീഹാര്‍ എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ 1967നും  1990നും ഇടയ്ക്കാണ് കോണ്ഗ്രസിനു അധികാരം നഷ്ടപ്പെട്ടത്. ഈ വലിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിലൊന്നും ഒരു തിരിച്ചുവരവ് സ്വപ്നം കാണാന്‍ പോലും കഴിയാത്ത അവസ്ഥയിലാണതിപ്പോള്‍.  ഈ സാഹചര്യത്തില്‍ ദേശീയതലത്തില്‍ തിരിച്ചുവരാനുള്ള കഴിവ് അതിനുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യം അസ്ഥാനത്തല്ല.

മോദി പ്രധാനമന്ത്രിയാകുന്നതിനു മുന്പെ കോണ്ഗ്രസ്മുക്ത ഭാരതം എന്ന മുദ്രാവാക്യം ഉയര്‍ത്തിയിരുന്നു.  ആ ലക്ഷ്യം നേടാന്‍ ഏതറ്റം വരെയും പോകാന്‍ മടിയില്ലെന്നു അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ സര്‍ക്കാരിന്റെ ഇതുവരെയുള്ള പ്രവര്‍ത്തനം സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. സോണിയാ ഗാന്ധിയുടെ മരുമകന്‍ റോബര്‍ട്ട് വദ്ര, പി. ചിദംബരത്തിന്റെ മകന്‍ കാര്ത്തി ചിദംബരം തുടങ്ങി പല കോണ്ഗ്രസ് കുടുംബാംഗങ്ങളുടെയും സാമ്പത്തിക ഇടപാടുകള്‍ വിവിധ കേന്ദ്ര അന്വേഷണ ഏജന്‍സികളും ഇന്‍കം ടാക്സ് വകുപ്പും കുറച്ചു കാലമായി അന്വേഷിച്ചു വരികയാണ്. തെരഞ്ഞെടുപ്പു അടുക്കുന്ന വേളയില്‍ ഈ അന്വേഷണങ്ങളുടെ തുടര്‍ച്ചയായി നിയമ നടപടികളുണ്ടാകാന്‍ സാധ്യതയുണ്ട്. ഗാന്ധികുടുംബത്തിനെതിരെ പുതിയ ഒരാരോപണവും കണ്ടെത്താനാകാഞ്ഞതുകൊണ്ടാകാം രാജീവ് ഗാന്ധിയുടെ കാലത്തെ ബോഫോഴ്സ് കോഴ കേസ് വീണ്ടും അന്വേഷിക്കുന്ന കാര്യം മോദി സര്‍ക്കാര്‍ പരിഗണിക്കുകയാണ്. ഈ വിഷയം ആരോ സുപ്രീം കോടതിയിലും ഉയര്‍ത്തിയിട്ടുണ്ട്. ബോഫോഴ്സ് ഇടപാടില്‍ ഉള്‍പ്പെട്ടതായി കരുതപ്പെടുന്ന കോഴപ്പണത്തേക്കാളധികം അന്വേഷണത്തിനായി സര്‍ക്കാര്‍ ഇതിനകം ചെലവാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ബോഫോഴ്സ് കമ്പനി അജ്ഞാതരായ ഇടനിലക്കാര്‍ക്ക് നല്‍കിയ കോഴ പല ബാങ്ക് അക്കൌണ്ടുകളിലൂടെ നീങ്ങി അപ്രത്യക്ഷമായതായാണ് അന്വേഷണം നടത്തിയ സി.ബി.ഐയും മാധ്യമങ്ങളും കണ്ടെത്തിയത്. സംശയത്തിന്റെ നിഴലിലായിരുന്നവരില്‍ പ്രധാനിയായ ഒറ്റാവിയോ ക്വത്തറോച്ചി എന്ന ഇറ്റലിക്കാരന്‍ 2013ല്‍ മരിച്ചു. ഇതെല്ലാം പുതിയ അന്വേഷണം ഫലപ്രദമാകാനുള്ള സാധ്യത നന്നെ കുറവാണെന്നു വ്യക്തമാക്കുന്നു. എന്നാല്‍ ഗാന്ധികുടുംബത്തെയും കോണ്ഗ്രസിനെയും തെരഞ്ഞെടുപ്പു കാലത്ത് പ്രതിരോധത്തിലാക്കാന്‍ ഒരു പുതിയ അന്വേഷണം ഉപകരിച്ചേക്കും. 

കോണ്ഗ്രസില്‍ നിന്ന് ചില നേതാക്കളെയും സഖ്യകക്ഷികളെയും അടര്‍ത്തി എടുക്കാന്‍ ഇതിനകം ബി.ജെ.പിക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഗോവയിലും മണിപ്പൂരിലും നടന്ന നിയമസഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളില്‍ കോണ്ഗ്രസ് ബി.ജെ.പിയെക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ സീറ്റുകള്‍ നേടിയിരുന്നു. ചെറിയ പ്രാദേശിക കക്ഷികളെ കയ്യിലെടുത്തുകൊണ്ട് രണ്ടിടത്തും ബി.ജെ.പിക്ക് അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കാനായി. ഇക്കാര്യത്തില്‍ പാര്‍ട്ടിക്ക് മോദി നിയമിച്ച ഗവര്‍ണര്‍മാരുടെ സഹായം  ലഭിക്കുകയുണ്ടായി.  മുന്പ് ഇതേ രീതിയില്‍ ചില സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ അധികാരം പിടിച്ചെടുത്തിട്ടുള്ള കോണ്ഗ്രസിന് ഇതൊക്കെ ജനാധിപത്യവിരുദ്ധമാണെന്ന് പറയാന്‍ എന്ത്  അവകാശമാണുള്ളത്?

ഇന്നത്തെ ദുര്‍ബലാവസ്ഥയിലും കോണ്ഗ്രസ് രാജ്യത്തെ രണ്ടാമത്തെ വലിയ പാര്‍ട്ടിയാണ്. വോട്ടു വിഹിതത്തിന്‍റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ മൂന്നാം സ്ഥാനത്തുള്ള ബഹുജന്‍ സമാജ് പാര്‍ട്ടിക്ക് കിട്ടിയത് 4.2% വോട്ടാണ്. ഇത് കൊണ്ഗ്രസിന്റെ വോട്ടുവിഹിതത്തിന്റെ നാലിലൊന്നു പോലുമാകുന്നില്ല. അത്രയും വോട്ടുകൊണ്ട് ബി.എസ.പിക്ക് ഒരു സീറ്റു പോലും കിട്ടിയുമില്ല. അതിനേക്കാള്‍ കുറഞ്ഞ വോട്ടു വിഹിതം കൊണ്ട് അണ്ണാ ഡി.എം.കെ. (3.3% വോട്ട്, 37 സീറ്റ്), തൃണമൂല്‍ കോണ്ഗ്രസ് (3.8%, 34), ബിജു ജനതാ ദള്‍ (1.7%, 20), ശിവ സേന (1.9%, 18), തെലുഗു ദേശം(2.6%, 16), തെലങ്കാന രാഷ്ട്ര സമിതി (1.2%, 11) എന്നീ പ്രാദേശിക കക്ഷികള്‍ക്ക് ഇരട്ട അക്കത്തില്‍ സീറ്റുകള്‍ നേടാനായി. ദേശീയകക്ഷി എന്ന സ്ഥാനമുള്ള സിപിഎമ്മിനു (3.3% വോട്ട്) കിട്ടിയത് ഒന്‍പത് സീറ്റ് മാത്രം. തെരഞ്ഞെടുപ്പു കമ്മിഷന്‍ സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ള ഉദാരമായ സമീപനം മൂലം ബഹുജന സമാജ് പാര്‍ട്ടി, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ പാര്‍ട്ടി ഓഫ് ഇന്ത്യ (മാര്‍ക്സിസ്റ്റ്), കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ പാര്‍ട്ടി ഓഫ് ഇന്ത്യ, നാഷണലിസ്റ്റ് കോണ്‍ഗ്രസ് പാര്‍ട്ടി എന്നിവ ദേശീയകക്ഷികളാണ്. എന്നാല്‍ ഫലത്തില്‍ അവ പ്രാദേശിക കക്ഷികളായി ചുരുങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഈ  പശ്ചാത്തലത്തില്‍ വീക്ഷിക്കുമ്പോള്‍ കോണ്ഗ്രസ്മുക്ത ഭാരതത്തില്‍ ബി.ജെ.പിയല്ലാതെ ഒരു ദേശീയകക്ഷിയുമുണ്ടാവില്ല. അതായത് ദേശീയതലത്തില്‍ അതിനെ വെല്ലുവിളിക്കാന്‍ കെല്പുള്ള ഒരു കക്ഷിയുണ്ടാവില്ല. ചുരുക്കത്തില്‍ കോണ്ഗ്രസ്മുക്ത ഭാരതം ജനാധിപത്യമുക്ത ഭാരതമാകും. അങ്ങനെയൊരു സാഹചര്യം ഒഴിവാക്കേണ്ടത് കോണ്ഗ്രസിന്റെ മാത്രം ആവശ്യമല്ല.

കോണ്ഗ്രസിനു ഇപ്പോള്‍ അത് നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളിയെ അതിജീവിക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ടോ? ഈ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം തേടുന്നതിനു മുമ്പ് എങ്ങനെയാണ് കോണ്‍ഗ്രസ് ഈ അവസ്ഥയില്‍ എത്തിച്ചേര്‍ന്നതെന്നു മനസിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. വിഭജനകാലത്തു രാജ്യത്തിന്‍റെ പല ഭാഗങ്ങളിലും നടന്ന വര്‍ഗീയ ലഹളകളുടെ ഓര്‍മ്മ മങ്ങുന്നതിനു മുമ്പാണ് ആദ്യ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നടന്നത്. ജനസംഘം, ഹിന്ദു മഹാസഭ, രാം രാജ്യ പരിഷത്ത് എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു കക്ഷികള്‍ ഹിന്ദുവികാരം മുതലെടുക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. വര്‍ഗീയതക്കെതിരെ അതിശക്തമായ നിലപാട് എടുത്തുകൊണ്ടാണ് ജവാഹര്‍ലാല്‍ നെഹ്‌റു ആ ശ്രമം പരാജയപ്പെടുത്തിയത്. നെഹ്രുവിന്റെ കാലത്ത് ആ കക്ഷികള്‍ക്കൊന്നും വലിയ മുന്നേറ്റമുണ്ടാക്കാനായില്ല. ഇന്ദിരാ ഗാന്ധിയും വര്‍ഗീയതയെ ശക്തമായി എതിര്‍ത്തു. എന്നാല്‍ രാജീവ് ഗാന്ധിയുടെ കാലത്ത് കോണ്ഗ്രസിന്റെ വര്‍ഗീയവിരുദ്ധ നിലപാട് ദുര്‍ബലപ്പെട്ടു. മുസ്ലിം യാഥാസ്ഥിതികരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താന്‍ ശാബാനു കേസിലെ സുപ്രീം കോടതി മറികടക്കാന്‍ നിയമം ഭേദഗതി ചെയ്ത രാജീവ് ഗാന്ധി പിന്നീട് ഹിന്ദു വര്‍ഗീയതയെ പ്രീതിപ്പെടുത്താന്‍ അമ്പലമുറ്റത്തു നിന്ന്   തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രചാരണം ആരംഭിച്ചു. വര്‍ഗീയതയുടെ വളര്‍ച്ചയ്ക്ക് ഏറ്റവും വലിയ സംഭാവന നല്‍കിയ പ്രധാനമന്ത്രി പി.വി. നരസിംഹ റാവു ആണു. ആര്‍.എസ്.എസ് നിയോഗിച്ചവര്‍ ബാബറി മസ്ജിദ് തകര്‍ക്കാന്‍ അയോധ്യയില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം അത് തടയാന്‍ ഒരു നടപടിയും കൈക്കൊണ്ടില്ല. കോണ്ഗ്രസിനെ തോല്പിക്കാനായി ബി.ജെ.പിയുമായി ചിലപ്പോള്‍ പ്രത്യക്ഷമായും ചിലപ്പോള്‍ പരോക്ഷമായും സഹകരിച്ച കോണ്ഗ്രസിതര കക്ഷികളും വര്‍ഗീയതയുടെ വളര്‍ച്ചയ്ക്ക് സഹായിച്ചു. സമീപകാല ചരിത്രത്തില്‍ നിന്ന് കോണ്ഗ്രസും മററ് മതനിരപേക്ഷ കക്ഷികളും പഠിക്കേണ്ട പാഠം വര്‍ഗീയതയുമായി സമരസപ്പെട്ടുകൊണ്ടു അതിനെ പരാജയപ്പെടുത്താനാകില്ല എന്നാണു. വര്‍ഗീയതയെ തോല്പിക്കാന്‍ അതിനെ ശക്തിയുക്തം എതിര്ക്കുക തന്നെ വേണം.

കോണ്ഗ്രസിന്റെ പ്രധാന ദൌര്‍ബല്യമായി എതിരാളികള്‍ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത് അതിലെ കുടുംബവാഴ്ചയാണ്. നെഹ്‌റു മകളെ തന്റെ പിന്‍ഗാമിയാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചിരുന്നു എന്ന് പരക്കെ വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഏതായാലും ആദ്യകാലത്ത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസില്‍ അങ്ങനെയൊരു ചിന്ത ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പിക്കാം. ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ ഒന്നാം തിരഞ്ഞെടുപ്പിലെ വന്‍ വിജയത്തിന് ശേഷം ജയപ്രകാശ് നാരായണനെയും മറ്റ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് നേതാക്കളെയും കോണ്ഗ്രസിനോട് അടുപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമായിരുന്നില്ല. സഹകരണം മാത്രമാണ് ആവശ്യപ്പെട്ടതെങ്കിലും യോജിച്ചുള്ള പ്രവര്‍ത്തനത്തിലൂടെ വീണ്ടും ഒന്നിക്കാന്‍ കഴിയുമെന്നുള്ള പ്രതീക്ഷ അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. അന്ന് നെഹ്‌റു കഴിഞ്ഞാല്‍ യുവാക്കളെ ഏറ്റവുമധികം ആകര്‍ഷിച്ചിരുന്ന നേതാവ് ക്വിറ്റ് ഇന്ത്യാ സമരനായകനെന്ന നിലയില്‍ പ്രശസ്തി നേടിയിരുന്ന   ജെ.പി. ആയിരുന്നു. ഇരുവരും ഒരു ചേരിയിലായാല്‍ ജനങ്ങള്‍ ജെ.പിയെ സ്വാഭാവികമായും നെഹ്രുവിന്റെ  പിന്‍ഗാമിയായി കാണുമായിരുന്നു. അത് മനസിലാക്കാന്‍ കഴിയാത്ത ആളായിരുന്നില്ല നെഹ്‌റു. പിന്നീടാണ് കോണ്ഗ്രസിനുള്ളിലെ ചില യുവ നേതാക്കള്‍ മുന്‍കൈ എടുത്ത് ഇന്ദിരാ ഗാന്ധിയെ പാര്‍ട്ടി അദ്ധ്യക്ഷയാക്കിയതും അവര്‍ പിന്‍ഗാമികളുടെ സാധ്യതാ പട്ടികയില്‍ ഇടം പിടിച്ചതും. എന്നിട്ടും നെഹ്‌റു മരിച്ചപ്പോള്‍ അവര്‍ പിന്‍ഗാമിയായില്ല. ലാല്‍ ബഹദൂര്‍ ശാസ്ത്രിയുടെ മരണശേഷം ഇന്ദിരാ ഗാന്ധിയുടെ സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിത്വം ഗൌരവപൂര്‍വ്വം പരിഗണിക്കപ്പെട്ടത് പാര്‍ട്ടിയില്‍ ഒരു നല്ല വിഭാഗം മൊറാര്‍ജി ദേശായിയെ വലതുപക്ഷക്കാരനായി കണ്ടതുകൊണ്ടാണ്. എന്നാല്‍ ഇന്ദിരാ ഗാന്ധി മകന്‍ പിന്‍ഗാമിയാകണമെന്നു തീര്‍ച്ചയായും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു..      

പഴങ്കഥയിലെ കടല്‍കിഴവനെപ്പോലെ നെഹ്രു-ഗാന്ധി കുടുംബം കോണ്ഗ്രസ് പാര്‍ട്ടിയുടെ ചുമലില്‍ കയറിയിരിക്കുകയാണെന്ന ധാരണ വെച്ചു പുലര്‍ത്തുന്നവര്‍ രാജ്യത്ത് ഏറെയുണ്ട്
കോണ്ഗ്രസിന്‍റെ ചരിത്രത്തില്‍ തലപ്പത്ത് നെഹ്രു-ഗാന്ധി കുടുംബം ഇല്ലാതിരുന്ന ഒരു ഇടവേളയുണ്ടെന്ന വസ്തുത കോണ്ഗ്രസുകാര്‍ പോലും ഒരുപക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ടാവില്ല. രാജീവ് ഗാന്ധി കൊല്ലപ്പെട്ടശേഷം അവകാശിയായി സോണിയാ ഗാന്ധി മുന്നോട്ടു വന്നിരുന്നില്ല. നരസിംഹ റാവുവിനും  സീതാറാം കേസരിക്കും കീഴില്‍ ഏഴു വര്ഷം കഴിഞ്ഞശേഷമാണ് കോണ്ഗ്രസുകാര്‍ വീണ്ടും കുടുംബത്തെ സമീപിച്ചതും സോണിയാ ഗാന്ധി പാര്‍ട്ടി അദ്ധ്യക്ഷയായതും. ഇന്നു ഒരു നെഹ്‌റു-ഗാന്ധി തലപ്പത്തുണ്ടാകണമെന്നത് കുടുംബത്തിന്റെ ആവശ്യത്തെക്കാള്‍ പാര്‍ട്ടിയുടെ ആവശ്യമാണ്‌. ഏറെക്കാലമായി ഗ്രൂപ്പുകള്‍ നിലനില്‍ക്കുന്ന ആ പാര്‍ട്ടിയിലെ നേതാക്കള്‍ക്ക് ഒന്നിച്ചു പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ മുകളില്‍ ഒരു ഗാന്ധി വേണം. തങ്ങളിലൊരാള്‍ തലപ്പത്തെത്തുന്നത് അവരില്‍ പലരും  ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല.

കോണ്ഗ്രസിലെ കുടുംബവാഴ്ച പ്രശ്നം ശക്തമായി ഉയര്‍ത്തുന്നത് ബി.ജെ.പി. ആണു. സോണിയാ ഗാന്ധി പ്രധാനമന്ത്രിയാകാനുള്ള സാധ്യത തെളിഞ്ഞപ്പോള്‍ ബി.ജെ.പി. അവര്‍ വിദേശിയാണെന്ന ആക്ഷേപം ഉന്നയിച്ചു. ശരദ് പവാര്‍, പി.എ. സാങ്മ എന്നിവര്‍ അതേറ്റു പിടിച്ചുകൊണ്ട് പാര്‍ട്ടി വിട്ടു. പിന്നീട് പ്രധാനമന്ത്രിസ്ഥാനത്തേക്ക് മന്‍മോഹന്‍ സിംഗിന്‍റെ പേര് നിര്‍ദ്ദേശിച്ചുകൊണ്ട് സോണിയാ ഗാന്ധി വിദേശിപ്രശ്നം അപ്രസക്തമാക്കി. ബി.ജെ.പിയുടെ കുടുംബവാഴ്ച ആക്ഷേപത്തില്‍ ആത്മാര്‍ത്ഥതായില്ല. ഇന്ദിരാ ഗാന്ധിയുടെ മരുമകള്‍ മേനകാ ഗാന്ധി, ചെറുമകന്‍ വരുണ്‍ ഗാന്ധി എന്നിവരെ കൂടാതെ ലാല്‍ ബഹദൂര്‍ ശാസ്ത്രി, മൌലാന അബുല്‍ കലാം ആസാദ്, എച്ച്.എന്‍. ബഹുഗുണ എന്നിങ്ങനെ നിരവധി കോണ്ഗ്രസ് നേതാക്കളുടെ കുടുംബാംഗങ്ങള്‍ ഇപ്പോള്‍ ബി.ജെ.പി.യിലുണ്ട്. അവരെയൊക്കെ ആ പാര്‍ട്ടിക്ക് പ്രിയങ്കരരാക്കിയത് അവരുടെ കുടുംബപ്പേര് തന്നെ.      

കോണ്ഗ്രസ് അതിജീവനത്തിനു പോരാടേണ്ട സമയമായി. അത് നേരിടുന്ന പ്രധാന പ്രശ്നം സംഘടനാപരമായ ദൌര്‍ബല്യമാണ്. അതിനു പഴിക്കേണ്ടത് ഇന്ദിരാ ഗാന്ധിയെയാണ്. പാര്‍ട്ടി 1969ല്‍ പിളര്‍ന്നപ്പോള്‍ അണികളിലേറെയും അവര്‍ക്കൊപ്പമായിരുന്നു.  സംഘടനാ സംവിധാനം സിന്‍ഡിക്കേറ്റ് നേതാക്കളുടെ കൈകളിലും. ജനാധിപത്യപരമായ രീതിയില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ഒരു പുതിയ സംവിധാനം കെട്ടിപ്പടുക്കാന്‍ അവര്‍ മിനക്കെട്ടില്ല. പകരം തന്നോട് കൂറ് പുലര്ത്തുമെന്നു കരുതിയവരെ ചുമതലകള്‍ ഏല്പിച്ചു. രാജീവ് ഗാന്ധിയും സോണിയാ ഗാന്ധിയും ആ രീതി തുടര്‍ന്നു. കേരളം പോലെ ചില ഇടങ്ങളില്‍ മാത്രമാണ് കോണ്ഗ്രസിനു ഇപ്പോള്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന സംഘടനാ സംവിധാനുള്ളത്. അതാകട്ടെ അടിമുടി ഗ്രൂപ്പിസത്തില്‍ മുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു. ഇപ്പോള്‍ കേരള പ്രദേശ്‌ കോണ്ഗ്രസ് ഒരു എ-ഐ കൂട്ടായ്മയാണ്. സംഘടനാപരമായ ചില ചുമതലകള്‍ എല്പിച്ചപ്പോള്‍ രാഹുല്‍ ഗാന്ധി പോഷക സംഘടനകളില്‍ ഗ്രൂപ്പിസം അവസാനിപ്പിക്കാന്‍ ഒരു ശ്രമം നടത്തി. രണ്ട് ഗ്രൂപ്പുകളുടെയും പ്രതിനിധികള്‍ മത്സരിക്കുകയും കൂടുതല്‍ വോട്ടു നേടുന്നയാള്‍ പ്രസിഡന്റും മറ്റെയാള്‍ വൈസ് പ്രസിഡനറുമാകട്ടെയെന്നു അദ്ദേഹം നിര്‍ദ്ദേശിച്ചു. ചിലയിടങ്ങളില്‍ ഈ ആശയം പരീക്ഷിച്ചു. അത് എത്ര ദൂരം കൊണ്ടുപോയെന്നു വ്യക്തമല്ല. കേരളത്തില്‍ ഗ്രൂപ്പുകളി അവസാനിപ്പിക്കാന്‍ രാഹുല്‍  ഗാന്ധി ഗ്രൂപ്പുകളില്‍ നിന്ന് വിട്ടുനില്‍ക്കുകയായിരുന്ന വി.എം. സുധീരനെ കെ.പി.സി.സി. പ്രസിഡന്റാക്കി. ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടിയും രമേശ്‌ ചെന്നിത്തലയും സുധീരനെതിരെ ഒന്നിച്ചു. ഒടുവില് ഫലപ്രദമായി പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ കഴിയാതെ സുധീരന്‍ രാജിവെച്ചു പോയി.  

കോണ്ഗ്രസ് പ്രസിഡന്റ് സോണിയാ ഗാന്ധിക്ക് ഇനിയും വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളുണ്ട്. എന്നിട്ടും ചുമതല രാഹുലിന് കൈമാറാത്തത് തങ്ങളുടെ സ്ഥാനം നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് ഭയപ്പെടുന്ന അവരുടെ ഉപദേശകരുടെ സ്വാധീനം മൂലമാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അടുത്ത ലോക് സഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പിന് ഇനി കഷ്ടിച്ച് ഇരുപതു മാസമേയുള്ളൂ. സാഹചര്യങ്ങള്‍ തങ്ങള്‍ക്കു അനുകൂലമാണെന്ന് കണ്ടാല്‍ ബി.ജെ.പിക്ക് തിരഞ്ഞെടുപ്പു നേരത്തേയാക്കാന്‍ കഴിയും. രാഹുല്‍ ഗാന്ധിയെയാണ് അടുത്ത പ്രസിഡന്റായി പാര്‍ട്ടി കാണുന്നതെങ്കില്‍ സ്ഥാനാരോഹണം എത്രയും വേഗം നടത്തുന്നുവോ അത്രയും നല്ലത്.

രാഹുല്‍ ഗാന്ധി രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ തന്നെ ബി.ജെ.പി. സാമൂഹ്യ മാധ്യമങ്ങളിലൂടെ അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ വലിയ പ്രചാരണം അഴിച്ചു വിട്ടിരുന്നു. അദേഹത്തെ ഒരു മന്ദബുദ്ധിയായി ചിത്രീകരിക്കാനാണ് ബി.ജെ.പി. സൈബര്‍ സെല്‍ പദ്ധതിയിട്ടത്. ഒരു  കോണ്ഗ്രസ് നേതാവ് പോലും രാഹുലിനെ പരാമര്‍ശിക്കാന്‍ അവര്‍ പ്രചരിപ്പിച്ച ഇരട്ടപ്പേര് പരസ്യമായി ഉപയോഗിച്ചതില്‍ നിന്ന അവര്‍ക്ക് ഏറെ വിജയിക്കാനായി എന്ന് കരുതാം. എന്നാല്‍ ഇത് ആസൂത്രിതമായ ഇടപെടലിലൂടെ മറികടക്കാനാകുമെന്നു അമേരിക്കന്‍ സന്ദര്‍ശനത്തിനിടയില്‍ കാലിഫോര്‍ണിയാ സര്‍വകലാശാലയുടെ ബെര്‍ക്ക്ലി ക്യാംപസില്‍ രാഹുല്‍ ഗാന്ധി ഈയിടെ നടത്തിയ പ്രഭാഷണത്തോടുള്ള പ്രതികരണങ്ങള്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. രാഹുലിന്റെ തുറന്ന മനസോടെയുള്ള സംഭാഷണം പലരെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. ചിലര്‍ രാഹുലിനെ കാനഡയില്‍ ചലനം സൃഷ്ടിക്കുന്ന യുവ പ്രധാനമന്ത്രി ജസ്റ്റിന്‍ ട്രൂഡോയുമായി  താരതമ്യപ്പെടുത്തി.

ഒരു പുതിയ നേതാവിനെ അവതരിപ്പിച്ചതുകൊണ്ടു മാത്രം കോണ്ഗ്രസ് രക്ഷപ്പെടില്ല. പാര്‍ട്ടിയുടെ പ്രതിച്ഛയ മെച്ചപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്. മന്‍മോഹന്‍ സിംഗ് സര്‍ക്കാരിനെ വീഴ്ത്തിയ അഴിമതി ആരോപണങ്ങള്‍ രണ്ടാം മന്ത്രിസഭയുടെ കാലത്താണ് പുറത്ത് വന്നത്. ആ അഴിതികള്‍ ആദ്യ മന്ത്രിസഭയുടെ കാലത്ത് നടന്നവയായിരുന്നു. അഴിമതിയുടെ കരിനിഴല്‍ വീണ നേതാക്കന്മാരെയൊക്കെ ഒഴിവാക്കുകയാണ് കോണ്ഗ്രസ് ആദ്യം ചെയ്യേണ്ടത്. ഒപ്പം ദേശീയതലത്തിലും സംസ്ഥാനതലത്തിലും ഒരു യുവ നേതൃനിരയെ ഉയര്‍ത്തിക്കൊണ്ടു വരണം. യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ മന്‍മോഹന്‍ സിംഗിന്റെ രണ്ടാം മന്ത്രിസഭയേക്കാള്‍ നല്ല പ്രകടനമാണ് ഒന്നാം മന്ത്രിസഭ കാഴ്ചവെച്ചത്. നയരൂപീകരണത്തില്‍ സര്ക്കാരിനെ സഹായിക്കാന്‍ അന്ന്‍ സോണിയാ ഗാന്ധിയുടെ അദ്ധ്യക്ഷതയില്‍ പൊതുസമൂഹ പ്രതിനിധികള്‍ അടങ്ങുന്ന ഒരു സമിതിയുണ്ടായിരുന്നു. അതിന്‍റെ ശുപാര്‍ശപ്രകാരം സര്‍ക്കാര്‍ കൊണ്ടു വന്ന തൊഴിലുറപ്പ് പദ്ധതിയും വിവരാവകാശ നിയമവും അതിനു വീണ്ടും ജനവിധി നേടിക്കൊടുത്ത ഘടകങ്ങളില്‍ പെടുന്നു.        .       
ബി.ജെ.പി ഭരണത്തിന്‍ കീഴില്‍ രാജ്യത്ത് വ്യാപകമായി മുസ്ലിങ്ങള്‍ക്കും ദലിതര്‍ക്കുമെതിരെ അക്രമങ്ങള്‍ നടക്കുകയാണ്. ഇത്തരം അതിക്രമങ്ങള്‍ക്കെതിരെ കോണ്ഗ്രസ് ശക്തമായി പ്രതികരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. എന്തെന്നാല്‍ അവ കോണ്ഗ്രസിന്‍റെ നേതാക്കള്‍ മുന്‍കൈയെടുത്ത് രൂപപ്പെടുത്തിയ ജനാധിപത്യ മതേതര സംവിധാനം തകര്‍ത്ത് ആര്‍.എസ്.എസ്. വിഭാവന ചെയ്യുന്ന ഹിന്ദുരാഷ്ട്രം സാക്ഷാത്കരിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. അതുകൊണ്ട് അടുത്ത തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെ കാണേണ്ടത് വീണ്ടും അധികാരത്തില്‍ വരാനുള്ള അവസരമായല്ല, നഷ്ടപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജനാധിപത്യത്തെയും മതനിരപേക്ഷതയെയും വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള അവസരമായാണ്. 

അടുത്ത തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ ബി.ജെ.പിക്കെതിരെ ദേശീയതലത്തില്‍ ഒരു  മുന്നണി രൂപീകരിക്കുന്നതിനെപ്പറ്റി ചര്‍ച്ചകള്‍ നടക്കുന്നുണ്ട്. രാജ്യത്താകെ പിന്തുണയുള്ള ദേശീയ കക്ഷികളുടെ അഭാവത്തില്‍ അത്തരത്തിലുള്ള മുന്നണിക്ക്‌ വലുതായൊന്നും ചെയ്യാനില്ല. കോണ്‍ഗ്രസിനെ പിന്തള്ളി വളര്‍ന്നു  സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ ആധിപത്യം സ്ഥാപിച്ചിട്ടുള്ള പ്രാദേശിക കക്ഷികള്‍ക്കാണു ബി.ജെ.പിയെ തടയുന്നതില്‍ നിര്‍ണ്ണായക പങ്ക് വഹിക്കാന്‍ കഴിയുന്നത്. അവയുടെ സഹകരണം എങ്ങനെ ഉറപ്പാക്കാനാകുമെന്നു കോണ്ഗ്രസ് ഗൌരവപൂര്‍വ്വം ആലോചിക്കണം.  (മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പ്, ഒക്ടോബര്‍ 1-7, 2017)