മൂന്നാർ നമ്മോട് പറയുന്നത്

ബി ആർ പി ഭാസ്കർ
ജനയുഗം

രാഷ്ട്രീയക്കാരായ തൊഴിലാളി നേതാക്കളെ അകറ്റി നിർത്തിക്കൊണ്ട്‌ ഒൻപതു ദിവസം സമരം ചെയ്തു ഇരുപതു ശതമാനം ബോണസ്‌ എന്ന ആവശ്യം നേടിയെടുത്ത മൂന്നാറിലെ സ്ത്രീകൾ കേരളത്തിലെ തൊഴിലാളിപ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ഒരു പുതിയ അധ്യായം എഴുതിച്ചേർത്തിരിക്കുകയാണ്‌. ഈ അനുഭവത്തിൽ നിന്ന്‌ ഉചിതമായ പാഠങ്ങൾ എല്ലാവരും ഉൾക്കൊള്ളേണ്ടതുണ്ട്‌.

സമരം ചെയ്ത സ്ത്രീകൾ തെക്കേ ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ തോട്ടം കമ്പനിയായ കണ്ണൻ ദേവൻ ഹിൽസ്‌ പ്ലാന്റേഷൻസിലെ (കെഡിഎച്ച്പി) തൊഴിലാളികളാണ്‌. ഇടുക്കി ജില്ലയിൽ ഈ കമ്പനിക്ക്‌ 23,783 ഹെക്റ്റർ തോട്ടങ്ങളുണ്ട്‌. സംസ്ഥാനത്തെ തേയിലത്തോട്ടങ്ങളുടെ നാലിലൊന്നോളം വരുന്ന ഈ പ്രദേശത്തെ വാർഷിക ഉത്പാദനം 220 ലക്ഷം കിലോ തേയിലയാണ്‌. ഇത്‌ സംസ്ഥാനത്തെ മൊത്തം ഉത്പാദനത്തിന്റെ മുന്നിലൊന്നോളം ആണ്‌. ഏകദേശം 12,000 തൊഴിലാളികൾ ഈ തോട്ടങ്ങളിൽ പണിയെടുക്കുന്നു. ബഹുഭൂരിപക്ഷവും സ്ത്രീകളാണ്‌ ഈ വസ്തുതകൾ ഈ തൊഴിൽ മേഖലയുടെ പ്രാധാന്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു.

വെള്ളക്കാർ കേരളത്തിലെ മലനിരകളിൽ തേയില കൃഷിക്ക്‌ തുടക്കമിട്ടിട്ട്‌ 130ൽപരം കൊല്ലങ്ങളായി. പത്തു കൊല്ലം മുമ്പു വരെ ഒരു ടാറ്റാ കമ്പനിയാണ്‌ കണ്ണൻ ദേവൻ തോട്ടങ്ങൾ നടത്തിയിരുന്നത്‌. വ്യവസായം പ്രതിസന്ധി നേരിടുന്നതിനാൽ തോട്ടം നടത്തിപ്പിൽ നിന്ന്‌ പിൻവാങ്ങി വിപണനത്തിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ ടാറ്റാ ഗ്രൂപ്പ്‌ തീരുമാനിച്ചു. തൊഴിലാളികൾക്ക്‌ പങ്കാളിത്തമുള്ള ഒരു കമ്പനിക്ക്‌ തോട്ടങ്ങൾ കൈമാറാൻ അവർ സന്നദ്ധരായി. അവരിൽ നിന്ന്‌ തോട്ടങ്ങൾ ഏറ്റെടുത്ത കെഡിഎച്ച്പിയിലെ തൊഴിലാളികൾ കമ്പനിയുടെ ഓഹരിയുടമകൾ കൂടിയാണ്‌. തൊഴിലാളികളിൽ 99.9 ശതമാനവും ഓഹരി ഉള്ളവരാണ്‌. ഓഹരികളുടെ മൂന്നിൽ രണ്ടിലേറെ അവരുടെ കൈകളിലാണ്‌. തൊഴിലാളികൾക്ക്‌ ഓഹരിയുള്ള ലോകത്തെ ഏറ്റവും വലിയ തോട്ടം കമ്പനിയെന്ന ഖ്യാതി കെഡിഎച്ച്പിക്കുണ്ട്‌. ഡയറക്ടർമാരുടെ ബോർഡിൽ തൊഴിലാളികളുടെ ഒരു പ്രതിനിധിയും മറ്റ്‌ ജീവനക്കാരുടെ ഒരു പ്രതിനിധിയുമുണ്ട്‌. ഓരോ സാമ്പത്തിക വർഷത്തെയും പ്രവർത്തനം വിലയിരുത്തി ഏറ്റവും നല്ല തൊഴിലാളിയായും ഏറ്റവും നല്ല ജീവനക്കാരനായും തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്നവർ അടുത്ത വർഷം ഡയറക്ടർമാരായി നിയമിക്കപ്പെടുന്നു.

ആദ്യ മാനേജിങ്‌ ഡയറക്ടറായിരുന്ന പരേതനായ ടി വി അലക്സാണ്ടർ ഉണ്ടാക്കിയതാണ്‌ കെഡിഎച്ച്പിയുടെ നിലവിലുള്ള ഭരണ സംവിധാനം. ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ അതൊരു നല്ല സംവിധാനമാണെന്ന ധാരണയാണ്‌ ആർക്കുമുണ്ടാവുക. ഏതാനും മാസം മുമ്പ്‌ ഗ്രേറ്റ്‌ പ്ലേസ്‌ ടു വർക്ക്‌ ഇൻസ്റ്റിറ്റിയൂട്ട്‌ എന്ന സ്ഥാപനം തൊഴിലാളികൾക്ക്‌ പങ്കാളിത്തമുള്ള കെഡിഎച്ച്പിയെ ഏഷ്യയിലെ നല്ല തൊഴിൽ രീതികൾ പിന്തുടരുന്ന കമ്പനികളുടെ പട്ടികയിൽ ഉൾപെടുത്തി. തൊഴിലാളികളെ സമരത്തിലേക്ക്‌ നയിച്ച സാഹചര്യങ്ങൾ ആ വിലയിരുത്തലിനെ കുറിച്ച്‌ സംശയങ്ങളുയർത്തുന്നു.

മാനേജുമെന്റിന്റെ കണക്കുകളനുസരിച്ച്‌ കഴിഞ്ഞ സാമ്പത്തിക വർഷം കമ്പനിയുടെ നികുതി കഴിഞ്ഞുള്ള ലാഭം 5.02 കോടി രൂപയായിരുന്നു. മുൻവർഷം അത്‌ 15.55 കോടി രൂപ ആയിരുന്നു. തേയിലയുടെ വില ഇടിഞ്ഞതിനെ തുടർന്ന്‌ ലാഭത്തിലുണ്ടായ വൻ കുറവു ചൂണ്ടിക്കാട്ടി മാനേജുമെന്റ്‌ ബോണസ്‌ വെട്ടിക്കുറച്ചതാണ്‌ സമരത്തിനു കാരണമായത്‌. തൊഴിലാളികൾ ഭൂരിപക്ഷ ഓഹരിയുടമകളായ കമ്പനിയിൽ ഇങ്ങനെയൊരു സാഹചര്യം എങ്ങനെയുണ്ടായി? ടി വി അലക്സാണ്ടറുടെ ആശയം പിൻഗാമികൾ ആത്മാർഥമായും സത്യസന്ധമായുമല്ല നടപ്പാക്കുന്നതെന്നാണ്‌ ഇത്‌ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്‌.

കമ്പനിയുടെ സാമ്പത്തികസ്ഥിതി ഇക്കൊല്ലം 20 ശതമാനം ബോണസ്‌ നൽകാൻ അനുവദിക്കുന്നില്ലെന്ന്‌ ഉടമകൾ കൂടിയായ തൊഴിലാളികളെ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ മാനേജുമെന്റിനു കഴിഞ്ഞില്ല. ബോണസ്‌ ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ നിരക്കായ 8.33 ശതമാനത്തിൽ നിലനിർത്തിക്കൊണ്ടും ബാക്കി എക്സ്ഗ്രേഷ്യാ ആയി നൽകിക്കൊണ്ടും 20 ശതമാനം തികയ്ക്കാമെന്ന വ്യവസ്ഥയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്‌ സമരം അവസാനിച്ചത്‌. ഒരു പങ്ക്‌ എക്സ്ഗ്രേഷ്യാ ആയി നൽകുന്ന രീതി പല കമ്പനികളും മുമ്പും സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്‌. മുഴുവൻ തുകയും ബോണസായി നൽകിയാൽ അതൊരു കീഴ്‌വഴക്കമാവുകയും ഓരോ കൊല്ലവും അത്രയും കൊടുക്കേണ്ട ബാധ്യതയുണ്ടാവുകയും ചെയ്യുന്നത്‌ ഒഴിവാക്കാൻ മുതലാളിമാർ കണ്ടെത്തിയ ഒന്നാണ്‌ എക്സ്ഗ്രേഷ്യാ സമ്പ്രദായം. തൊഴിലാളികൾ ഉടമകളായ കമ്പനി മാതൃകയാക്കേണ്ട ഒന്നല്ല അത്‌. യൂണിയനുകളുടെ അറിവോടും സമ്മതത്തോടും കൂടി കമ്പനി മാനേജുമെന്റ്‌ സാമ്പ്രദായിക മുതലാളിത്ത രീതി പിന്തുടരുന്നതിന്‌ തെളിവാണിത്‌.

സംഘടിത തൊഴിലാളി പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ ഏറെ കാലമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന മൂന്നാറിലെ തോട്ടം മേഖലയിലെ പങ്കാളിത്ത മാനേജുമെന്റ്‌ സംവിധാനം തൊഴിലാളികളുടെ താൽപര്യങ്ങൾക്ക്‌ വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തത്തിൽ നിന്ന്‌ തൊഴിലാളി നേതൃത്വത്തിന്‌ ഒഴിഞ്ഞുമാറാനാകില്ല. സാധാരണഗതിയിൽ കമ്പനികളിൽ ഓഹരിയുള്ളവരുടെ താൽപര്യം ലാഭവിഹിതത്തിലൊതുങ്ങുന്നു. നല്ല വിഹിതം കിട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നിടത്തോളം മാനേജുമെന്റ്‌ എന്തു ചെയ്യുന്നുവെന്ന്‌ അന്വേഷിക്കേണ്ട കാര്യം അവർക്കില്ല. എന്നാൽ ഓഹരിയുടമകളായ തൊഴിലാളികളുടെ കാര്യം വ്യത്യസ്തമാണ്‌. അവർക്ക്‌ കമ്പനിയുടെ ദൈനംദിന ഭരണം നല്ല നിലയിൽ നടക്കുന്നെന്ന്‌ ഉറപ്പാക്കേണ്ടതുണ്ട്‌. ഇക്കാര്യത്തിൽ അവരെ സഹായിക്കാനുള്ള ചുമതല തൊഴിലാളി നേതൃത്വത്തിനുണ്ട്‌.

സമരത്തിനിടെ മൂന്നാറിലെ തൊഴിലാളികൾ യൂണിയൻ നേതാക്കളിലുള്ള അവിശ്വാസം പരസ്യമായി പ്രകടിപ്പിക്കുകയുണ്ടായി. ടാറ്റാ കമ്പനി തോട്ടം നടത്തിയിരുന്ന കാലത്ത്‌ ചില നേതാക്കൾ അവരിൽ നിന്ന്‌ ആനുകൂല്യങ്ങൾ പറ്റിയതായി അവർ ആരോപിച്ചു. നേതാക്കൾക്കൊ അവരുടെ യൂണിയനുകൾക്കൊ പാർട്ടികൾക്കോ ആരോപണങ്ങൾ നിഷേധിക്കാനായില്ല. തൊഴിലാളികൾ ചില രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളെ സമരമുഖത്തു നിന്ന്‌ ആട്ടിയോടിച്ചു. മറ്റ്‌ ചിലരെ അവർ സ്വാഗതം ചെയ്തു. ഇത്‌ നേതാക്കളെ തൊഴിലാളികൾ കൃത്യമായി വിലയിരുത്തുന്നുവെന്ന്‌ കാണിക്കുന്നു.

മൂന്നാർ അനുഭവത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ ആത്മപരിശോധന നടത്തി തെറ്റുകൾ തിരുത്തേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയെ കുറിച്ച്‌ പല ട്രേഡ്‌ യൂണിയൻ നേതാക്കളും സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. എന്നാൽ അവർ ശരിയായ സമീപനമാണ്‌ സ്വീകരിക്കുന്നതെന്ന്‌ തോന്നുന്നില്ല. കെഡിഎച്ച്പിയിലെ സ്ത്രീകൾ സമരം ചെയ്തത്‌ അവർ ഉടമകളായ കമ്പനിക്കെതിരെയല്ല, അവർക്കുവേണ്ടി കാര്യങ്ങൾ നോക്കിനടത്തുന്ന കമ്പനി മാനേജുമെന്റും തൊഴിലാളി നേതൃത്വങ്ങളും തമ്മിലുള്ള അവിശുദ്ധ കൂട്ടുകെട്ടിനെതിരെയാണ്‌. തോട്ടം മേഖലയിലെ തൊഴിലാളികൾക്കു പരിചിതമായ ഒന്നാണ്‌ കങ്കാണി സമ്പ്രദായം. ചില തൊഴിലാളി നേതാക്കൾ ഇപ്പോൾ ചെയ്യുന്നത്‌ കങ്കാണികളുടെ പണിയാണ്‌. ഇതാകട്ടെ തോട്ടം മേഖലയുടെ മാത്രം പ്രശ്നമല്ല.
ടാറ്റാ മാനേജുമെന്റിന്റെ തൊഴിലാളിവിരുദ്ധ നിലപാടുകൾക്കെതിരായ അമർഷത്തിന്റെ ബഹിർസ്സ്ഫുരണമാണ്‌ മൂന്നാറിൽ കണ്ടതെന്ന്‌ സിപിഎമ്മിന്റെയും സിഐടിയുവിന്റെയും നേതാവായ എളമരം കരീം പറയുന്നു. മാവൂർ റയോൺസിലും ഇത്തരമൊരനുഭവമുണ്ടായെന്നും ഇന്നത്തെപ്പോലെ അന്നും കുത്തക മാധ്യമങ്ങളും ബുദ്ധിജീവികളും ട്രേഡ്‌ യൂണിയനുകളെ അധിക്ഷേപിച്ചുകൊണ്ട്‌ രംഗത്തു വന്നിരുന്നെന്നും കൂടി അദ്ദേഹം പറയുന്നു. സ്ത്രീകൾ സമരം തുടങ്ങിയ ഉടൻ സ്ഥലം എംഎൽഎ ഇടപെടാതിരുന്നതാണ്‌ സിപിഎം സംസ്ഥാന സെക്രട്ടറി കോടിയേരി ബാലകൃഷ്ണൻ കണ്ടെത്തിയ ഏറ്റവും വലിയ പിഴവ്‌. രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കാൾ കൂടുതൽ യാഥാർഥ്യബോധത്തോടെ വിഷയത്തെ സമീപിച്ചില്ലെങ്കിൽ ഏറെ ദുഃഖിക്കേണ്ടിവരും.

ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ കടമ

ബി.ആർ.പി. ഭാസ്കർ

നവയുഗം

ഇന്ത്യയിലെ ഇടതുപക്ഷം അതിന്റെ ഒരു നൂറ്റാണ്ടു നീളുന്ന ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിസന്ധി നേരിടുകയാണ്. അത് ഏറ്റവും ശക്തമായി പ്രകടമാകുന്നത് പ്രമുഖ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടികളുടെ സമീപനങ്ങളിലും പ്രവർത്തനങ്ങളിലുമാണ്. തങ്ങൾ ഗുരുതരമായ പ്രശ്നം നേരിടുകയാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് ചില നേതാക്കളുടെ പ്രസ്താവങ്ങളിലുണ്ടെങ്കിലും ഫലപ്രദമായ പരിഹാരം കാണാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയാണുള്ളത്. വസ്തുതകളെ സത്യസന്ധമായി അഭിമുഖീകരിക്കാനുള്ള വൈമുഖ്യമാണ് ഇതിനു കാരണം.

സ്വയംവിമർശനപരമായി കാര്യങ്ങൾ വിലയിരുത്തുന്ന പാരമ്പര്യം കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് കക്ഷികൾ അഭിമാനപൂർവ്വം അവകാശപ്പെടാറുണ്ട്. എന്നാൽ ആ പാരമ്പര്യം ഇന്ന് പ്രായോഗിക തലത്തിൽ വിരളമായേ കാണാന്നുള്ളു. തെറ്റുകൾ ന്യായീകരിച്ചുകൊണ്ടൊ അവയുടെ ഉത്തരവാദിത്വം മറ്റുള്ളവരുടെ മേൽ ഇറക്കിവെച്ചുകൊണ്ടൊ അപ്രമാദിത്വം സ്ഥാപിച്ചെടുക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ വ്യാപകമാണ്. സത്യസന്ധമായ വിലയിരുത്തലിനു മുതിർന്നാൽ ഇപ്പോഴത്തെ പ്രതിസന്ധി പെട്ടെന്ന് ഉയർന്നു വന്നതല്ലെന്ന് വ്യക്തമാകും. അത് എവിടെ എങ്ങനെ തുടങ്ങിയെന്നറിയാൻ അര നൂറ്റാണ്ടിലേറെ പിന്നോട്ടു പോകണം. കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ ലോക കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിലെ ചേരിതിരിവിനെ തുടർന്നു സി.പി.ഐ പിളർന്നിടത്താണ് അതിന്റെ തുടക്കം.  

സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ആദ്യനാളുകളിൽ രാജ്യത്ത് കോൺഗ്രസ് കഴിഞ്ഞാൽ ഏറ്റവുമധികം ജനപിന്തുണയുള്ള കക്ഷി ക്വിറ്റ് ഇന്ത്യാ സമര നായകരുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടിയായിരുന്നു. ഒന്നാം പൊതു തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ അത് 10.59 ശതമാനം വോട്ടു നേടി. കോൺഗ്രസിൽ നിന്നു വിട്ടുപോയ ഗാന്ധിയന്മാരുണ്ടാക്കിയ കിസാൻ മസ്ദൂർ പ്രജാ പാർട്ടിക്ക് 5.79 ശതമാനം വോട്ടു കിട്ടി. എന്നാൽ ലോക് സഭയിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സീറ്റ് കിട്ടിയത് 3.29 ശതമാനം വോട്ടു മാത്രം ലഭിച്ച സി.പി.ഐക്കാണ്. തിരുവിതാംകൂർ-കൊച്ചിയിൽ പാർട്ടി നിരോധിച്ചിരുന്നതിനാൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാർ അവിടെ സ്വതന്ത്രരായാണ് മത്സരിച്ചത്. അവർ നേടിയ വോട്ടുകൾ ഇലക്ഷൻ കമ്മിഷന്റെ ഈ കണക്കിൽ പെടുന്നില്ല. അതു കൂടി ചേർത്താലും ശതമാനക്കണക്കിൽ നേരിയ വ്യത്യാസമേ ഉണ്ടാകൂ. സംഘടിത തൊഴിലാളി പ്രസ്ഥാനങ്ങളുള്ള നഗരങ്ങളിലെയും കർഷകപോരാട്ടങ്ങൾ നടന്ന ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിലെയും ശക്തമായ സാന്നിദ്ധ്യവും വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയ യുവാക്കൾക്കിടയിൽ പുരോഗമനശക്തിയെന്ന നിലയിൽ ലഭിച്ച സ്വീകാര്യതയും മൂലമാണ് സി.പി.ഐക്ക് രാജ്യമൊട്ടുക്ക് വോട്ടുകൾ ചിതറി കിടന്ന സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടിയെയും കെ.എം.പി.പിയെയും മറികടന്ന് പാർലമെന്റിലെ മുഖ്യ പ്രതിപക്ഷ കക്ഷിയാകാനായത്. അതോടെ ജനങ്ങൾ സി.പി.ഐയെ ദേശീയ ബദലാകാൻ കഴിയുന്ന പാർട്ടിയായി കണ്ടു.

രണ്ടാം തെരഞ്ഞെടുപ്പിനു (1957) മുമ്പ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടിയും കെ.എം.പി.പിയും ലയിച്ച് പ്രജാ സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടി.ഉണ്ടായി. പക്ഷെ അതിന് സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടിക്ക് 1952ൽ കിട്ടിയത്ര വോട്ടുപോലും നേടാനായില്ല. സി.പി.ഐ ആകട്ടെ വോട്ടുവിഹിതം 8.92 ശതമാനമായി വർദ്ധിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് കൂടുതൽ സീറ്റുകൾ നേടി മുഖ്യ പ്രതിപക്ഷ കക്ഷി എന്ന സ്ഥാനം നിലനിർത്തി. കൂടാതെ പാർട്ടിക്കു കേരളത്തിൽ അധികാരത്തിലേറുകയും ചെയതു. അതോടെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ ദേശീയ ബദൽ പദവി ജനമനസുകളിൽ ഉറച്ചു.

മൂന്നാം തെരഞ്ഞെടുപ്പ് (1962) എത്തുമ്പൊഴേക്കും സോവിയറ്റ് യൂണിയനിലെയും ചൈനയിലെയും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടികൾക്കിടയിൽ പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ ചേരിതിരിവ് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ലോകത്തെ മറ്റ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടികൾക്കുള്ളിൽ അതിന്റെ പ്രതിഫലനം പ്രകടമാവുകയും ചെയ്തു. ഇന്ത്യക്കും ചൈനക്കുമിടയിൽ അതിർത്തി തർക്കം ഉയർന്നു വരികയും ചെയ്തു. ആ വിഷമഘട്ടത്തിലും, തെരഞ്ഞെടുപ്പു കണക്കുകളനുസരിച്ച്, സി.പി.ഐക്ക് വോട്ടു വിഹിതം നേരിയ തോതിൽ --9.94 ശതമാനമായി --ഉയർത്തിക്കൊണ്ട് ദേശീയതലത്തിലെ മേൽക്കൈ നിലനിർത്താൻ കഴിഞ്ഞു. പിന്നീടാണ് പാർട്ടി പിളർന്നതും പതനം ആരംഭിച്ചതും.

നാലാം തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ (1967) വടക്കെ ഇന്ത്യയിലെ മഹാരാജാക്കന്മാരുടെ  സഹായം സംഘടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് സി.രാജഗോപാലാചാരി തല്ലിക്കൂട്ടിയ സ്വതന്ത്രാ പാർട്ടി എന്ന പ്രഖ്യാപിത വലതുപക്ഷ കക്ഷി ലോക് സഭയിലെ പ്രധാന പ്രതിപക്ഷ കക്ഷി (സീറ്റ് 44, വോട്ട് 8.67%) ആയി. ജനസംഘത്തിനു കൂടുതൽ വോട്ടു (9.31%) കിട്ടിയെങ്കിലും സീറ്റുകൾ (35) കുറവായിരുന്നു. സി.പി.ഐയും സംയുക്ത സോഷിലിസ്റ്റ് പാർട്ടിയും 23 സീറ്റുകളോടെ അടുത്ത സ്ഥാനം പങ്കിട്ടു. വോട്ടുവിഹിതത്തിൽ സി.പി.ഐ (5.11%) എസ്.എസ്.പി (4.92%) ക്ക് മുന്നിലായിരുന്നു. അവർക്കു തൊട്ടു പിന്നിലായിരുന്നു സി.പി.എം.(സീറ്റ് 19, വോട്ട് 4.28%). നെഹ്രുവിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ കോൺഗ്രസ് തടഞ്ഞു നിർത്തിയിരുന്ന വലതുപക്ഷവും ഹിന്ദു വർഗ്ഗീയതയും വളരുകയാണെന്ന് ആ തെരഞ്ഞെടുപ്പു ഫലം വ്യക്തമാക്കി. പക്ഷെ അവയെ ഒന്നിച്ചു നിന്ന് ചെറുക്കാൻ ഇടതുപക്ഷത്തിനായില്ല.

വിജയകരമായ വിപ്‌ളവങ്ങൾ നയിച്ച രണ്ട് പാർട്ടികൾക്കിടയിൽ ആഗോളതലത്തിൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തെ എങ്ങനെ മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോകാമെന്നതു സംബന്ധിച്ചുണ്ടായ അഭിപ്രായ ഭിന്നതയാണ് സോവിയറ്റ്-ചൈനാ ആശയ സംഘട്ടനത്തിലേക്ക് നയിച്ചത്. ഇന്ത്യയിലെ ഭരണകൂടത്തോട് സ്വീകരിക്കേണ്ട സമീപനം അതിൽ ഒരു പ്രധാനഘടകമായിരുന്നു. ഇന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾ ഇക്കാര്യത്തിൽ സോവിയറ്റ് പാർട്ടിയും ചൈനയിലെ പാർട്ടിയും എടുത്ത  നിലപാടുകൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ ആ രാജ്യങ്ങളുടെ വ്യത്യസ്ത താല്പര്യങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ രൂപപ്പെട്ടതായിരുന്നുവെന്ന് മനസിലാക്കാനാകും. സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ പിളരുകയും “സോഷ്യലിസ്റ്റ് വിപണി സമ്പദ് വ്യവസ്ഥ” എന്ന ഓമനപ്പേരിൽ ചൈന മുതലാളിത്ത പാതയിലൂടെ വലിയ മുന്നേറ്റം നടത്തുകയും ചെയ്ത സാഹചര്യത്തിൽ അന്നത്തെ പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ ചർച്ചകൾ തീർത്തും അപ്രസക്തമായിരിക്കുന്നു. ഈ വസ്തുത അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ട് കഴിഞ്ഞ അര നൂറ്റാണ്ടു കാലത്തെ സംഭവങ്ങൾ വസ്തുനിഷ്ഠമായും സ്വയംവിമർശനപരമായും വിലയിരുത്താൻ കഴിയാഞ്ഞതാണ് ഇന്ത്യയിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്  പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഇന്നത്തെ ദു:സ്ഥിതിക്കു കാരണം.

ലോകത്തെ മറ്റ് കമ്മ്യൂണീസ്റ്റ് പാർട്ടികൾ പുതിയ സാഹചര്യങ്ങൾ വിലയിരുത്തി നിലപാടുകൾ പുന:പരിശോധിച്ച കാലത്ത് ഇന്ത്യയിലെ പാർട്ടികൾ അതിനു മുതിർന്നില്ല. മൂന്നു സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ അധികാര രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഉറച്ച ഭാഗമാകാൻ കഴിഞ്ഞത് ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി സ്വാധീനം ചുരുങ്ങുകയാണെന്ന വസ്തുത മറച്ചുപിടിക്കാൻ സഹായിച്ചു.  ആ സംസ്ഥാങ്ങളിലൊന്നായ പശ്ചിമ ബംഗാളിൽ മൂന്നു പതിറ്റാണ്ടിലധികം ഇടതുപക്ഷത്തിന് നിലനിർത്താനായ മേൽക്കൈ പൂർണ്ണമായും നഷ്ടമായിരിക്കുന്നു. കേരളത്തിൽ അറുപതുകളിൽ തന്നെ പ്രാമുഖ്യം നേടിയ സി.പി.എം തുടർച്ചയായി കൊഴിഞ്ഞുപോക്ക് നേരിടുകയാണ്. ഇടതുപക്ഷം അധികാരത്തിലിരിക്കുന്ന ഘട്ടത്തിലും കൊഴിഞ്ഞുപോക്കുണ്ടാകുന്നു. ഇതിൽ നിന്നും വിട്ടുപോകുന്നവർ അധികാരമോഹികളല്ലെന്ന് അനുമാനിക്കാം. ആശയപരമായ കാരണങ്ങളാണ് അവരെ വിട്ടുപോകാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്.

പിളർപ്പിലേക്ക് നയിച്ച സാഹചര്യങ്ങളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ സി.പി.ഐ കോൺഗ്രസ് അനുകൂലനിലപാടും സി.പി.എം കോൺഗ്രസ്‌വിരുദ്ധ നിലപാടും സ്വീകരിച്ചതിൽ അത്ഭുതത്തിനു വകയില്ല. സാഹചര്യങ്ങൾ സി.പി.ഐയെ അടിയതിരാവസ്ഥയെ പിന്തുണക്കുന്ന അവസ്ഥയിലെത്തിച്ചു. കോൺഗ്രസ്‌വിരുദ്ധത സി.പി.എമ്മിന് ബംഗാളിലും കേരളത്തിലും വേഗം വളരാൻ സഹായിച്ചു. എന്നാൽ ആ വികാരം രാജ്യത്തിന്റെ ഇതരഭാഗങ്ങളിൽ മറ്റ് കക്ഷികൾക്കാണ് ഗുണം ചെയ്തത്. സി.പി.ഐ അന്ധമായ കോൺഗ്രസ്‌അനുകൂല നിലപാടിലെ തെറ്റ് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് കോൺഗ്രസുമായുള്ള ചങ്ങാത്തം അവസാനിപ്പിച്ചു. എന്നാൽ അന്ധമായ കോൺഗ്രസ്‌വിരുദ്ധ നിലപാടിലെ തെറ്റ് സി.പി.എം. തിരിച്ചറിഞ്ഞെങ്കിൽ തന്നെയും ഏറ്റുപറഞ്ഞിട്ടില്ല.

ആദ്യ തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ നല്ല പ്രകടനവും 1957ലെ കേരളത്തിലെ അധികാരപ്രവേശവും സാധ്യമാക്കുന്നതിൽ പാർട്ടിക്കു പുറത്തുള്ള ഇടതുപക്ഷ അനുഭാവികളുടെ പങ്ക് വലുതായിരുന്നു. പുരോഗമനോന്മുഖരായ വ്യക്തികളെ സ്ഥാനാർത്ഥികളാക്കിക്കൊണ്ട് ആ ഇടതുപക്ഷ മണ്ഡലം നിലനിർത്താൻ ബോധപൂർവമായ ശ്രമങ്ങളും അക്കാലത്തുണ്ടായി. ഇപ്പോഴും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് അണികൾക്കു പുറത്തു നിന്ന് സ്ഥാനാർത്ഥികളെ കണ്ടെത്താറുണ്ട്. പക്ഷെ അത് ബന്ധപ്പെട്ടവരുടെ പുരോഗമനപരമായ ആശയങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലല്ല, അവരുടെ ജാതിമതപരമായ സ്വാധീനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്. അധികാര രാഷ്ട്രീയത്തിലെ സ്ഥാനം ഉറപ്പാക്കാൻ കാലാകാലങ്ങളിൽ എടുത്ത അടവുകളുടെ ഫലമായ ഇടതു സ്വഭാവം നഷ്ടപ്പെട്ട ഇടതു മുന്നണിക്ക് ഭീകരമായി വളരുന്ന വർഗ്ഗീയ-വലതുപക്ഷത്തെ ചെറുക്കുകയെന്ന ചരിത്രപരമായ കടമ നിർവഹിക്കാനാവില്ല. ചില ജാതിമതശക്തികളെ ഭർത്സിക്കുന്നതോടൊപ്പം മറ്റ് ചിലതിനെ പുൽകുന്ന സമീപനം ഉപേക്ഷിച്ച് ഇടതു സ്വഭാവം പൂർണ്ണമായി വീണ്ടെടുത്താലേ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റു പാർട്ടികൾക്ക് പ്രതിസന്ധിയിൽ നിന്ന് കരകയറാനാകൂ. (നവയുഗം ഓണപ്പതിപ്പ്, സെപ്തംബർ 1, 2015)

ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ സ്വത്വ പ്രതിസന്ധി

ബി ആർ പി ഭാസ്കർ
ജനയുഗം

ഏതാണ്ട്‌ 25 കൊല്ലം മുമ്പ്‌ കോയമ്പത്തൂരിൽ നിന്ന്‌ ദേശീയപാതയിലൂടെ കേരളത്തിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ പാലക്കാട്‌ നഗരത്തിനടുത്ത്‌ പലയിടങ്ങളിലും ശ്രീകൃഷ്ണ ജയന്തി, ബാലഗോകുലം എന്നീ വാക്കുകൾ കൈകൊണ്ടെഴുതിയ പോസ്റ്ററുകൾ ഞാൻ കണ്ടു. ഇന്ത്യയിൽ മറ്റൊരിടത്തും – ശ്രീകൃഷ്ണൻ ജനിച്ച മഥുരാപുരിക്കടുത്തുള്ള ജന്മസ്ഥാനവും കളിച്ചു നടന്ന വൃന്ദാവനവും ഉൾപ്പെടെ ഒരിടത്തും ബാലഗോകുലം എന്നൊരു പേരു കേട്ടിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട്‌ അതെന്താണെന്ന്‌ അറിയാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടായി. തിരുവനന്തപുരത്തെത്തിയപ്പോൾ പത്രപ്രവർത്തകരും അല്ലാത്തവരുമായ നിരവധി സുഹൃത്തുക്കളോട്‌ അന്വേഷിച്ചു. ആരും ബാലഗോകുലത്തെ കുറിച്ച്‌ കേട്ടിരുന്നില്ല. ഇന്ന്‌ ബാലഗോകുലം എന്താണെന്നറിയാത്ത ആരുമില്ല.

ശ്രീകൃഷ്ണജയന്തിക്ക്‌ ആൺകുട്ടികളെ ഉണ്ണിക്കണ്ണനായും പെൺകുട്ടികളെ ഗോപികമാരായും വേഷമണിയിച്ച്‌ തെരുവുകളിലൂടെ നടത്തുന്ന ശോഭായാത്രക്ക്‌ വലിയ സ്വീകാര്യത ലഭിച്ചതിൽ അത്ഭുതപ്പെടാനില്ല. ബാലദിനാചരണത്തിന്‌ ശ്രീകൃഷ്ണനേക്കാൾ അനുയോജ്യനായ ഒരു ദേവനെ കണ്ടെത്താനാവില്ല. പുണ്യപുരുഷന്മാരുടെ ബാല്യത്തെക്കുറിച്ച്‌ പൊതുവെ അറിവ്‌ കുറവാണ്‌. എന്നാൽ വൈദികസമൂഹം സംസ്കൃതവത്കരിച്ച്‌ കൃഷ്ണനാക്കുന്നതിനു മുൻപെ വടക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ കന്നയ്യ എന്ന പേരിലും തെക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ കണ്ണൻ എന്ന പേരിലും യാദവബാലൻ ജനഹൃദയങ്ങളിൽ സ്ഥാനം നേടിയിരുന്നു. കണ്ണനെ മുന്നിൽ നിർത്തി സംഘപരിവാർ കാൽനൂറ്റാണ്ടു മുമ്പ്‌ തുടങ്ങിയ പരിപാടി വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നത്‌ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടേണ്ട വസ്തുത തന്നെ. പക്ഷെ അത്‌ ഇടതുപക്ഷത്തെ അസ്വസ്ഥമാക്കേണ്ടതുണ്ടോ?

ഒരിക്കൽ ശബരിമല തീർഥാടനകാലത്ത്‌ എകെജി തിരുവിതാംകൂറിൽ വരികയുണ്ടായി. അദ്ദേഹത്തെ കാണാനെത്തിയ യുവാക്കളിൽ പലരും മല ചവിട്ടാൻ മാലയിട്ടവരായിരുന്നു. വിപ്ലവവും മലകയറ്റവും ഒന്നിച്ചുപോകുമോ എന്ന്‌ ചിലരോട്‌ അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു. അയ്യപ്പൻ ആ യുവാക്കളെ പാർട്ടിയിൽ നിന്ന്‌ അകറ്റിയിരുന്നെങ്കിൽ 1957ലെ തെരഞ്ഞെടുപ്പിലെ ചരിത്രവിജയം സാധ്യമാകുമായിരുന്നില്ല. അയ്യപ്പൻ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാർക്ക്‌ പ്രശ്നമല്ലെങ്കിൽ കൃഷ്ണൻ എന്തിനു പ്രശ്നമാകണം?

ആർഎസ്‌എസിന്റെ അനുഗ്രഹാശിസുകളോടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ആദ്യനാളുകളിൽ സ്ഥാപിതമായ ജനസംഘമാണ്‌ കുറച്ചുകാലം ജനതാ പാർട്ടിയുടെ ഭാഗമായിരുന്നശേഷം പുറത്തു വന്ന്‌ ഭാരതീയ ജനതാ പാർട്ടിയായത്‌. ആദ്യത്തെ ലോക്സഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പു നടക്കുമ്പോൾ ഇന്ത്യാ-പാകിസ്ഥാൻ വിഭജനം കഴിഞ്ഞിട്ട്‌ അഞ്ചു വർഷം തികഞ്ഞിരുന്നില്ല. വർഗീയ കലാപത്തിന്റെ ഓർമ്മ ശക്തമായി നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നിട്ടും ജനസംഘത്തിനു വടക്കേ ഇന്ത്യയിലെ കലാപഭൂമികളിൽ പോലും നേട്ടമുണ്ടാക്കാനായില്ല. അതിനു കിട്ടിയ മൂന്നു സീറ്റുകളിൽ രണ്ടെണ്ണം പശ്ചിമ ബംഗാളിൽ നിന്നായിരുന്നു. ഹിന്ദുത്വത്തോടുള്ള ആഭിമുഖ്യമല്ല പാർട്ടിയുടെ ബംഗാളിയായ സ്ഥാപക പ്രസിഡന്റ്‌ ശ്യാമപ്രസാദ്‌ മുഖർജിയോടുള്ള ആദരവാണ്‌ ആ സീറ്റുകൾ നേടിക്കൊടുത്തത്‌.

ജനസംഘം 1970കളിൽ അതിന്റെ ദേശീയ സമിതി യോഗം കോഴിക്കോട്ട്‌ നടത്തി. ഒരു ചിത്രം മാത്രമേ സമ്മേളന വേദിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. അത്‌ ശ്രീനാരായണഗുരുവിന്റേതായിരുന്നു. പക്ഷെ ശ്രീനാരായണൻ ഉഴുതു മറിച്ച മണ്ണിൽ സംഘം വിതച്ച ഹിന്ദുത്വം കുരുത്തില്ല. ബിജെപി ആദ്യം കേന്ദ്രത്തിൽ അധികാരത്തിലേറിയപ്പോൾ ഒ രാജഗോപാലിനെ മധ്യപ്രദേശു വഴി രാജ്യസഭയിലെത്തിച്ചു വാജ്പേയി സർക്കാരിൽ സഹമന്ത്രിയാക്കി. ചുരുങ്ങിയ കാലയളവിൽ കേരളത്തിനുവേണ്ടി ചിലതൊക്കെ അദ്ദേഹത്തിന്‌ ചെയ്യാനായി. അതിന്റെ ഫലമായി അദ്ദേഹത്തിനും ബി.ജെ.പിക്കും കൂടുതൽ ജനസമ്മതി ലഭിച്ചെങ്കിലും ലോക്സഭയിലോ നിയമസഭയിലോ ഒരു സീറ്റ്‌ നേടാൻ അതിന്‌ ഇനിയും കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.

ആർഎസ്‌എസിന്റെ ഹിന്ദുത്വ പദ്ധതിയുടെ ആത്യന്തിക ലക്ഷ്യം ഹിന്ദുപുനരുത്ഥാനമാണ്‌. കേരളത്തിൽ അതിനു വളരാൻ കഴിയാഞ്ഞത്‌ ശ്രീനാരായണനും അയ്യൻകാളിയും ചട്ടമ്പി സ്വാമിയും വി ടി ഭട്ടതിരിപ്പാടുമൊക്കെ പങ്കാളികളായ സാമൂഹ്യ നവീകരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ നവോത്ഥാന സ്വഭാവം മൂലമാണ്‌. തമിഴ്‌നാട്ടിലെ ദ്രാവിഡ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ സ്വാധീനവും അതിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക്‌ തടസമായിട്ടുള്ളതായി കാണാം. എന്നാൽ ശ്രീനാരായണനും അയ്യൻകാളിയും കെട്ടിപ്പടുത്ത പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ ഇന്നത്തെ ചില നേതാക്കൾ ഹിന്ദുത്വത്തെ വരവേൽക്കാൻ തയ്യാറാണെന്ന്‌ സമീപകാല സംഭവങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. പൊതുസമൂഹത്തിന്റെയൊ സ്വന്തം വിഭാഗങ്ങളുടെയോ താൽപര്യങ്ങളല്ല കേവലം സ്വാർത്ഥതാൽപര്യങ്ങളാണ്‌ അവരെ നയിക്കുന്നത്‌. ഇത്‌ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നവരാണ്‌ ഇന്നാട്ടിലെ ജനങ്ങൾ.

ഇതിന്റെ അർഥം ആർഎസ്‌എസ്‌ ഉയർത്തുന്ന ഭീഷണി ഗൗരവമുള്ളതല്ലെന്നല്ല. ഈയിടെ ഡൽഹിയിൽ നടന്ന ബിജെപി-ആർഎസ്‌എസ്‌ സമന്വയ സമിതിയോഗം ബിജെപി നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഭരണകൂടത്തിനുമേൽ ആർഎസ്‌എസ്‌ പിടിമുറുക്കുന്നതിന്‌ തെളിവാണ്‌. ബിജെപി ഒരു രാഷ്ട്രീയ കക്ഷിയാണ്‌. അതിനെ അധികാരത്തിലേറ്റാനും പുറത്താക്കാനും അവർക്ക്‌ കഴിയും. ആർഎസ്‌എസ്‌ ആരോടും ഉത്തരവാദിത്വമോ വിധേയത്വമോ ഇല്ലാത്ത സംഘടനയാണ്‌. എല്ലാ ദിവസവും നടത്തുന്ന ‘ശാഖ’യിൽ വല്ലപ്പോഴും പങ്കെടുക്കുന്നവരും അതിലെ അംഗങ്ങളാണെന്നാണ്‌ വയ്പ്‌. എന്നാൽ സംഘടന ആർക്കും അംഗത്വം നൽകുന്നില്ല. അംഗത്വ രജിസ്റ്റർ സൂക്ഷിക്കുന്നുമില്ല. അങ്ങനെയുള്ള ഒരു സംഘടനയിൽ എന്ത്‌ ജനാധിപത്യമാണുണ്ടാവുക?

സ്ഥാപിതതാൽപര്യങ്ങളുടെ സഹായത്തോടെ ആർഎസ്‌എസും ബിജെപിയും വളരുന്നതിനെ തടയാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾക്ക്‌ നേതൃത്വം കൊടുക്കേണ്ട ഇടതുപക്ഷം ചിന്താക്കുഴപ്പത്തിലാണ്‌. ഏറ്റവും വലിയ ഇടതു കക്ഷിയായ സിപിഎം ഓണാഘോഷമെന്ന പേരിൽ സംഘടിപ്പിച്ച പരിപാടിയിൽ ഹിന്ദുത്വ രീതിയുടെ അനുകരണം പ്രകടമായിരുന്നു. ഗാന്ധിയും നെഹ്രുവും വർഗീയതക്കെതിരെ ശക്തമായ നിലപാട്‌ എടുത്തതുകൊണ്ടാണ്‌ ഹിന്ദുത്വചേരിക്ക്‌ വലിയ രക്തച്ചൊരിച്ചിൽ നടന്ന കാലത്ത്‌ മുന്നേറ്റമുണ്ടാക്കാൻ കഴിയാഞ്ഞത്‌. അവരുടെ പിൻഗാമികൾ നിലപാട്‌ മയപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ ഹിന്ദുത്വം വളരാൻ തുടങ്ങി. വർഗ്ഗീയലഹള നടക്കുന്നയിടങ്ങളിൽ ഹിന്ദുത്വചേരിക്ക്‌ മുന്നേറാനാകുന്നതായി ചില പഠനങ്ങൾ കാണിക്കുന്നു. ഹിന്ദുത്വചേരിക്ക്‌ ഈ രീതിയിൽ വളരാനാകുന്നത്‌ മതനിരപേക്ഷ കക്ഷികൾക്ക്‌ വർഗീയതക്കെതിരെ പ്രതിരോധം തീർക്കാനാകാത്തതുകൊണ്ടാണ്‌. ഹിന്ദുത്വത്തിന്റെ രീതികളെ അനുകരിച്ചുകൊണ്ട്‌ അതിനെ മറികടക്കാനാകില്ല.

ചില ഇടതുപക്ഷ നേതാക്കൾ എസ്‌എൻഡിപി യോഗം ജനറൽ സെക്രട്ടറി വെള്ളാപ്പള്ളി നടേശന്റെ ഹിന്ദുത്വാഭിമുഖ്യത്തെ വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുന്നതായി അവരുടെ പ്രതികരണങ്ങളിൽ നിന്ന്‌ മനസിലാക്കാം. ആർ ശങ്കർ വെള്ളാപ്പള്ളിയേക്കാൾ ശക്തനായിരുന്നെന്ന്‌ അവർ ഓർക്കണം. അദ്ദേഹം ഒരേസമയം യോഗത്തിന്റെയും കോൺഗ്രസിന്റെയും നേതാവായിരുന്നു. ഈഴവ സമുദായത്തിന്‌ പ്രാമുഖ്യമുള്ള തിരുവിതാംകൂറിലെ മണ്ഡലങ്ങളിൽ ഇടതുപക്ഷത്തെ യുവ നേതാക്കളോട്‌ പരാജയപ്പെട്ട ശേഷമാണ്‌ അദ്ദേഹം കണ്ണൂരിൽ നിന്ന്‌ കേരള നിയമസഭയിലെത്തിയതും മുഖ്യമന്ത്രിയായതും.

ശങ്കറെപ്പോലെ വെള്ളാപ്പള്ളിയും യോഗത്തെയും എസ്‌ എൻ ട്രസ്റ്റിനെയും കൈപ്പിടിയിൽ ഒതുക്കിയിട്ടുണ്ട്‌. അവയിലൂടെ എത്തുന്ന പണമുപയോഗിച്ച്‌ അദ്ദേഹത്തിന്‌ പല അഭ്യാസങ്ങളും നടത്താനാകും. പക്ഷെ ശങ്കറിനു സമുദായത്തെ കൈപ്പിടിയിലൊതുക്കാൻ കഴിയാഞ്ഞതു പോലെ അദ്ദേഹത്തിനും അതിനാകില്ല. ഇത്‌ തിരിച്ചറിയാൻ ഇടതു നേതാക്കൾക്കു കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ കാരണം അവരുടെ ആത്മവിശ്വാസക്കുറവാണ്‌.

ഇടതുപക്ഷം ദുർബലമായ സാഹചര്യത്തിലാണ്‌ ഹിന്ദുത്വം കേരളത്തിൽ മുന്നേറ്റം നടത്താനും ചില നേതാക്കൾ അവരുടെ പിന്നാക്ക ദളിത അണികളെ വിറ്റ്‌ കാശാക്കാനും ശ്രമിക്കുന്നത്‌. ഈ പ്രതിസന്ധി മറികടക്കാൻ ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ മുന്നിൽ ഒരു മാർഗമേയുള്ളു. അതു തങ്ങളുടെ ശക്തി ചോർത്തിയ ഘടകങ്ങൾ കണ്ടെത്തി പരിഹരിച്ച്‌ ആത്മവിശ്വാസം വീണ്ടെടുക്കുക എന്നതാണ്‌. പരീക്ഷിച്ചു പരാജയപ്പെട്ട അടവുകളുമായി മുന്നോട്ടുപോയാൽ കൂടുതൽ തിരിച്ചടികളാവും ഫലം.

മുത്തൂറ്റു വധക്കേസ് പൊങ്കാല

സി.ബി.ഐ കോടതി ജഡ്ജി പോൾ മുത്തൂറ്റ് വധക്കേസിൽ വിധി പറയാൻ എത്തിയപ്പോൾ ചിലർ പൊങ്കാലയിടാൻ ഇവിടെ ഒരു തെരുവോരത്ത് അടുപ്പുകൂട്ടുകയായിരുന്നു. സംസ്ഥാന പൊലീസ്  കേസ് അന്വേഷിക്കുന്ന സമയത്ത് ഞാൻ എഴുതിയതുമെടുത്തുകൊണ്ടാണ് വന്നത്. അന്വേഷണത്തെ കുറിച്ച് സംശയങ്ങളുയർത്തുന്ന വസ്തുതകൾ മാധ്യമങ്ങളിൽ വന്ന സമയത്ത് ഒന്നിലധികം തവണ സി.പി.എം. സംസ്ഥാന സെക്രട്ടറി പത്രസമ്മേളനം നടത്തി അന്വേഷണം ശരിയായ ദിശയിലാണു പോകുന്നതെന്ന് പറയുകയുണ്ടായി. പാർട്ടിയുമായി അടുപ്പമുണ്ടെന്ന് പറയപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു ഗൂണ്ടാ നേതാവിന്റെ പേരു കേസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു. അതാവണം പ്രത്യക്ഷത്തിൽ രാഷ്ട്രീയ സ്വഭാവമില്ലാത്ത കേസിന്റെ അന്വേഷണത്തെ കുറിച്ചുള്ള തൃപ്തി അറിയിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്. മുത്തൂറ്റ് കുടുംബം ആവശ്യപ്പെട്ടതിനെ തുടർന്ന് ഹൈക്കോടതി സി.ബി.ഐയോട് അന്വേഷണം ഏറ്റെടുക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടൂ. സി.ബി.ഐ. സംസ്ഥാ‍ന പൊലീസിന്റെ ദിശയിൽ തന്നെ പോയി. ഇത്രയും പോരേ ഭക്തജനങ്ങൾക്ക് ദേവപ്രീതിക്കായി പൊങ്കാലയിടാൻ?

ഞാൻ കേസ് അന്വേഷിച്ചെന്ന ധാരയിണവിലാണ് ഭക്തരെന്നു തോന്നുന്നു. മുത്തൂറ്റ് വധം എന്നല്ല, ഐ.എസ്.ആർ.ഓ ചാരവൃത്തിയും പെൺ‌വാണിഭങ്ങളുമൊന്നും ഞാൻ അന്വേഷിച്ചിരുന്നില്ല. ഇനിയൊട്ട് ഒരു കേസും അന്വേഴിക്കാനും ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല. ഏതെങ്കിലും കേസിനെ കുറിച്ച് ഞാൻ നിരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത്  മാധ്യമങ്ങളിലൂടെ പുറത്തു വന്നിട്ടുള്ള വസ്തുതകളെ ആസ്പദമാക്കിയാണ്. അത്തരത്തിൽ ആവശ്യമെങ്കിൽ ഇനിയും നിരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തിയേക്കും. എന്റെ ബന്ധുക്കളുടെയൊ സുഹൃത്തുക്കളുടെയൊ എനിക്ക് താല്പര്യമുള്ള മറ്റാരുടെയെങ്കിലുമൊ താല്പര്യം സംരക്ഷിക്കാനായി ഞാൻ ഒരു നിരീക്ഷണവും നടത്താറില്ല. അതുകൊണ്ട് കോടതി പ്രതികളെ വെറുതെവിട്ടാൽ സത്യം ജയിച്ചെന്നും ശിക്ഷിച്ചാൽ മറിച്ചും പറയേണ്ട ഗതികേട് എനിക്കുണ്ടാകാറില്ല. എല്ലാ കോടതിവിധികളും കുറ്റമറ്റതാണെന്ന അഭിപ്രായം എനിക്കുണ്ടെന്ന് ഇതിൽ നിന്നും അർത്ഥമാക്കേണ്ടതില്ല.

ചില കേസുകളിൽ സംസ്ഥാന പൊലീസിനു കണ്ടെത്താൻ കഴിയാത്ത വസ്തുതകൾ കണ്ടെത്തി പ്രതികൾക്ക് ശിക്ഷ വാങ്ങിക്കൊടുത്തതിന്റെ ഫലമായി കൂടുതൽ കാര്യക്ഷമതയുള്ള അന്വേഷണ ഏജൻസിയെന്ന പേരു സി.ബിഐ സമ്പാദിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ സമീപകാലത്തു പല കേസുകളിലും സി.ബി.ഐ. സംസ്ഥാന പൊലീസ് പോയ വഴിയെ തന്നെയാണു പോകുന്നത്. മുത്തങ്ങ സംഭവങ്ങൾ സംബന്ധിച്ച അന്വേഷണം ഒരുദാഹരണം. സമ്പത്തിന്റെ കസ്റ്റഡി മരണം സംബന്ധിച്ച കേസ് മറ്റൊരുദാഹരണം. സംസ്ഥാന പൊലീസ് സി.ബി.ഐയുടെ തലത്തിലേക്ക് ഉയർന്നതുകൊണ്ടാണോ ഇത്? അതൊ കേന്ദ്ര പൊലീസും സംസ്ഥാന പൊലീസും ഭായി-ഭായി ആയതാണോ? ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം നൽകാനുള്ള വക ഇപ്പോൾ എന്റെ കയ്യിലില്ല.

മുത്തൂറ്റ് വധക്കേസിലെ വിധിക്കുശേഷവും അക്കാലത്ത് നടത്തിയ ചില നിരീക്ഷണങ്ങൾക്ക് പ്രസക്തിയുണ്ടെന്നാണ് എന്റെ വിശ്വാസം. ഉദാഹരണത്തിന് ഈ വരികൾ: ചെറിയ തോതിലുള്ള അക്രമരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ നീണ്ട പാരമ്പര്യമുള്ള സംസ്ഥാനമാണ് നമ്മുടേത്. ഇവിടെ ഇപ്പോൾ വിളയാടുന്ന മാഫിയാ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളുടെ ആവിര്‍ഭാവത്തിൽ പ്രമുഖ രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികൾക്ക് പങ്കുണ്ട്. പാര്‍ട്ടികള്‍ക്കുവേണ്ടി അക്രമപ്രവര്‍ത്തനത്തിലേര്‍പ്പെട്ടവര്‍ കാലക്രമത്തില്‍ അതില്‍ ഹരംപിടിച്ച് കൂലിത്തല്ലുകാരായി മാറിയതിന് നിരവധി ഉദാഹരണങ്ങളുണ്ട്. അച്ചടക്കബോധമുള്ള പാര്‍ട്ടികള്‍ ഇങ്ങനെയുള്ളവര്‍ക്കെതിരെ ശിക്ഷാനടപടികള്‍ എടുക്കാറുണ്ടെങ്കിലും പലപ്പോഴും അവര്‍ക്ക് പാര്‍ട്ടിബന്ധം അനൗപചാരികമായി തുടരാനും പിന്നീട് പുനഃസ്ഥാപിക്കാനും കഴിയാറുണ്ട്.     

പിന്നെ ആ കത്തി. കൊല നടത്തിയത് S കത്തി ഉപയോഗിച്ചായിരുന്നെന്ന സംസ്ഥാന പൊലീസിന്റെ നിഗമനം സി.ബി.ഐ ശരിവെച്ചു. സി.ബി.ഐ. കത്തി കണ്ടെടുക്കുകയും ചെയ്തു.    ഇതിന്റെ ഫലമായി സംസ്ഥാന പൊലീസുദ്യോഗസ്ഥർ ആവശ്യപ്പെട്ടതനുസരിച്ച് ഒരു കൊല്ലൻ ഒരു കത്തി  ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുത്തു എന്ന വസ്തുതയുടെ പ്രസക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ല. അന്ന് ഒരു ചാനൽ ചർച്ചയിൽ പങ്കെടുത്ത മുൻ പൊലീസുദ്യോഗസ്ഥൻ പ്രതി ഉപയോഗിച്ച ആയുധം കിട്ടതെ വന്നപ്പോൾ മുൻപും ഇത്തരത്തിൽ തെളിവുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്ന് പറയുകയുണ്ടായി. എന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ അത് ശരിയായ ദിശയിലൂടെയുള്ള പോക്കല്ല.

പൊങ്കാല ലേഖനം ഇവിടെ വായിക്കാം.  http://www.mathrubhumi.com/extras/parampara/index.php?id=56451&pagenum=4

അഴിമതി അന്വേഷണം പ്രഹസനമാകുമ്പോൾ

ബി ആർ പി ഭാസ്കർ

ജനയുഗം

പൂട്ടിയ ബാറുകൾ തുറക്കുന്നതിന്‌ ബാറുടമകളുടെ സംഘടന ധനമന്ത്രി കെ എം മാണിക്ക്‌ പണം നൽകിയെന്ന്‌ ബിജു രമേശ്‌ വിളിച്ചുപറഞ്ഞത്‌ എട്ടു മാസം മുമ്പാണ്‌. അതിനെ തുടർന്നുണ്ടായ സംഭവവികാസങ്ങൾ പരിശോധിച്ചാൽ രാഷ്ട്രീയ കേരളം എങ്ങനെയാണ്‌ ഗുരുതരമായ അഴിമതി ആരോപണങ്ങളെ മറികടക്കുന്നതെന്ന്‌ മനസിലാക്കാനാകും.


ബാർ ഉടമയും കേരള ബാർ ഹോട്ടൽ അസോസിയേഷൻ വർക്കിംഗ്‌ പ്രസിഡന്റുമായ ബിജു രമേശ്‌ മാധ്യമപ്രവർത്തകരെ വിളിച്ചുവരുത്തി പറഞ്ഞത്‌ 418 ബാറുകളെ പ്രവർത്തിക്കാൻ അനുവദിക്കുന്നതിന്‌ മാണി അഞ്ചു കോടി രൂപ ആവശ്യപ്പെട്ടെന്നും ഒരു കോടി രൂപ നൽകിയെന്നുമാണ്‌. പ്രാതിനിധ്യ സ്വഭാവമുള്ള ഒരു സംഘടനയുടെ നേതാവ്‌ മന്ത്രിക്കെതിരെ ഗുരുതരമായ ഒരാരോപണം പരസ്യമായി ഉന്നയിക്കുമ്പോൾ വിശ്വാസയോഗ്യമായ അന്വേഷണത്തിന്‌ ഉത്തരവിടുകയാണ്‌ മുഖ്യമന്ത്രി ചെയ്യേണ്ടത്‌. എന്നാൽ നവംബർ ഒന്നിന്‌ ഉമ്മൻചാണ്ടി ആരോപണം തീർത്തും അടിസ്ഥാനരഹിതമാണെന്നും അന്വേഷണം ആവശ്യമില്ലെന്നും പ്രഖ്യാപിക്കുകയാണ്‌ ചെയ്തത്‌.


ആ പ്രഖ്യാപനം മുഖ്യമന്ത്രിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഒരു രാഷ്ട്രീയ ആവശ്യമായിരുന്നു. മാണി മന്ത്രിസഭയിലെ മുതിർന്ന അംഗവും യുഡിഎഫിലെ മൂന്നാമത്തെ വലിയ കക്ഷിയായ കേരള കോൺഗ്രസിന്റെ പരമോന്നത നേതാവുമാണ്‌. ചെറിയ കക്ഷികളുടെ നേതാക്കൾക്കും മുഖ്യമന്ത്രിയാകാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്ന 1970 കളിലാണ്‌ അദ്ദേഹം കോൺഗ്രസ്‌ വിട്ട്‌ കേരള കോൺഗ്രസിൽ പോയത്‌. കോൺഗ്രസിനും സിപിഎമ്മിനും മേൽക്കൈയുള്ള ഇരുമുന്നണി സംവിധാനം രൂപപ്പെട്ടിരുന്നില്ലെങ്കിൽ മുഖ്യമന്ത്രിയാകാൻ കഴിയുമായിരുന്ന നേതാവാണ്‌. ഈ അന്ത്യഘട്ടത്തിൽ, കുറച്ചു നാളത്തേക്കെങ്കിലും, അദ്ദേഹം മുഖ്യമന്ത്രിയായി കാണണമെന്ന്‌ അനുയായികൾ, ഒരുപക്ഷെ അദ്ദേഹവും , ആഗ്രഹിച്ചു. ആ ആഗ്രഹം സഫലമാക്കാൻ സിപിഐ(എം) സഹായിച്ചേക്കുമെന്ന്‌ വാർത്ത പരന്നപ്പോഴാണ്‌ മാണിക്കെതിരായ ആരോപണം വന്നത്‌. മാണി മറുകണ്ടം ചാടിയാൽ നിയമസഭയിലെ യുഡിഎഫ്‌ ഭൂരിപക്ഷം ഇല്ലാതാവുകയും ഉമ്മൻ ചാണ്ടി മുഖ്യമന്ത്രിയല്ലാതാവുകയും ചെയ്യും. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ബിജു രമേശിന്റെ ആരോപണത്തിനു പിന്നിൽ കോൺഗ്രസ്‌ പ്രേരണയുണ്ടെന്ന സംശയമുയർന്നു. അത്‌ ദൂരീകരിച്ച്‌ മാണിയെ യുഡിഎഫിൽ പിടിച്ചു നിർത്തേണ്ടത്‌ ഉമ്മൻചാണ്ടിയുടെ ആവശ്യമാണ്‌.


മാണിയുടെ ആദ്യ പ്രതികരണം കരുതലോടെയുള്ളതായിരുന്നു. തെരഞ്ഞെടുപ്പാവശ്യങ്ങൾക്ക്‌ പണം സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും അതിന്റെ കണക്കുകളുണ്ടെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.അതോടെ പ്രശ്നത്തിന്റെ സ്വഭാവം മാറി. ബാറുടമകളിൽ നിന്ന്‌ പണം വാങ്ങിയതായി തെളിഞ്ഞാലും അത്‌ ബിജു രമേശ്‌ പറഞ്ഞതുപോലെ ബാർ തുറക്കാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നോ അതോ തെരഞ്ഞെടുപ്പു ചെലവിനായിരുന്നോ എന്ന്‌ തീരുമാനിക്കേണ്ടി വരും. പണം കൊടുത്തത്‌ ബാർ തുറക്കാനാണെങ്കിൽ അത്‌ കോഴയാണ്‌, ക്രിമിനൽ കുറ്റമാണ്‌. നേരേമറിച്ച്‌ പണം തെരഞ്ഞെടുപ്പു ചെലവിനുള്ള സംഭാവനയാണെങ്കിൽ ഒരു കുറ്റകൃത്യവും നടന്നിട്ടില്ല. നിലവിലുള്ള സംവിധാനത്തിലെ സന്ദിഗ്ദ്ധത ഇവിടെ വെളിവാകുന്നു. കോഴ നൽകുകയും അത്‌ തെരഞ്ഞെടുപ്പ്‌ സംഭാവനയാക്കുകയും ചെയ്യാം. സംഭാവനയും പ്രത്യുപകാരവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുക എളുപ്പമല്ല.


ഉമ്മൻചാണ്ടിയുടെ പ്രഖ്യാപനത്തോടെ പ്രശ്നം തീർന്നില്ല. വിജിലൻസ്‌ വകുപ്പിനോട്‌ പ്രാഥമികാന്വേഷണം നടത്താൻ പറഞ്ഞു. അന്വേഷണച്ചുമതല സത്യസന്ധരായ ഉദ്യ‍ോഗസ്ഥന്മാർക്കാണെന്ന്‌ വിജിലൻസിന്റെ ചുമതലയുള്ള ആഭ്യന്തരമന്ത്രി രമേശ്‌ ചെന്നിത്തല പറഞ്ഞു. വിഷയം ഹൈക്കോടതിയിലുമെത്തി. അന്വേഷണ പുരോഗതി അറിയിക്കാൻ കോടതി സർക്കാരിനോട്‌ ആവശ്യപ്പെട്ടു. അതുവരെ 19 പേരെ ചോദ്യം ചെയ്തെന്നും എന്നാൽ പ്രഥമ വിവര റിപ്പോർട്ട്‌ (എഫ്‌ഐആർ) ഫയൽ ചെയ്യാൻ വേണ്ട തെളിവ്‌ ലഭിച്ചിട്ടില്ലെന്നും സർക്കാർ നവംബർ 19ന്‌ കോടതിയെ അറിയിച്ചു. എത്രയും വേഗം അന്വേഷണം പൂർത്തിയാക്കാൻ കോടതി നിർദ്ദേശിച്ചു.


ഡിസംബർ രണ്ടാം വാരത്തിൽ വിജിലൻസ്‌ വകുപ്പ്‌ മാണിക്കെതിരെ പ്രഥമ വിവര റിപ്പോർട്ടു ഫയൽ ചെയ്തു. ബാർ ലൈസൻസ്‌ പുതുക്കുന്നതിന്‌ കോഴയായി മാണി അഞ്ചു കോടി രൂപ ആവശ്യപ്പെട്ടെന്നും മാർച്ച്‌ 20നും ഏപ്രിൽ 3നും ഇടയ്ക്ക്‌ ബാർ ഹോട്ടൽ അസോസിയേഷൻ ഭാരവാഹികൾ പാലായിലെ വീട്ടിലും തിരുവവനന്തപുരത്തെ ഔദ്യ‍ോഗിക വസതിയിലും വെച്ച്‌ ഒരു കോടി രൂപ നൽകിയെന്നും അതിൽ പറയുന്നു. അസോസിയേഷൻ യോഗത്തിന്റെ മിനിട്ട്സ്‌ ആരോപണത്തെ ബലപ്പെടുത്തുന്നതായും അതുവരെയുള്ള അന്വേഷണത്തിൽ നിന്ന്‌ മൂന്നു തവണയായാണ്‌ പണം നൽകിയതെന്നും കൂടി അതിലുണ്ട്‌.


അഡ്വക്കേറ്റ്‌ ജനറൽ ഹൈക്കോടതിയിൽ പറഞ്ഞതു മുഖവിലയ്ക്ക്‌ എടുത്താൽ പ്രഥമ വിവര റിപ്പോർട്ട്‌ ഫയൽ ചെയ്യാൻ പോരുന്ന തെളിവ്‌ ലഭിച്ചത്‌ നവംബർ 19നു ശേഷമുള്ള മൂന്നാഴ്ചക്കാലത്താണ്‌. പക്ഷെ മറ്റൊരു സാധ്യതയുമുണ്ട്‌. അത്‌ ഒരന്വേഷണവും കൂടാതെ മുഖ്യമന്ത്രി പ്രഖ്യാപിച്ച നിലപാടിൽ സർക്കാർ ഉറച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു എന്നതാണ്‌. ബിജു രമേശും ബാർ ഹോട്ടൽ അസോസിയേഷന്റെ മറ്റ്‌ നേതാക്കളും മാധ്യമങ്ങൾക്ക്‌ നൽകിയ വിവരങ്ങളിൽ പ്രകടമായ ഭിന്നതകളുണ്ടായിരുന്നു. ബിജു രമേശ്‌ തന്നെയും വിവരങ്ങൾ പൂർണമായി വെളിപ്പെടുത്താൻ വൈമുഖ്യം കാട്ടി. സംഘടന പണം നൽകിയ കോൺഗ്രസ്‌ മന്ത്രിമാരുടെ പേരുകൾ ഏറെ വൈകിയാണ്‌ പറഞ്ഞത്‌. ബാറുടമകൾ ഉദ്യ‍ോഗസ്ഥർക്ക്‌ നൽകിയ മൊഴികളിലും പൊരുത്തക്കേടുകളുണ്ടായിരുന്നു. മന്ത്രിമാരെ വിരട്ടണമെന്നല്ലാതെ അവരെയോ സർക്കാരിനെയോ പുറത്താക്കണമെന്ന ഉദ്ദേശ്യം അവർക്കില്ലായിരുന്നെന്ന്‌ വ്യക്തം.


അന്വേഷണം നടത്തിയ എസ്പിയായ ആർ സുകേശൻ വിജിലൻസ്‌ ഡയറക്ടർ വിൻസൺ എം പോളിനു നൽകിയ വസ്തുതാ റിപ്പോർട്ടിൽ മാണിക്കെതിരെ കുറ്റപത്രം സമർപ്പിക്കാനാവശ്യമായ തെളിവുകളുണ്ടെന്ന്‌ പറഞ്ഞു. അസോസിയേഷൻ പ്രതിനിധികളെ പാലായിലും തിരുവനന്തപുരത്തും വെച്ച്‌ കണ്ടിരുന്നില്ലെന്നാണ്‌ മാണി മൊഴി നൽകിയത്‌. എന്നാൽ അന്വേഷണോദ്യോഗസ്ഥൻ ബാറുടമകളുടെ മൊഴിയുടെയും മൊബെയിൽ ഫോൺ രേഖകളുടെയും മറ്റ്‌ ശാസ്ത്രീയ തെളിവുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകൾ വിശ്വസനീയമല്ലെന്ന നിഗമനത്തിലെത്തി.
വിജിലൻസ്‌ ഡയറക്ടർ അന്വേഷണോദ്യോഗസ്ഥന്റെ ശുപാർശ തള്ളിക്കൊണ്ട്‌, മാണി കോഴ വാങ്ങിയതിന്‌ തെളിവില്ലെന്നും കൂടുതൽ അന്വേഷണം ആവശ്യമില്ലെന്നും അന്തിമ റിപ്പോർട്ടിൽ രേഖപ്പെടുത്തി. ചില സുപ്രിം കോടതി വക്കീലന്മാരുടെ ഉപദേശം കണക്കിലെടുത്തുകൊണ്ടു വിജിലൻസ്‌ വകുപ്പ്‌ കേസ്‌ അവസാനിപ്പിക്കാൻ കോടതിയുടെ അനുവാദം തേടുകയും ചെയ്തു. ഇനി ഇക്കാര്യത്തിൽ തീർപ്പ്‌ കൽപിക്കേണ്ടത്‌ കോടതിയാണ്‌.


കഴിഞ്ഞ ദിവസം വിഷയം പരിഗണിച്ചപ്പോൾ സർക്കാരിന്റെ നിയമോപദേഷ്ടാവായ അഡ്വക്കേറ്റ്‌ ജനറലിനെ ആശ്രയിക്കാതെ സുപ്രിം കോടതി വക്കീലന്മാരെ സമീപിച്ചത്‌ ആരുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരമാണെന്നു ഹൈക്കോടതി ചോദിക്കുകയുണ്ടായി. ആരോപണ വിധേയൻ നിയമമന്ത്രിയാണ്‌. ആരോപണം അടിസ്ഥാനരഹിതമാണെന്ന്‌ മുഖ്യമന്ത്രി പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ആ നിലയ്ക്ക്‌ മുഖ്യമന്ത്രിയുടെയും നിയമമന്ത്രിയുടെയും നിയന്ത്രണത്തിനു കീഴിലുള്ള അഡ്വക്കേറ്റ്‌ ജനറലിനു പകരം സർക്കാർ നിയന്ത്രണത്തിലല്ലാത്തവരിൽ നിന്ന്‌ ഉപദേശം തേടുന്നതിനു ന്യായീകരണം കാണാവുന്നതാണ്‌. പക്ഷെ അവിടെ മറ്റൊരു പ്രശ്നമുണ്ട്‌. സാധാരണഗതിയിൽ അഭിഭാഷകൻ നിലപാട്‌ എടുക്കുന്നത്‌ ഉപദേശം തേടുന്നവരുടെ താൽപര്യപ്രകാരമാണ്‌.


ഇതുവരെ ഇക്കാര്യത്തിൽ ഉണ്ടായിട്ടുള്ള നടപടികൾ വിശ്വസനീയമാണെന്ന്‌ പറയാനാവില്ല. ശക്തനായ മന്ത്രിയെ തൽസ്ഥാനത്ത്‌ നിലനിർത്തിക്കൊണ്ടാണ്‌ അന്വേഷണം നടത്തിയത്‌. മുഖ്യമന്ത്രി അദ്ദേഹത്തെ ന്യായീകരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. സാധാരണ ജനങ്ങൾ മാത്രമല്ല, ഒരു ്ര‍െകെസ്തവ സഭാ മേലധികാരിപോലും മാണി പണം വാങ്ങിയെന്നാണ്‌ കരുതുന്നതെന്ന്‌ പറയുകയുണ്ടായി. അന്വേഷണങ്ങൾ പ്രഹസനങ്ങളാകുന്നത്‌ ഒഴിവാക്കാനാണ്‌ ആരോപണ വിധേയനായ മന്ത്രി രാജിവച്ച്‌ അന്വേഷണം നേരിടണമെന്ന്‌ പറയുന്നത്‌.  (ജനയുഗം, ആഗസ്റ്റ് 26, 2015)

വധശിക്ഷയും വളരുന്ന രക്തദാഹവും

ബി.ആർ.പി. ഭാസ്കർ

യഹൂദരും ക്രിസ്ത്യാനികളും മൂസ്ലിങ്ങളും അംഗീകരിക്കുന്ന ഉല്പത്തിക്കഥയനുസരിച്ച് ആദിമ മനുഷ്യനായ ആദാമിന്റെ മകൻ കായേൻ സ്വന്തം സഹോദരനായ ആബേലിനെ കൊന്ന്  ആദ്യ കൊലയാളിയായി. ദൈവം ആബേൽ നൽകിയത് സ്വീകരിക്കുകയും താൻ നൽകിയത് സ്വീകരിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്തതാണ് ആ ഹീനകൃത്യം ചെയ്യാൻ കായേനെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്. ദൈവത്തിന്റെ പ്രീതി നേടിയ ആബേലിനോടുള്ള ഈർഷ്യയാണോ ദൈവം തന്നോടു അനീതി കാട്ടിയെന്ന ചിന്തയിൽ നിന്നുദിച്ച അമർഷമാണോ അപ്പോൾ കായേനെ നയിച്ചതെന്ന് വ്യക്തമല്ല. ഏതായാലും ഈർഷ്യയും അമർഷവും എല്ലാക്കാലത്തും കൊലക്കു കാരണമാകുന്ന ഘടകങ്ങളാണ്. ഹിന്ദു പുരാണങ്ങൾ നിറയെ കൊലയുടെ കഥകളാണ്. ദുഷ്ടന്മാരെ കൊന്ന് ശിഷ്ടന്മാരെ രക്ഷിച്ച് ധർമ്മം സ്ഥാപിക്കാൻ താൻ  കാലാകാലങ്ങളിൽ അവതരിക്കുന്നെന്നാണ് ദൈവവചനമെങ്കിലും ഒരു ദുഷ്ടകൃത്യവും ആരോപിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത പലരും ഈർഷ്യയും അമർഷവും മൂലം കൊല്ലപ്പെട്ടതായി അവയിലും കാണാം. മനുഷ്യർ സ്വന്തം രൂപത്തിൽ സൃഷ്ടിച്ച ദൈവങ്ങൾക്ക് അവരുടെ സ്വഭാവം തന്നെയാവുമല്ലോ ഉണ്ടാവുക.

പല്ലിനു പല്ല്, കണ്ണിനു കണ്ണ് എന്ന മോശയുടെ നിയമം ഫറോവാമാരുടെ കീഴിൽ ഈജിപ്തിൽ ജൂതർ അനുഭവിച്ച പീഡനങ്ങളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ രൂപപ്പെട്ടതാവണം. ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലമായപ്പൊഴേക്കും അയൽക്കാരനെ സ്നേഹിക്കുക എന്നതിൽ നിന്ന് ശത്രുവിനെ സ്നേഹിക്കുക എന്ന രീതിയിൽ ചിന്തിക്കാനാവും വിധം മനുഷ്യ മനസ് വികസിച്ചു. അതിനും മുമ്പെ ബുദ്ധൻ അക്രമത്തിനെതിരെ ശബ്ദിക്കുകയും അതിനു ശേഷം മുഹമ്മദ് നബി സമാധാനത്തിന്റെ സന്ദേശം നൽകുകയും ചെയ്തു. പക്ഷെ അവർക്കൊപ്പമെത്താൻ അനുയായികൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. അക്രമവും അനീതിയും അസമാധാനവും തുടർന്നും നിലനിന്നു.

പല്ലിനു പല്ല് എന്നു ചിന്തിച്ചിരുന്നവർക്ക് ജീവനു പകരം ജീവൻ തന്നെ വേണമായിരുന്നു. അങ്ങനെ വധശിക്ഷ ലോകമൊട്ടുക്ക് നിയമവ്യവസ്ഥയുടെ  ഭാഗമായി. പക്ഷെ ലോകം ആ കാലം പിന്നിട്ട് ഏറെ മുന്നോട്ടുപോയിരിക്കുന്നു. അതേസമയം പ്രതിലോമശക്തികൾ അതിനെ പിന്നോട്ടു വലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് വധശിക്ഷയെ കുറിച്ച് രാജ്യത്ത് നടക്കുന്ന വാദപ്രതിവാദത്തെ കാണേണ്ടത്.

ഇറ്റലിക്കുള്ളിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന 61 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ മാത്രം വിസ്തൃതിയുള്ള സാൻ മരിനോ റിപ്പബ്‌ളിക്ക് 1848ൽ അംഗീകരിച്ച ഭരണഘടന വധശിക്ഷയുടെ ഉപയോഗം പരിമിതപ്പെടുത്തി. കേരളത്തിനു മുമ്പെ തെരഞ്ഞെടുപ്പിലൂടെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയെ അധികാരത്തിലേറ്റിയ രാജ്യം കൂടിയാണിത്. കേരളത്തിൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി അധികാരത്തിലെത്തിയ 1957ൽ അവിടെ 12 കൊല്ലത്തെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ഭരണം അവസാനിച്ചു.

തെക്കേ അമേരിക്കയിലെ വെനെസ്വേല 1863ലും മദ്ധ്യ അമേരിക്കയിലെ കോസ്റ്റാ റിക്ക 1877ലും വധശിക്ഷ ശിക്ഷാവ്യവസ്ഥയിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായും ഒഴിവാക്കി. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടു പിറക്കുമ്പോൾ ലോകത്ത് വധശിക്ഷയില്ലാത്ത മൂന്നു രാജ്യങ്ങളെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. ഇപ്പോൾ ബഹുഭൂരിപക്ഷം രാജ്യങ്ങളിലും വധശിക്ഷ എന്ന പ്രാകൃത ശിക്ഷാവിധി നിലവിലില്ല. ശാന്ത സമുദ്രത്തിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഫിജിയും (ഇവിടത്തെ ജനങ്ങളിൽ പകുതി ബ്രിട്ടീഷുകാർ കരിമ്പുതോട്ടങ്ങളുണ്ടാക്കാൻ കൊണ്ടുപോയ ഇന്ത്യാക്കാരുടെ സന്തതികളാണ്.

ഇപ്പോൾ 102 രാജ്യങ്ങൾ വധശിക്ഷ നിയമവ്യവസ്ഥയിൽ നിന്നു എടുത്തു കളഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ആറു രാജ്യങ്ങൾ അത് യുദ്ധകാല കുറ്റങ്ങൾ പോലെ അസാധാരണമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ മാത്രം ഉപയോഗിക്കാവുന്ന ഒന്നായി പരിമിതപ്പെടുത്തിയിട്ടുമുണ്ട്. മറ്റ് 51 രാജ്യങ്ങൾ വധശിക്ഷ നിർത്തിയിട്ടില്ലെങ്കിലും കഴിഞ്ഞ 10 കൊല്ലക്കാലത്ത് ഔപചാരികമായി പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ടൊ അല്ലാതെയൊ അതിന്റെ ഉപയോഗം ഒഴിവാക്കിയിട്ടുണ്ട്. അത് നിലനിർത്തുകയും പതിവായി ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് 36 രാജ്യങ്ങൾ മാത്രമാണ്. ഇന്ത്യ, അമേരിക്ക, ചൈന, ഇറാൻ, സൌദി അറേബ്യ, ഗൾഫ് രാജ്യങ്ങൾ എന്നിവ ഇവയിൽ പെടുന്നു. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം നിർത്തലാക്കിയ ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യമായ ഛാഡ് ഇക്കൊല്ലം അത് ഭീകരപ്രവർത്തനത്തിനു മാത്രം നൽകാവുന്ന ശിക്ഷയായി തിരിച്ചുകൊണ്ടു വന്നു  

ഇന്ത്യ സ്വാതന്ത്ര്യം നേടുന്നതിനു മുമ്പ് തിരുവിതാംകൂറിലെ രാജഭരണകൂടം വധശിക്ഷ നിർത്തലാക്കിയിരുന്നു. ഭരണഘടനക്കൊപ്പം അത് 1950ൽ തിരിച്ചുവന്നെങ്കിലും തിരുവിതാംകൂർ-കൊച്ചിയിലെ കോടതികൾ ഏറെ കാലം അതു പ്രയോജനപ്പെടുത്തിയില്ല. വധശിക്ഷ ഇല്ലാതിരുന്ന കാലത്ത് അവിടെ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ വർദ്ധിച്ചില്ലെന്ന് പഠനങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യക്തമാണ്. വധശിക്ഷക്ക് കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ തടയാനാവില്ലെങ്കിലും ചില ഭരണകൂടങ്ങൾ അതുപേക്ഷിക്കാൻ തയ്യാറാകാത്തത് ഒരളവു വരെ ഭീതി നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുമെന്നതു കൊണ്ടാണ്. ഭരണനേതൃത്വം അനുയായികളിൽ രക്തദാഹം വളർത്തി അതു നിലനിർത്തുന്നതിന് അനുകൂലമായ സാഹചര്യം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. (മാധ്യമം ആഴ്ചപ്പതിപ്പ്, ഓഗസ്റ്റ് 17, 215) 

തദ്ദേശ തെരഞ്ഞെടുപ്പു കുട്ടിക്കളിയല്ല, ഭരണഘടനാപരമായ ചുമതലയാണ്‌

ബി ആർ പി ഭാസ്കർ
 ജനയുഗം

തദ്ദേശ സ്വയംഭരണസ്ഥാപനങ്ങളിലേക്കുള്ള തെരഞ്ഞെടുപ്പിനെ കുട്ടിക്കളിയായി കാണുന്ന പാരമ്പര്യം നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയത്തിലുണ്ട്പ്രത്യേകിച്ചും കോൺഗ്രസ്‌ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ. ഗ്രാമങ്ങളിൽ ജാതിവ്യവസ്ഥ നിലനിർത്തുന്നതിൽ മധ്യകാലഘട്ടം മുതൽ പഞ്ചായത്ത്‌ സംവിധാനം വലിയ പങ്ക്‌ വഹിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട്‌ ഭരണഘടനാശിൽപിയായ ബി ആർ അംബേദ്കർക്ക്‌ അതിനോട്‌ പ്രതിപത്തിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഗാന്ധിയുടെ പഞ്ചായത്തുപ്രേമം കണക്കിലെടുത്ത്‌ ഭരണഘടനയിൽ പരാമർശം ഉൾപ്പെടുത്തിയെങ്കിലും അദ്ദേഹം അതിനെ ഭരണഘടനാസംവിധാനത്തിന്റെ ഭാഗമാക്കിയില്ല. ലോകസഭയിലേക്കും സംസ്ഥാന നിയമസഭകളിലേക്കുമെന്ന പോലെ തദ്ദേശ സ്ഥാപനങ്ങളിലേക്കും ഓരോ അഞ്ചു കൊല്ലവും തെരഞ്ഞെടുപ്പു നടത്തണമെന്ന്‌ അത്‌ വ്യവസ്ഥ ചെയ്തില്ല. കോൺഗ്രസ്‌ പാർട്ടിയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ആദ്യകാല സംസ്ഥാന സർക്കാരുകൾ അതിനാൽ ഇഷ്ടമുള്ളപ്പോൾ മാത്രം പഞ്ചായത്തു തെരഞ്ഞെടുപ്പ്‌ നടത്തി. കേരളത്തിൽ ഒരിക്കൽ 14 കൊല്ലത്തെ ഇടവേളക്കുശേഷമാണ്‌ ജനങ്ങൾക്ക്‌ പുതിയ പഞ്ചായത്തുകളെ തെരഞ്ഞെടുക്കാൻ അവസരം ലഭിച്ചത്‌.

ഇപ്പോൾ സ്ഥിതി വ്യത്യസ്തമാണ്‌. രാജീവ്‌ ഗാന്ധി പ്രധാനമന്ത്രിയായിരിക്കെ ഒരു സുപ്രധാന ഭേദഗതിയിലൂടെ അധികാരവികേന്ദ്രീകരണം ലക്ഷ്യമിട്ടുകൊണ്ട്‌ തദ്ദേശ സ്ഥാപനങ്ങളെ ഭരണഘടനാ സംവിധാനത്തിന്റെ ഭാഗമാക്കി. അതുകൊണ്ട്‌ ഇപ്പോൾ ലോകസഭയിലേക്കും നിയമസഭകളിലേക്കുമെന്ന പോലെ ഓരോ അഞ്ചു കൊല്ലവും പഞ്ചായത്തുകളിലേക്കും തെരഞ്ഞെടുപ്പു നടത്തേണ്ടതുണ്ട്‌. ചില സംസ്ഥാനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും മുറ തെറ്റിക്കുന്നുണ്ട്‌. ഉറച്ച ശീലങ്ങൾ എളുപ്പം മാറ്റാനാവില്ലല്ലൊ. പുതിയ പഞ്ചായത്ത്‌ സംവിധാനം രാജീവ്‌ ഗാന്ധിയുടെ സംഭാവനയാണെന്ന്‌ മേനി പറയുന്ന കോൺഗ്രസുകാർക്ക്‌ അതിനെ മാനിക്കാനുള്ള കടമയുണ്ട്‌.

തദ്ദേശ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ പുനഃസംഘടന, വാർഡ്‌ പുനർവിഭജനം, പ്രവാസി വോട്ട്‌ എന്നിങ്ങനെ ചില വിഷയങ്ങളിൽ എടുത്തിട്ടുള്ളതോ എടുക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതോ ആയ തീരുമാനങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കുന്നതിന്‌ കൂടുതൽ സമയം ആവശ്യമായതിനാൽ നവംബർ ഒന്നിനു മുമ്പ്‌ പൂർത്തിയാക്കേണ്ട തെരഞ്ഞെടുപ്പു പ്രക്രിയ നീട്ടിവെക്കാൻ യുഡിഎഫ്‌ സർക്കാർ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതായി മാധ്യമങ്ങൾ റിപ്പോർട്ടു ചെയ്തിരുന്നു.ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ തെരഞ്ഞെടുപ്പ്‌ കൃത്യസമയത്തു തന്നെ നടത്തണമെന്ന പിസിസി യുടെ ശുപാർശ സ്വാഗതാർഹമാണ്‌.

പഞ്ചായത്തു പുനഃസംഘടനയും വാർഡ്‌ വിഭജനവും സംബന്ധിച്ച ചില തർക്കങ്ങൾ ഇപ്പോൾ കോടതികളുടെ മുന്നിലാണ്‌. ഇക്കാര്യത്തിൽ കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഹൈക്കോടതി ഒരു വിധി പ്രസ്താവിക്കുകയുണ്ടായി. അതിനെതിരെ അപ്പീൽ നൽകണമെന്ന്‌ ചില യുഡിഎഫ്‌ കക്ഷികൾക്ക്‌ അഭിപ്രായമുണ്ട്‌. നമ്മുടെ നീതിന്യായ സംവിധാനത്തിന്റെ രീതിവച്ചുനോക്കുമ്പോൾ ഇത്തരം കാര്യങ്ങളിൽ അന്തിമ തീരുമാനത്തിനു വർഷങ്ങൾ കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നേക്കും. അതുവരെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ്‌ നീട്ടിവെക്കാനാണെങ്കിൽ ജനാധിപത്യപ്രക്രിയ കട്ടപ്പുറത്താകും.

പ്രവാസികൾക്ക്‌ ഇവോട്ട്‌ സൗകര്യം ഏർപ്പെടുത്തണമെന്ന സർക്കാരിന്റെ ശുപാർശ സംസ്ഥാന തെരഞ്ഞെടുപ്പ്‌ കമ്മിഷൻ തള്ളിയിരുന്നു. കമ്മിഷന്റെ ഈ തീരുമാനത്തെ കുറ്റപ്പെടുത്താനാവില്ല. പല രാജ്യങ്ങളും വിദേശത്ത്‌ കഴിയുന്ന പൗരന്മാർക്ക്‌ വോട്ടു ചെയ്യാൻ അവസരം നൽകുന്നുണ്ട്‌. നയതന്ത്രകാര്യാലയങ്ങളിലാണ്‌ അതിനുള്ള ഏർപ്പാട്‌ ചെയ്യുന്നത്‌. നമ്മുടെ വിദേശകാര്യ മന്ത്രാലയം ആവശ്യമായ സജ്ജീകരണങ്ങൾ ചെയ്യാതെ ഇവോട്ട്‌ അനുവദിച്ചാൽ വ്യാപകമായ ക്രമക്കേടുകൾ നടക്കാനിടയുണ്ട്‌.

വോട്ടർ പട്ടിക പുതുക്കാൻ കഴിയാത്തതു പോലും ഭരണഘടന അനുശാസിക്കുന്ന സമയത്ത്‌ തെരഞ്ഞെടുപ്പു നടത്താതിരിക്കുന്നതിന്‌ മതിയായ കാരണമല്ല. അത്തരം സന്ദർഭങ്ങളിൽ ലോകസഭയിലേക്കും നിയമസഭകളിലേക്കുമുള്ള തെരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ പഴയ പട്ടികയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ നടത്തുകയാണ്‌ പതിവ്‌. ഇതേ സമീപനമാണ്‌ തദ്ദേശ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ കാര്യത്തിലും സ്വീകരിക്കേണ്ടത്‌. സർക്കാരിന്റെ താൽപര്യം പരിഗണിച്ച്‌ തെരഞ്ഞെടുപ്പു നീട്ടിവയ്ക്കാനാവില്ലെന്ന സംസ്ഥാന തെരഞ്ഞെടുപ്പു കമ്മിഷണറുടെ നിലപാട്‌ പൂർണ്ണമായും ശരിയാണ്‌.

കേരള പഞ്ചായത്ത്‌ നിയമത്തിലെ 151-ാ‍ം വകുപ്പ്‌ തെരഞ്ഞെടുപ്പു നീട്ടിവയ്ക്കാൻ സർക്കാരിനു അധികാരം നൽകുന്നെന്ന വാദം ദുരുപദിഷ്ടമാണ്‌. ഭരണഘടനയുടെ സ്ഥാനം കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന നിയമങ്ങൾക്കു മുകളിലാണ്‌. ഒരു സാധാരണ നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥ ഉപയോഗിച്ച്‌ ഭരണഘടനാ വ്യവസ്ഥയെ മറികടക്കാനാവില്ല. അവ തമ്മിൽ എന്തെങ്കിലും പൊരുത്തക്കേടുണ്ടെങ്കിൽ ഭരണഘടനാ വ്യവസ്ഥയാണ്‌ നിലനിൽക്കുക, സംസ്ഥാന നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥയല്ല.

ഒരു പഞ്ചായത്തിന്റെ കാലാവധി പൂർത്തിയാകുന്നതിനു മുമ്പ്‌ തെരഞ്ഞെടുപ്പിലൂടെ പുതിയത്‌ നിലവിൽ വരേണ്ടതുണ്ട്‌. ഭൂരിപക്ഷം അംഗങ്ങൾ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുമ്പോൾ മാത്രമാണ്‌ പുതിയ പഞ്ചായത്ത്‌ സംഘടിപ്പിക്കാനാകുന്നത്‌. യഥാസമയം പുതിയ പഞ്ചായത്ത്‌ സംഘടിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിലോ അതായത്‌ ഭൂരിപക്ഷം അംഗങ്ങൾ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെങ്കിലോ – ക്രമക്കേടുകൾ കണ്ടെത്തിയതിനെ തുടർന്ന്‌ പഞ്ചായത്ത്‌ പിരിച്ചുവിടപ്പെടുന്നെങ്കിലോ ഭരണനിർവഹണത്തിന്നായി സ്പെഷ്യൽ ആപ്പീസറേയോ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ്‌ കമ്മിറ്റിയേയോ നിയോഗിക്കുന്നതിനുള്ള അധികാരം മാത്രമാണ്‌ 151-ാ‍ം വകുപ്പ്‌ സർക്കാരിനു നൽകുന്നത്‌. തെരഞ്ഞെടുപ്പ്‌ നടത്താതിരിക്കാനുള്ള അധികാരം അത്‌ നൽകുന്നില്ല. ഈ വകുപ്പിനെ തെരഞ്ഞെടുപ്പു നടത്താതിരിക്കുന്നതിന്‌ ന്യായീകരണമായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്‌ നിയമത്തിന്റെ ദുരുപയോഗമാണ്‌. അത്‌ ഭരണഘടനയുടെ അട്ടിമറിയുമാണ്‌.

പ്രതിപക്ഷം പഞ്ചായത്തു തെരഞ്ഞെടുപ്പ്‌ നീട്ടിവയ്ക്കുന്നതിനെതിരെ മുന്നോട്ടു വന്നിട്ടുണ്ട്‌. സിപിഎം നേതാക്കൾ അതിശക്തമായ ഭാഷയിലാണ്‌ ഇതു സംബന്ധിച്ച നീക്കത്തിനെതിരെ പ്രതികരിച്ചിട്ടുള്ളത്‌. അഞ്ചു കൊല്ലം മുമ്പ്‌ എൽഡിഎഫ്‌ സർക്കാർ തദ്ദേശ തെരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ പഞ്ചായത്ത്‌ ആക്ടിലെ 151-ാ‍ം വകുപ്പ്‌ ഉപയോഗിച്ചു ഒരു മാസം വൈകിപ്പിച്ചിരുന്നു. ആ തെറ്റായ കീഴ്‌വഴക്കമാണ്‌ യുഡിഎഫിലെ ചില ഘടകകക്ഷികൾ പിന്തുടരാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്‌. സർക്കാരുകൾ മുൻഗാമികൾ ചെയ്ത ചീത്ത കാര്യങ്ങളെയല്ല, നല്ല കാര്യങ്ങളെയാണ്‌ മാതൃകയാക്കേണ്ടത്‌. (ജനയുഗം, ആഗസ്റ്റ് 12, 2015)